Przyjaciel Mojego Brata 3 || ZAKOŃCZONE

84

- Czyli dwa razy?

Spojrzał na mnie.

- Coś ty...

Uśmiechnęłam się. Wpił się w moje usta i się uśmiechnął. On się zawsze uśmiecha. Ścisnął moje pośladki, no tak. To Aaron. Rozchyliłam lekko usta i włożył język. Zaczęła się walka, którą on wygrał. Jak zwykle... Po nie wiem... Minucie odsunęliśmy się od siebie ciężko oddychając.

- Skończyliście?

Dylan zapytał.

- Skończyliśmy, ale jeszcze ja idę zapalić.

- Aaron...

Oparłam się o jego klatkę piersiową.

- Nie. Spierdalaj.

Wysiadł i mnie postawił na ziemi.

- Oj no kochanie...

- Nie. Spierdalaj.

- Wiesz że cię kocham?

- Nie możesz palić, jesteś w ciąży.

- Aa... No tak. Okej, to jednak nie chcę.

- Chodź.

Przytulił mnie i zapalił.

- Ale skoro ja nie mogę to ty też.

- Co?

- No.

- Rzuciłem ćpanie, tego nie rzucę. Chcesz żebym umarł?

- Tak. Chociaż nie... Bo dziecko tatusia nie będzie miało.

- Ty wiesz że ona chce dziecko Dylan nazwać?

Spojrzał na Dylana.

- Ooo jak słodkooo.

- Ale nie z jego powodu. Po prostu śliczne jest to imię.

- A jak to będzie dziewczynka?

- Olivia. Znaczy... Nie jestem pewna co do imion, nie wiem jeszcze.

- A.... Loren?

- No... Ładne.

- Deliah?

- Też ładne.

- Ale Olivia też jest ładne.

- No ale nie jestem pewna. Do chłopca tak, ale do dziewczynki nie.

- Licz na chłopca.

Zaśmiał się.

- Taa...

Samochód ruszył, o Aaron pojechał. Mam nadzieję że nas tu nie zostawi.

- A ten co?

Dylan się o mnie oparł. Że on się o mnie oparł? O kurwa... Aaa.

- Nie wiem, pewnie testuje samochód.

- Zobaczymy co umie, dobrze jeździ?

- Najlepiej.

Jaden się zaśmiał. Przyjechały jakieś dwa inne, ktoś stamtąd wyszedł i do nas podeszli. To dwójka chłopaków.

- Siema, niezłe autko, czyje?

Zapytał jeden.

- Jej.

Jaden na mnie pokazał.

- Fajne, a kto prowadzi? Bo jest zajebisty.

- Aaron. No Patterson.

Okej, faktycznie zajebiście jeździ. Jakieś kółka robi, jakieś coś innego i inne sztuczki na których ja się nie znam.