CHAPTER ONE HUNDRED FORTY ONE
Now Playing:
Trouble I'm In by Twinbed
♪
I wanna feel your touch
It's burning me like an ember
Pretending is not enough
I wanna feel us together
So I'm giving in
So I'm giving in
To the trouble I'm in
So I'm giving in
To the trouble I'm in
To the trouble I'm in
You are you are, my favorite medicine
You are you are, you're where the edge began
You are you are, just one last time again
You are you are, you are the trouble I'm in
You are the trouble I'm in
You are the trouble I'm in
You are you are, my favorite medicine
You are you are, you're where the edge began
You are you are, just one last time again
You are you are, you are the trouble I'm in
You are the trouble I'm in
.
.
.
I left them and made my own way to see him. Maybe by now, they are all looking for me. Nagpaalam lang ako saglit kay ate Nari at ate Soo Ah na magbabanyo at nang malingat sila ay tumakas na ako.
Na naman...
I grew up here in Busan at imposibleng hindi ko alam ang daan patungo sa kaniya. And Jeongin wasn't even shocked when I knocked his door as well as his heart.
How about older brother? I'm sure ngayon ang oras ng bisita niya sa akin. Or maybe, he is already in fury.
But I'm sorry, I've found where I truly belong.
It's only him.
It's everywhere he is.
He brought me to our old place, the waterfront. It's where we had the night talking about us. Espesyal ang lugar na ito sa akin dahil siya talaga ang naaalala ko sa tuwing tatapak ako dito. And I can't believe we're here to talk about us again, but in a painful twist.
"Wear this jacket, iuuwi kita sa Seoul."
And that voice... nakakapanibago.
No. I just can't go back to Seoul...
"Iyen. Sasabihin ko sayo ang totoo, okay? May ginawa akong masama... tumakas lang ako."
I love him. Sapat na sa akin ang sabihin sa kaniya ang lahat lahat kahit salungatan man niya ako. And besides, Jeongin, he is my... friend.
Napatikhim lang siya. "That's bad right? Delikado at napakaisip bata para gumawa ako ng ganun... pero gustong gusto na kasi kita makita, Jeongin."
"And I know, you'll guide me through this bad, tama?" I said, quoted his line from our previous chapters.
"Or maybe not," Nginitian ko lang siya, sinusubukang hingin ang nakasanayan kong tingin niya sa akin.
"Just this once, pwede bang sa akin ka muna? Pwede bang mag-usap muna tayo?" Pinilit kong ihakbang ang mga paang tila ba namanhid na sa matagal na pagkakataon.
"Can I... can I hug you?" Mahinang pakiusap ko.
Mas nanghihina ako ngayong nasa harapan ko siya. Ngayong nakikita ko siya nang mas malapitan. Ngayong malinaw sa aking puso't isip na may namamagitan na sa amin.
