Chapter 109

955 49 1
                                        

ပေရှီးကတော့ အနံ့နဲ့တင်ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပဲ အရသာရှိစွာ စစားတော့သည်။ သူမတစ်လုပ်စားလိုက်ပြီး သူမမျက်လုံးတွေအရောင်လက်သွားသည်။ "ဒါက အရမ်းကို အရသာရှိတာပဲ"

ပြောပြီးတာနဲ့ ပေရှီးက ပလုပ်ပလောင်းစားတော့သည်။

စိန်ခေါ်မှုကတော့ ဧည့်သည်တွေချက်ပြုတ်ထားတဲ့ ဟင်းကို တွဲဖက်ဧည့်သည်တွေ ကုန်အောင်စားပေးတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး အမှတ်ပေးတာဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ တွဲဖက်ဧည့်သည်နှစ်ယောက်က တဝက်ကျော်လောက်စားပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ရုန်ကတော့ သူမပြင်ဆင်ထားတဲ့ဟင်းကို မူချန်ရှေ့ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ "အကိုမူချန် စားကြည့်ပါဦး"

"ကောင်းပြီလေ ။ ရုန်လေးချက်ထားမှာတော့ ကိုက သေချာပေါက် ကုန်အောင်စားပေးရမှာပေါ့" မူချန်က တူကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ဟင်းတစ်ဖက်ကို ပါးစပ်ထဲကို ထည့်လိုက်တော့သည်။

ဝါးလိုက်တာနဲ့ မျက်မှောင်မကြုတ်ပဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

မူချန်က သူ့တစ်ဘဝလုံး စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ စားခဲ့ရတာကြောင့် အရမ်းချေးများတတ်သည်။

ဒါကြောင့် သူစားနေတာက အရသာဘယ်လောက်ဆိုးတယ်ဆိုတာကို ရုတ်တရက်သိသွားတော့သည်။ သူသည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ပိုင်ရုန်ကလည်း မူချန် အဆင်မပြေနေတာကို တွေ့တော့ သူမက ချက်ချင်းပဲ စိတ်ပျက်မှုကို ပြလိုက်ပြီး "အကိုမူချန် မကြိုက်ရင် မစားပါနဲ့ ။ ညီမအဆင်ပြေပါတယ်"

မူချန်ရဲ့ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားပြီး အမြန်ပဲ ချော့တော့သည် "မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကတကယ်ကောင်းတယ်လို့ ကိုယ်တွေးမိလိုက်လို့ပါ။ ကိုယ်ထင်မထားခဲ့ဘူးလေ"

ပိုင်ရုန်စိတ်မပျက်သွားစေဖို့အတွက် သူတခြားဧည့်သည်တွေကို အရှုံးပေးလိုက်၍မရပေ။ မူချန်က တိတ်တဆိတ်ပဲ မကျေနပ်မှုတွေကို နှလုံးသားထဲမှာပဲ ဖိနှိမ့်ထားရသည်။ သူကိုယ်သူ အားတင်းပြီး သူ့အစာအိမ်ထဲမှာ ရေနွေးပူလောင်းချခံထားရသလို မျိုး အစားကိုဆက်စားလိုက်သည်။

တစိတ်လောက် ငါကမှအမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အစစ် (ဘာသာပြန်)Where stories live. Discover now