Ang masayang asaran sa gilid ng pool ay napalitan ng nakakangilong katahimikan nang marinig ang malakas na pagbagsak ng tubig. Isang malakas na splash ang gumulantang sa lahat.
"XEN!"
Hindi na nag-isip si Shaun. Habang ang iba ay tila naging estatwa sa gulat, mabilis na tumakbo ang binata at walang pag-aalinlangang tumalon sa 8-feet na lalim ng pool. Sa ilalim ng tubig, abot-tanaw niya ang nanghihinang katawan ni Xenica na unti-unti nang lumulubog. Sa gitna ng panic, hindi sinasadyang naibuka ni Xenica ang kaniyang bibig na nagresulta sa pagpasok ng mas maraming tubig sa kaniyang baga.
Bago pa man tuluyang mawalan ng malay ang dalaga, naramdaman niya ang isang matibay na bisig na pumulupot sa kaniyang baywang.
Sa isang mabilis na pag-ahon, muling nakalanghap ng hangin si Xenica. Agad siyang napakapit kay Shaun habang hindi mapigilan ang matinding pag-ubo. Bawat hininga ay may kasamang hapdi sa kaniyang baga dahil sa tubig na nainom. Hawak-hawak ni Shaun ang leeg ng dalaga habang maingat itong nilalangoy patungo sa gilid, kung saan naghihintay ang mga kaibigan nilang bakas ang sindak sa mga mukha.
"Kuha ka towel sa storage, dali!" utos ni Rob. Agad na tumakbo sina Nisha at Louie para kumuha ng tuyong gamit.
Hingal na nakaupo si Xenica sa gilid ng pool, pinalilibutan ng kaniyang mga kaibigan na tila hindi pa rin makapaniwala sa bilis ng pangyayari. Ilang segundo lang ang lumipas, pero ang pagod na nararamdaman ni Xenica ay tila katumbas ng isang buong araw na pagtakbo.
"Grabe! Na-mini-heart attack kami sa'yo. Ayos ka lang?" tanong ni Nisha, ang boses ay puno ng pag-aalala.
Pilit na ngumiti si Xenica at nag-okay sign gamit ang nanginginig na daliri habang patuloy pa ring nauubo. Nang makaahon si Shaun mula sa tubig, hindi nito pinansin ang sariling basang suot. Agad siyang lumuhod sa harap ng dalaga at hinawakan ang magkabilang pisngi nito.
"Are you okay? May masakit ba?"
Sa mga sandaling iyon, nawala ang malamig na aura ni Shaun Sy. Ang tanging makikita sa kaniyang mga mata ay ang matinding takot na baka may mangyaring masama sa babaeng nasa harap niya. Mahinang umiling si Xenica at nginitian ang binata. Isinandal niya ang kaniyang ulo sa balikat ni Shaun, hinahayaan ang sarili na kumalma sa pamilyar na bango nito kahit pa basang-basa sila pareho.
"Sarap pala mag-swimming sa pool ng school," biro pa ni Xenica, sinusubukang pagaanin ang tensyon.
Binalot siya ng towel ni Nisha mula sa likod, pero nanatiling nakatitig si Shaun sa kaniya. Hindi pa rin bumibitaw ang binata sa pagkakahawak sa kaniya, tila sinisigurado na hindi na ito muling mawawala sa paningin niya.
"It's not funny, Xen," bulong ni Shaun, ang boses ay mababa at seryoso.
"Baliw, don't run on slippery floors kasi!" Lex scolded, her voice high-pitched with a mix of relief and lingering fear. She stood over Xenica, hands on her hips. "Buti na lang talaga sa tubig ka nag-landing! Kung sa semento pa, ayoko na lang i-imagine."
Xenica, still shivering under the weight of the towel, simply mouthed a quiet 'SORRY' to her, her throat too sore to argue.
"Sht, paano na lang kung nauntog ka?" Louie chimed in, his imagination clearly running wild. "Magkaka-amnesia ka, tapos makakalimutan mo kami pati si Shaun! Or worst, nabiyak ulo mo tas nakita namin na wala kang utak! Nakakatakot pa sa horror! Ma-tutruama kami!"
Despite the water still stinging her lungs and the persistent coughing fits, Xenica managed to shoot Louie a lethal glare. Even in her weakened state, her feistiness remained intact.
"Maghintay ka lang... makakabawi rin ako. Lulunurin kita!" she croaked out as a threat, followed by another round of coughing.
"Nice stunt, Xen!" Rob added, clapping his hands in mock appreciation now that the danger had passed.
BINABASA MO ANG
Nang Dahil sa Prank Call
Teen FictionWalang magawa? Let's do a prank call! Malas lang talaga sa mabibiktima. Pero ano ang gagawin mo kung isang araw hinahunting ka nalang ng gwapong nilalang na na-prank mo? Worst, he's threatening your life. Oh,no! Would you run for your life or tatakb...
