Nang Dahil sa Prank Call

104: Modern Ginoo

NAKAHIGANG tinititigan ko ang promise ring na ibinigay ni Shaun sa akin sa Paris. Parang kailan lang, ang ganda-ganda ng buhay, pero ngayon? Pakiramdam ko ako ang bida sa isang melodrama na may budget na limang piso.

Natigilan ako at napatingin sa cellphone na ilang beses nang tumunog ngayong gabi. Dinampot ko ito. Dumapa ako't dinaganan ang uod na bigay ni Shaun sa akin bago chineck ang mga mensaheng natanggap. May mensahe sa inbox ko, may mensahe sa messenger ko, sa instagram, at halos 99+ calls.

📲 Shaun: I messed up. I'm sorry, Xen. This silence is louder than any fight we've ever had. Can we talk? 🍎"

📲 Shaun: I hate this. I hate being the reason behind your tears. Tell me what I have to do to fix this? I'll buy out the entire donut shop or drive across the city just to see you smile again. Name your price.

📲 Shaun: Look... if you're not ready to forgive me over text, let me come over. I'll let you hit me, spank me, or throw your shoes at me—whatever helps. Just let me hold you after. Deal?

Napatawa ako nang mahina sa nabasa. Binigyan niya ako ng idea. Saan na 'yong tubo?! Bubugbugin ko na 'to ng pagmamahal (at kaunting tadyak).

📲 Shaun:  I'm not sure who coined the phrase 'Don't let the sun set on your anger,' but I've never agreed with anyone more. The sun is going down, Xen, and I'm still out here in the dark without you. Can we please put this to rest?

Napataas ang kilay ko rito. Wow, kumusta naman 'yong four days na LQ namin? Never sun set your face, hinayupak ka! Lalamangan ko 'yang four days mo ui! Umismid ako at binuksan na ang kasunod na mensahe.

📲 Shaun: For my sake, Xen, I'm really hoping you're as forgiving as you are beautiful. Because if that's the case... I'm expecting a kiss and a 'welcome home' any second now. Don't keep me waiting in the cold.

Taena! Napapatili pati mga bulate ko. Wooh! Nagsiposisyon na ang mga marurupok kong kamay at magrereply na sana pero ang pakipot kong puso ay pinigilan ito.

"Try harder, hon. Try harder," bulong ko sa hangin.

📲 Shaun: Are you still sulking, fruitcake? I know I deserve the silence, but it's getting awfully lonely out here. My world is a lot darker when you're not talking to me.

📲 Shaun: Look, I recognize that I've hurt you, and that's the last thing I ever wanted to do. Take all the time you need, Xen. I'll be right here, waiting, until I'm no longer the villain in your story. I'm not going anywhere.

Magta-take my time talaga ako! Humanda ka. Buset. Heheheh. Pero to be honest, nakakalambot ng puso mga mensahe niya! KYAAAH.

📲 Shaun: 😔 Seen

"Bleeeh, namnamin mo 'yan," bulong ko sa screen. Nabitawan ko ang CP gawa ng pagkagulat nang bigla siyang mag-video call. Pigil-hiningang kinancel ko ito. Baka kasi 'pag nakausap ko siya at nakita ko 'yung gwapo (pero manloloko kunwari) niyang mukha, baka bumigay agad ako. 'Di pwede 'yon! Pahirapan ko rin siya. Heheh.

Tumihaya ulit ako at huminga nang malalim habang nakatitig sa kisame. Doon ko narealize na ang ceiling fan, parang utak ko lang—paikot-ikot pero walang pinatutunguhan.

Naisip ko si Papa at 'yong sinabi niya sa akin kanina. Isasama na niya ako. I'm moving away. Away from my friends... away from Shaun. That idea makes me feel physically sick. Ugh. Ayoko. Ayokong sumama. Pero ayaw ko ring ipagkait kay Papa ang chance na bumawi sa akin. After all, he's my dad; my only family.

Undecided, tinawagan ko ang mga baliw para sabihin ang balita sa kanila at para na rin makahingi ng advice kung family ba or friends. Tinawagan ko sila isa-isa pero si Eve lang ang sumagot. Dinaig pa ni Lex kung mag-advice ang Eveready battery na 'yon.