Przyjaciel Mojego Brata 3 || ZAKOŃCZONE

40

- Nie testowałaś?

- Nie, no chyba że ktoś mnie zgwałcił, a ja tego nie pamiętam. Ale to by było bardziej chyba w lesie.

- Na pewno? Diana czy ty mnie masz za debila?

- No... Tak.

- Taa... Dzięki. Z Armandem nic nie było?

- Nic sobie nie przypominam. No... Oprócz całowania, ale to normalne u przyjaciół. Chyba. To nie było z myślą zdrady. Jeśli o to ci chodzi to...

- A przed chwilą?

- Aaa... O to ci chodzi. Okej... Więc... Nic nie było.

- To co to było?

- Próbowałam go wziąć na barki. Nic nie było między nami.

- Po chuj?

- Bo... Szczerze to nie pamiętam. Po co ja go chciałam wziąć? Armand! Chodź!

- No co tam?

- Po co ja cię chciałam wziąć na barki?

- Em... Czekaj daj pomyśleć...

- To trochę poczekamy...

- Wiem! Bo ja ją wziąłem i rzuciłem na łóżko, no tak jakby skoczyła z moich barków i później chciała mnie wziąć żebym też tak jakby skoczył.

- O no właśnie. Ale coś mi nie pykło. Ty ciężki jesteś, wiesz?

- Kurwa... Musieliście mówić tak dwuznacznie? Ja pierdole.

- Wiesz... Normalnie mówiliśmy. Według mnie. Ja nie wiem o czym wy myślicie.

- No dokładnie.

- Załamka... 

Aaron się zaśmiał i wyszedł.

- A łóżko później wypróbujemy!

- Jasne! Dobranoc!

- Kolorowych!

Gdzie ja mam piżamę? Rozejrzałam się i spojrzałam na Armanda.

- Widziałeś piżamkę?

- Nie, na łóżku chyba była.

- No nie ma.

- A w kiblu?

Wstałam i do niego poszłam. Też nie ma

- Nie ma. No kurwa cały czas mi coś ginie.

- Jak cały czas?

- No bluzka mi zniknęła, teraz piżama, niedługo staniki i majtki mi poznikają.

- Wiesz... Ja ci mogę dać piżamkę.

- Sama sobie wezmę.

Podeszłam do szafy i spojrzałam na jego koszulki. Jakaś fajna... Wyjęłam kilka i znalazłam genialną jeju.

- Jezu genialna! Armand! Zabieram ci ją!

- Spoko bierz.

Poszłam do toalety się przebrać. Jest biała z jednorożcem który robi daba.