Chapter 129

676 36 0
                                        


ထင်ထားသလိုပဲ ပိုင်ရုန်က "ဖန်းမိုအာ နင်အရမ်းရက်စက်တာပဲ ။ ငါ့ကလေးက အပြစ်မဲ့ပါတယ်"

မူရွဲ့က ဒီအခြေအနေကို တွေ့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဖန်းမိုအာက သူမရင်ဘကက် ကင်မရာကို ဖြည့်းဖြည်းချင်းဖယ်လိုက်ကာ "ပိုင်ရုန် မဟုတ်ဘူး..."

သူမပြောလို့မပြီးသေးခင်မှာပဲ မူရွဲ့က စေခိုင်းလိုက်သည် "ဖန်းမိုအာကိုဖမ်းပြီး ပိုင်ရုန်ကို ဆေးရုံကိုခေါ်သွား"

ဖန်းမိုအာက အမြန်ပြောလိုက်သည် "ဟေး ဟေးဟေး စကားပြောခွင့်ပေးဦး။ ငါ့မှာ သက်သေရှိတယ်"

ဒါပေမဲ့ သူမစကားမပြောပြီးခင်မှာပဲ လုံခြုံရေးတချို့က သူမလက်နှစ်ဖက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်တာကြောင့် သူမလက်ထဲက ကင်မရာ လွတ်ကျသွားသည်။

ဖန်းမိုအာရဲ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမခေါင်းငုံ့ကာ ရှာလိုက်သည်။ သူမရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အဲ့နောက် သူမက အဲ့လိုမျိုးနဲ့ပဲ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဆွဲထုတ်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်ရုန်ကတော့ ဆေးရုံသွားတဲ့ကားပေါ်တွင်ရှိနေသည်။

အဆောက်အဦးက ရှင်းလင်းသွားတော့ မူရွဲ့က ဖန်းမိုအာလက်ထဲက လွတ်ကျနေခဲ့တဲ့ ရင်ထိုးကိုမျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ကောက်လိုက်သည်။

သဘာဝကျကျပဲ ဒါဘာလဲဆိုတာကို သူသိသည်။

မူရွဲ့က ကဒ်ကိုထုတ်ကာ သူ့ဖုန်းနဲ့ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

စခရင်တွင် ပိုင်ရုန်က သူမကိုယ်သူမထိခိုက်အောင်လုပ်ပြီးတော့ ပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရသည် "တခြားသူတွေက နင့်ကိုယုံမယ်လို့ထင်နေတာလား?"

မူရွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်က်သည်။

ပိုင်ရုန်က သူ့ကိုယ်ပိုင်ကလေးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်မယ်လို့ မထင်ထားပေ။

သူရပ်သွားပြီး ကင်မရာကို ဘေးထားလိုက်ပြီး လှည့်လိုက်ပြီး ရိုက်ကူးနေမှုကို ရပ်လိုက်တော့သည်။

တစိတ်လောက် ငါကမှအမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အစစ် (ဘာသာပြန်)Where stories live. Discover now