Buhos Ng Ulan
Sa pagbuhos ng ulan,
kasabay nito ang pagpatak
ng aking mga luha,
luhang kanina pa pinipigilan.
Sa gilid nitong kalsada,
nakaupo ako’t patuloy na umiiyak.
Walang pakialam sa sasabihin
ng kung sino mang nakakakita sa ‘kin.
Ganito ba talaga ang mundo?
Bakit napakadaya niya?
Nais ko lang naman na lumigaya
pero lungkot ang laging nadarama.
Itong ulan ang aking sandigan.
Ang pagbuhos niya’y aking kasiyahan
dahil tila ako’y dinadamayan niya
sa pighating aking nararanasan.
BINABASA MO ANG
Tula sa Papel
PoetryMga tulang may magkakaibang tema at paksa na likha ng malikot na isipan, sa papel ito'y nakasulat na. Ang buhay ay puno ng pagsubok. Hayaan na ang realidad at pantasya ay magsama sa mga piyesang hinabi ng may-akda.
