LUANA: Ano?! Bakit na naman? Ano na naman bang ginawa ko this time? As far as I know, ikaw ang may kasalanan sa akin. Baka nakakalimutan mo din yong ginawa mo kanina...sir.
RANDEL: Pwede ba, wag nang madaming satsat. Sumama ka na lang. (sabay kuha sa kamay ng dalaga at walang sabing hihilain ito)
NEMO & VANGIE: (manlalaki ang mga mata) Huh!!!
LUANA: Teka, teka, di mo man lang ba ako pakakainin muna? Gutom na 'ko. (pilit na babawiin nito ang kamay)
RANDEL: Mamaya na yan. Nagawa mo ngang pekehin yong pagkahilo mo't pananakit ng ulo. Siguro naman this time kaya mo ring pekehin yang gutom mo. Let's go.
LUANA: No! (makikipaghilaan)
RANDEL: Halika na!
LUANA: Ano ba? Vangie! Nemo! Ano? Manunuod lang ba kayo diyan?
Magkakatinginan ang dalawa tapos sabay na mapapatingin kay Randel. Mapapalunok ang mga ito sabay tingin uli kay Luana.
NEMO: Sige na friend, antayin ka na lang namin dito.
Sabay na tatalikod ang dalawa at magpapatuloy sa ginagawa.
LUANA: Haist! Bitiwan mo nga ako! (sabay palo sa kamay ni Randel)
RANDEL: Ano ba? (huhulihin ang isa pang kamay ni Luana) Sumunod ka na lang kasi. (hihilain ang dalaga palabas)
LUANA: Ano ba kasing kailangan mo? Pwede mo namang sabihin ng maayos di ba?
RANDEL: Wag ka ngang maingay. Gusto mo bang mabulahaw silang lahat dito?
LUANA: Bitiwan mo kasi ako! Ano ba? Biti—
RANDEL: (titigil sa paglalakad at haharapin si Luana) Titigil ka ba o gusto mong ako mismo ang magsara niyang bibig mo?
Agad namang tatahimik ang dalaga sabay kagat ng pang-ibabang labi.
RANDEL: Good. Madali ka naman palang kausap e.
LUANA: (makes face as she apes him in a low voice) Good. Madali ka naman palang kausap e. Nyenyenye... Ba't ayaw pa kasing bitiwan?
RANDEL: (kunot ang noong lilingunin si Luana) Sinabi ng—
LUANA: (irritated, softly mouths) Oo na, tatahimik na. (silently murmurs) Batukan kita diyan e.
Didiretso ang dalawa sa may malaking garahe.
RANDEL: O, dahan-dahan lang.
LUANA: Ba't ba kasi tayo nandito? (kinakabahan sa kung anong gagawin ni Randel, titingin-tingin sa paligid) Ang dilim-dilim—
RANDEL: Wag ka nga sabing maingay. (hahanapin ang main switch)
Kasabay ng pagbukas ng ilaw ay ang pagsalita ng isang lalaki mula sa kanilang likuran.
POLDO: Del?
LUANA: Ay, kabayong panot! (sabay yakap ng mahigpit kay Randel)
RANDEL: Tatay Poldo!
POLDO: Ay sorry, anak, kung nagulat ko kayo. Anong ginagawa niyo dito?
Doon lang parang babalik sa sarili si Luana at diring-diring kakalas sa pagkakayakap kay Randel at lalayo dito.
LUANA: Ugh!
RANDEL: Kukunin lang po sana namin sa kotse yong mga pinamili namin kanina.
