CHAPTER ONE HUNDRED FORTY FIVE
Yang Jeongin's
She is what people feel of when they are in love, fascinating and worthy. Maikling panahon pa lang mula nang makilala ko siya. Pero sapat na yon para makilala ko pa siya.
Falling in love with her is not in my cards. But I feel like I've won. It was uncertain and blurred, pero wala na akong magawa kundi tumunganga dahil sa itsura niya.
Napapadalas ang punta ko sa unit niya para tingnan siya. Para malaman kung ayos lang ba siya o ano. Ang tanga lang ng ama ng bata dahil nagawa siyang hiwalayan nito. Pero nandito naman ako eh. I'll help her and do everything to ease her pain.
"Hindi ko naman hinihiling na tulungan mo pa ako. Pero salamat talaga hmm?"
"Ano bang sinabi ko sayo, noona? Let me do this for you."
Kinarga ko ang bata mula sa kaniya. Mabuti na lang at hindi takot sa akin ang batang to. Sanay na rin naman kasi siya sa mukha ko dahil halos palagi niya akong nakikita.
Miyoung treats me like a younger brother. At hanggang ngayon ay hindi pa rin ako sanay. I like her and I'm falling deeper just by when she calls my name and when she takes care of me.
She has long, wavy hair na minsanan ko lang makita dahil mas gusto niyang nakaipit ang mga ito.
She has a pretty smile and her eyes are full of stories.
Looking at them makes me wanna stay by her side for longer. Until she tells me that she's feeling the same.
"Ano? Bakit ka naman bigla-biglang binabaltik jan?" Natatawa kong tanong nang bumalik siyang living room galing sa kusina.
"Eh kasi naman... sabi mo kasi kanina may tira pang abalone sa ref eh!"
"Meron nga ah? Check mong maigi."
Balak niya kasing magluto ng jeonbokjuk. Taga Jeju siya at gusto niya raw ipatikim sa akin ang ipinamana na recipe ng kaniyang lola.
"Nagkamali ka lang ata ng tingin."
"Sorry na. Sya, order na lang tayo?"
"Ano bang gusto mo?" Nilapag ko saglit ang bata sa crib at dinukot ang handphone.
"Bahala ka. Kahit ano na lang."
"Jokbal?"
"Wag yun. Iba na lang."
"Black pork?"
"Bawal pa ako kumain nun eh..."
"Sabi mo kahit ano? Haha ang gulo mo, para kang si Changbin hyung."
Mas magulo pa rin talaga ako. Wala akong ideyang makakarating ako sa punto na siya na ang iisipin ko. Na siya ang iintindihin ko.
Ibang-iba ang pakiramdam kumpara sa amin noon ni Rio. I thought we would last counting years. But this is where we fell into. Magkaiba na kami ng pupuntahan.
I loved Rio. No, i love her. She's a friend and she's important to me. Hindi mabubura yon.
But this one is deeper and clear. And I just can't ignore the way I am feeling for noona, because I am now living for it. This is beyond happiness I could have again, and maybe someday, I'll wait for her as if she'd fall for a young boy like me.
