"မင်းဘယ်လိုထင်လဲ? ကိုယ်မင်းကို ကူညီပေးဖို့ လိုသေးလား?" ရှီမိုက သူလက်မောင်းတွေကို သူမခါးမှာဖက်ထားပြီး သူမမျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်တယ်။
ဖန်းမိုအာအဲ့အကြောင်းကို မတွေးနိုင်တော့ပေ။
ဖန်းမိုအာက "ရှင်ကလည်းရှိုးကို အတူလိုက်လာမယ်လို့ ပြောနေတာလား?"
ရှီမိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ရိုက်ကူးရေးတည်နေရာက ရှီမိသားစုနယ်မြေမှာ လုပ်မှာလေ။ကိုယ်ပါဖို့အတွက် မန်နေဂျာကို ပြောလိုက်လို့ရတယ်"
ဖန်းမိုအာရဲ့မျက်လုံးတွေကတော့ ကြယ်တွေလို တောက်ပနေတော့သည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့
ဖန်းမိုအာက သူမအဝတ်ကိုယူကာ ကားထဲကထွက်လာလိုက်၏။
ဘေးနှစ်ဖက်လုံးက အစိမ်းရောင်မြက်တွေနဲ့ပြည့်နေသည်။
အနီးနားတွင် စိုက်ပျိုးခင်းများစွာရှိနေကြပြီး တချို့ကတော့ အသီးများသီးနေကာ တစ်ချို့ကတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကြီးထွားဖြစ်ထွန်းနေကြသည်။
ဖန်းမိုအာကတော့ ပရိုဂရမ်အသင်းစီစဉ်ထားတဲ့ သစ်သားတဲအိမ်လေးဆီကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သုံးညနဲ့ သုံးရက်လုံး ဧည့်သည်တွေက သစ်သားတဲအိမ်ထဲတွင် နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။
"ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိလား?" ဖန်းမိုအာက လျှောက်သွားကာ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။
တံခါးပွင့်လာသည်။
နေရောင်အောက်တွင် ရှီမိုရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မျက်နှာလေးထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန်းမိုအာက မျက်လုံးပင့်လိုက်မိသည်။
ရှီမိုကတကယ်ကြီးကို သူမ မရောက်ခင်မှာ ရောက်နှင့်နေတာပဲ။
ကင်မရာတွေက နေရာအနှံ့မှာရှိနေသည်။
အင်တာနက်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုပင်ရှိနေသေးသည်။
ဖန်းမိုအာက သူမမျက်လုံးထဲကအပျော်တွေကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ရှီမိုကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
YOU ARE READING
တစိတ်လောက် ငါကမှအမျိုးသမီးဇာတ်လိုက်အစစ် (ဘာသာပြန်)
Romanceဖန်းမိုအာသည် သူမဖတ်ထားသောစိတ်ပျက်စရာမှလွဲ၍ ဘာမှမပေးသောဝတ္ထုသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ဒါ့အပြင် သူမဟာ စိတ်ဆင်းရဲစရာအဆုံးသတ်ခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသမီးဇာတ်ပို့ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အမျိုးသားဇာတ်လိုက်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကိုရရှိရန် သူမ၏ မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုန...
