Dengesiz [ZeyKer]

/ 14. Bölüm /

Merhaba canımlar. 

Size hasta hasta bölüm yazdım. O kafayla nasıl oldu inanın hiç bilmiyorum.

Anlayışınızı  umuyor, beğeni ve yorumlarınızı bekliyorum.

Dikkat edin kendinize :**

Keyifli Okumalar! :)

°Zeynep°

"Ne demek, tanıdık biri gibi gelmişti?"

Berra'nın afallayan yüzüyle kendimi toparladım. Böyle bir şeyi hangi akla hizmet sormuştum?

"Canım, hayırdır? Ne bu çıkış?"

"Ehe. Yılın en iyi pop sanatçısı ödülünü kazanmayı düşünüyorum."

Berra öğürürmüş gibi yapıp koltuğa oturdu.

"İğrençsin Zeynep!"

"Ne be?"

Uzanıp yanağımı sıktırdığında yanına oturdum. Onun neden geldiğini de çözememiştim.

"Sahi sen neden geldin?"

"Kovsaydın!"

"Aman be sana da takılınmıyor."

Bacaklarımı sehpaya uzatıp, pantolonumdaki tozu silktim.

"Aslında seninle konuşmak istiyordum!"

Gözlerimi bacağımdan çekip başımı kaldırdım! Beklediğim an mıydı?

"Tabii. Önce kahve yapmamı ister misin?"

Konunun ne olduğunu bile sormamıştım. Bazen değil çoğu zaman, bir salak gibi davranıyordum!

Gergin görüntüsüne rağmen derin bir nefes verip hararetle başını salladı. Bir an önce konuya girmek istesem de sabredecektim.

"Çok iyi olur."

Kalkıp mutfağa giderken bu eve bir hizmetçi mi tutsam diye düşünüyordum. Buna son bir haftada karar vermiştim. Evim yol geçen hanına dönmüştü. Ya da yok yok, böylesi daha iyiydi. 

Kendimi, Rüzgâr'ın bana söylediklerini ağzımdan kaçırmamak için tembihledim. 

Bu hem benim için büyük bir aptallık hem de Rüzgâr için büyük bir yıkım olurdu. Gerçi olsa ne olurdu. Saf şey, en yakın arkadaşlarından birine gönlünü kaptıracak kadar salaklaşmıştı. Yine de gönül ferman dinlemiyor, aşk hiç laflarını çekmemek için bunu yapmayacaktım.

Sıcak suyu kupalara döktüğümde hızla karıştırıp küçük bir tepsiye koydum. Fazla uzatmaya gerek yoktu.

Ne konuşacağımızı, nasıl konuşacağımızı bilmesem de merak ediyordum.

"Al bakalım."

"Sağol."

"Ee, ne konuşacaksın benimle?"

"Abim hakkında!"

Yutkundum. Bu konu hakkında konuşmak beni fazlaca geriyordu. Nedenini biliyordum!

"Dinliyorum."

Uzatmaya gerek görmemiş gibi lafa girdi. En iyisiydi. Bazen böyle yapmak daha çok rahatlamamızı sağlardı.

"Sence kısa sürede toparlanmam abime hakaret mi?"

Böyle bir soru soracağını beklemiyordum.