Chapter 123

767 39 0
                                        


သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ ရှီမိုကအသံတစ်ခု ညည်းလိုက်တော့သည်။

သူ့ဒေါသတွေကို သူမထဲကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

အကြောင်းပြချက်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်၏

သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်သွယ်နေတဲ့ ခံစားချက်တွေက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားထဲမှာ ပြေးထွက်သွားတဲ့ မြင်းတစ်ကောင်လို အရိုင်းဆန်နေသည်။

ဖန်းမိုအာကတော့ ချက်ချင်းပဲ သတိဝင်လာသည်။

မိုးသည်းကြီးမဲကြီးရွာနေသလို သူမ သူ့ကိုဖက်ထားလိုက်သည်။ မုန်တိုင်းက ပြင်းထန်ပြီး အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာ သူမခေါင်းကတော့ အိပ်ယာနဲ့ ထိလုနီးပါးဖြစ်နေပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့လက်ကြီးတွေက ပြန်ဆွဲထားသည်။

ခံစားချက်တွေက လေးနက်လွန်းနေသည်။

ဒီအမျိုးသားဟာ အမြဲတမ်းလူကြီးလူကောင်းဆန်နေပေမဲ့ အိပ်ယာထဲမှာတော့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်လိုပဲ ကျေနပ်ခြင်းမရှိပေ။

သူမကပဲဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းတာကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် သူကပဲအမြဲတမ်းဒီလိုဖြစ်နေတာကြောင့်လားဆိုတာကို သူမမသိပေ။

ဖန်းမိုအာကတော့ သူ့ကိုသတိပေးလိုက်သည် "ယောင်္ကျား နည်းနည်းလောက် ငြင်သာပေးပါလား?"

ရှီမိုကမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဖိလိုက်သည်။ သည်းကြီးမည်းကြီးရွာနေတဲ့မိုးကို မိုးဖွဲလေးတွေအဖြစ်ပြောင်းဖို့ရာ ပဲ ရွေးချယ်စရာရှိတော့သည် "ဒီလိုမျိုးလား?"

ဖန်းမိုအာက ပိုပြီးကောင်းလာကာ ကျေနပ်မှုလှိုင်းတစ်ခုကြောင့် ညည်းလိုက်တော့သည်။

"မင်းကဒီလိုကိုကြိုက်တာပဲ?" အမျိုးသားက သူ့လက်တွေကို သူမရဲ့ ရင်ဘက်ပေါ်မှာထားလိုက်ပြီး သူမရင်ဘက်တွေကို ထပ်ခါထပ်ခါဆုပ်နယ်တော့သည်။

ဖန်းမိုအာကတော့ ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်ရသည်။

သူကတော့ သူမရဲ့ အသက်ရှူသံကိုကြားကာ ပိုပြီး အလျင်စလိုဖြစ်လာတော့သည်။

တစိတ်လောက် ငါကမှအမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အစစ် (ဘာသာပြန်)Where stories live. Discover now