CHAPTER NINETY TWO
Lee Minho's
Naniningkit ang mga mata ko. Binabasang mabuti ang mga nasa recommendation.
Hot Japanese Foreplay? Nah, tapos ko na ito.
Shibari? Exciting, but no.
Cute white girl on maid uniform...hmm...masaya 'to!
Malakas ang nagawa kong pagpindot sa mouse at sumandal sa recliner.
Sinalubong ng maliwanag na screen ng pc ang hindi maipintang pagmumukha ko.
Lalaki ako kaya normal lang naman na manood ako mga ganitong palabas diba? Mag-isa lang ako sa bahay. Palagi. Ibig sabihin hindi ko mapipigilan at maiiwasan ang pagsesearch ng mga masasayang videos. Kapag kasi nasa Gimpo ako, hindi malayang makapanood ng ganito dahil kasama ko ang tatlong pusa ko sa kwarto. Eh ayaw ko namang mapanuod nila ang kanilang papang may ginagawang kababalaghan!
Prente akong nakasandal at nakakrus ang dalawang braso sa dibdib habang nadadala sa palabas.
Takte! Ba't censored 'yung pwjusnwi?!
Hindi na kumportable ang nangyayare.
Wala namang tao pero luminga linga pa ako.
Dadapo na lang at lahat ang aking kamay sa sinturon nang tumunog ang isang default ringtone.
Putragis naman!
Hay kuya Chris naman! Wrong timing!
Pinause ko saglit ang palabas at sinagot ang tawag.
"Oh? Kuya Chris?" Habol hininga ako. Paniguradong alam niya kung anong ginagawa ko sa ngayon.
"Pfft sorry, mukhang naabala kita."
"Haha ganun na nga, ano bang sasabihin mo bilis kuya!"
"Wala wala. Aayain sana kita, nandito sila Hyunjin eh."
"Pass muna."
"Alam ko naman. Pasensya ulit hahaha!"
Nagkusa siyang patayin ang tawag. Napasabunot na lang ako sa buhok at tumingin sa...halata pa rin ang pagkabitin, takte 'yan.
Inis akong tumayo at nagmartsa patungong veranda. Magpapahangin.
This is better-- no, best. Mas maganda ang view. Mas kapana-panabik. Mas nakakagood vibes.
Aish! Ba't ba ang cute cute ng pinsan ni Seungmin? Neck length ang buhok at bitin ang bangs.
Mula sa kinatatayuan ko ay kita ko siyang nagkakape sa veranda. Kung sinuswerte ka nga naman...nakita ko pa siya dito!
Sa totoo lang, matagal ko na siyang tinitingnan mula sa malayo. Literal. Nag-eenjoy kasi ako sa mukha niya. Mapagmatyag siya, at medyo masama ang naibibigay niyang tingin. Pero alam ko namang fronting lang niya pagsusungit. Believe me, maamo talaga 'yan.
Hindi man lang siya natitinag sa aking tingin. Lapag-tingin siya sa kaniyang cell. Ano naman kayang pinagkakaabalahan niya?
Inosente niyang inaangat ang mug at hinipan muna bago humigop. Pagkatapos ay ibababa ulit at itutuon ang atensyon sa cell.
Muli akong napatingin sa ibaba ko...visible pa rin.
But don't get me wrong. Hindi ko siya minamanyak. Natutuwa lang ako sa kaniya. She's cute. And she cooks too. Biruin mong sa likod ng pagsusuplada niya ay may itinatago palang masasarap na recipe.
I would like to tell her that i actually adore her pero hindi ko maatim na gustuhin lang siya ng basta basta. Hindi niya deserve ang panonood ko lang ng porn at titigasan! Hell no! Bukod sa pagkalalaki ko, gusto kong maging proud siya sa akin sa pagiging mas responsable, masipag at madiskarte.
I want to love her properly to the point that I'll be deleting my pc's search history.
~
Third Person's
Saglit niyang inilapag ang handphone at marahang inangat ang mug. Hindi na nakakakaya ang kanina pa niyang paghihintay.
Lee Minho... ba't ba bigla kang nagoffline?
Hinipan niya muna ang mug at pinilig ang ulo bago humigop. Umaasa siyang makakausap na ang binata kahit sa pamamagitan lamang ng chat kaso bigla naman itong nawala sa linya.
Taimtim sa pamamahay nila dahil wala ang mga kaibigan. Tanging si Lix lang ang kasama niya, malaki ang pakinabang ng batang 'yon. Tumutulong magluto, hindi rin palaimik, at may pagkukusa. Kagaya na lang ngayon, prente siyang nagkakape habang nasa baba naman ang lalaki at nagluluto.
Nilibot niya ang paningin, nasa tapat na ng bibig ang mug.
As usual, tahimik ang kalapit bahay nila. And it's not helping. Dahil malinaw sa kaniyang utak ang isang tao nagpupumilit magpapansin sa isipan niya.
Aish! Pwede bang lumayas ka jan? Hindi ka welcome sa utak ko!
Inubos niya ang huling lagok.
Nang matapos ay bumaba na rin siya at naabutang nasa sala si Lix, kumakain ng onion rings. Inalok siya nito at agad ring tumanggi.
"Anong niluto mo, Bok?" Tanong nito habang inaanlawan ang ginamit na mug.
"Ah, crispy fried shrimp, ate. Kuha ka na lang jan kung gusto mo." Hawak ng lalaki ang cell at hindi nag-abalang umangat ng tingin.
"Lix..."
"Oh?" Hindi pa rin siya tumitingin.
"Pwedeng magtanong? But 'wag kang mag-isip ng kung ano-ano ha?"
"Haha oo ate. Hindi naman ako ganun."
Naupo siya sa kabilang couch.
"Do you know Minho? Lee Minho?"
Sa wakas ay umangat na ng tingin ang lalaki. Nakakunot ang noo.
"Si Kuya Minho? Kaibigan nila kuya Chris yun ah?"
"Oo siya nga, ano nga pala ang course niya? Alam mo ba?"
Ngumiti lang si Yongbok, "Ang alam ko kasi Animal Husbandry..."
"Really?"
Weird.
"Oo, ba't mo naman natanong ate?"
"Wala wala."
Hindi na ulit nagtanong ang lalaki. Panatag siya kapag si Felix ang pinagtatanungan niya. Dahil hindi ito ma-issue gaya ng iba pa niyang kaibigan.
So, he really is into pets, huh? Nakakataba naman ng puso.
Napangiti na lang siya at agad rin iyong pinunasan.
Hindi niya gustong magkaroon ng interes sa mga taong kakakilala pa lang niya. She knew him for years, but they never actually meet. Dinadaan-daanan lang niya dati ang lalaki. Walang pinahiram na tingin. Walang binigay na atensyon.
But now, what sorcery is this, Lee Minho?
