Chapter 97

1.1K 57 1
                                        

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ကလေးတွေကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်ရမလဲ?" သက်တော်စောင့်သည် သူကြားနိုင်ရုံမျှ အသံတိုးတိုးဖြင့်မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ကိုမှတ်လောက်သားလောက်အောင် ဆုံးမလိုက်" ရှီမို၏အေးစက်သောအသံထွက်လာတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သက်တော်စောင့်သည် ကားထဲသို့အမြန်ဝင်ကာ အရှုပ်ထုပ်များကို အဝေးသို့ခေါ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန် ဆေးရုံတွင်

ပိုင်ရုန်၏လက်ထောက်သည် အလောတကြီးပြေးလာတော့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ မူချန်ဘေးတွင် ရှိမနေခဲ့ပေ။

လက်ထောက်က "အမပိုင်၊ မကောင်းတာတော့ဖြစ်နေပြီ"

ပိုင်ရုန်သည် လက်ထောက်ပြောနေတုန်းတွင် သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူမခေါင်းမော့လိုက်ကာ" ဘာဖြစ်တာလဲ? ဖန်တွေကကြမ်းတမ်းလွန်းတာကြောင့် ဖန်းမိုအာကို သေအောင်လိုက်လိုက်ကြတာများလား?"

အရင်က သူမသည် သူမလက်ထောက်ကို ဖန်များအားသွေးထိုးလှုံ့ဆော်ရန် စေခိုင်းခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဖန်းမိုအာကို သင်ခန်းစာပေးချင်တာဖြစ်သည်။

တခြားတစ်ဖက်အနေဖြင့် မစ္စတာရှီ ထိုအခြေအနေတွင် မည်သို့လုပ်မည်ကိုသိချင်နေခဲ့သည်။

"အဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ဖန်းမိုအာ ဒဏ်ရာမရဘူး။ ဖန်တွေအကုန်အဖမ်းခံလိုက်ရတာ"

လက်ထောက် "အမပိုင် ၊ ညီမတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ? ပြဿနာက သူတို့ဘယ်ကိုခေါ်သွားခံရတယ်ဆိုတာ မသိရဘူး"

ပိုင်ရုန်လန့်သွားကာ "ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

သို‌ပေမဲ့ ပိုင်ရုန်သည် ချက်ချင်းပဲရယ်လိုက်ကာ "တကယ်တော့ အဲ့တာလဲကောင်းတာပဲ။ ဖန်တွေသာ တသီးတသန့်အဖမ်းခံထားရတယ်ဆိုရင် ဖန်းမိုအာရဲ့ နာမည်လည်း အကြာကြီးခံမှာမဟုတ်တော့ဘူး"

လက်ထောက် "သူမနောက်လိုက်ဖို့ တခြားဖန်တွေရှာလိုက်မယ်''

ပိုင်ရုန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ "သွားလုပ်လိုက်''

တစိတ်လောက် ငါကမှအမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အစစ် (ဘာသာပြန်)Where stories live. Discover now