Als het lot tegen je keert...

3.2

Ze klopten aan en een oude man deed op, ze vertelden dat ze een plek zochten om te overnachten..De man was zo gastvrij om hen binnen te laten, hen te laten eten en hun een kamer te geven om te slapen..Younes wist niet wat, maar er was iets vreemd aan het huis..

Ze gingen naar binnen en kregen een kopje thee aangeboden. Ze gingen meteen naar de kamer die hen werd aangeboden.

"Vind je niet dat er hier iets vreemd is? Alsof ze er iets ergs is gebeurd ofzo.."

"Neen joh! Je droomt, ga nu maar lekker slapen dat hebben we echt nodig.", zei Ayoub zelfzeker.

"Ik vind het toch maar raar"

De volgende morgend kregen ze een lekker ontbijt, Younes vroeg zich af hoet het met zijn broer en zussen zou gaan. Ach waarschijnlijk kunnen ze best zonder hem..Trouwens hij wou niet bellen ofzo, dan leek het misschien of hij niet voor zichzelf kan zorgen. Ze knoopten een gesprek aan met de heer des huize. Hij leek triestig, maar toch sprak hij met volle lust met ons. Ayoub begon te praten met de oude man.

"Kunnen we misschien helpen, op het veld ofzo..schapen hoeden, we zoeken geen geld, enkel onderdak en eten."

"..Nou als je echt wil meehelpen, ik heb meer dan hulp nodig. Het veld staat al jaren leeg, geld is er niet zoveel..en van mijn kinderen hoor ik niets meer. Ze zullen het wel te goed hebben in Europa.."

"Wij willen best wel helpen met planten en oogsten...Misschien kunnen we de oogst dan verkopen op de markt en zo geld verdienen.."

De man zweeg en keek de andere kant uit.."

"Is er iets?", vroeg Ayoub voorzichtig..

"Min vrouw is ziek, ze heeft medicijnen nodig of een dokter of iets! Maar er is geen geld, ik weet niet wat doen. Als ik mijn kinderen vraag om geld op te sturen zeggen ze dat ik al hun geld afpak..Ik ben wanhopig.."

Ayoub legde zijn hand op de oude man zijn schouder..

"Wij zullen hier flink meehelpen.."

"Dank je mijn zoon..dank je."

Toen Ayoub alles vertelde aan Younes vond hij het prima, hij zou hier ondertussen kunnen gaan rondkijken, misschien vindt hij Oumaima wel..Oumaima waar zat ze toch..

En zo gebeurde het. Ayoub en Younes begonnen met het grote werk. De man had een redelijk groot stuk grond. Ze bewerkte het serieus, met mest, ze woelde de grond om en dit allemaal met hun handen. Er was immers geen geld voor machines. Het was hard werken.

"Wayaaw als onze klasgenoten ons nu konden zien, Ayoub!!"

"Ahha ze zouden zeggen dat we gek zijn, zomaar naar Marokko trekken om met de hand een veld even groot als 3 voetbalvelden te bewerken!!"

"Ahahha stel je eens voor dat onze leerkrachten ons nu bezig zouden zien"

"Ze zouden schrikken: dat wij zo hard werken!"

"Ahhhaha, Ayoub, bedankt dat je mee bent gegaan: alleen zou ik het niet hebben overleefd.."

"Hey dat is wel oke! Maar ik heb een idee, die vrouw heeft hulp nodig! En snel het duurt nog maanden voor we zullen kunnen oogsten. Waarom verkopen we geen stuk grond!"

"Hey ja! Goed idee!"

De man vond het ook een supergoed idee. Hij was vrolijker geworden. Snel werd het nieuwtje verspreid over het dorpje, toen kwam er 1 man naar hun toe. Hij wou de grond heel graag kopen. Younes herkende de man (rond 19 jaar.), Hij leek verdacht veel op Aziz...

Younes wist het zeker toen hij begon te praten: deze man was Aziz...Maar waar was Oumaima dan? Aziz had Younes nog niet gezien, hij sprak met de man en Ayoub. Ayoub zei dat hij kon tekenen vanaf de papieren in orde waren en hij het geld had gegeven. Zou Younes Aziz volgen? Dan kon hij zien waar hij woont en waar Oumaima dus woont! Zou Oumaimal getrouwd zijn, of verloofd? Pfff

Hij wachtte tot Aziz afscheid van Ayoub en nam...toen volgde hij Younes Aziz met een bang hart: wat zou hij wel niet zeggen als hij hem zag. Younes' haat voor Aziz vergrootte plotsklaps. De vuile gluiperd die zijn zusje had verminkt! Yakkes!

Hij woonde blijkbaar hier niet zo ver vandaan: na misschien een kilometer stappen, ging hij een groot huis binnen. Younes durfde niet naar binnen te gaan..Maar hij moest weten of Oumaima daar woonde..

Younes sloop de tuin binnen, hij ontwijkte de vele kippen en verstopte zich achter een grote boom..

Hij zag een meisje de was doen, met de hand uiteraard..Ze zag er heel moe uit en bleek..Maar je zag dat het ooit een knap meisje was. Toen ze begon te zingen, stond zijn hart stil! OUMAIMA wou hij bijna roepen, maar hij hield zich in: Aziz was de tuin juist binnengekomen.

"Ewa! Is de was al gedaan of hoe zit het! Je doet niets meer! Niet moeilijk dat je verloofde ineens afhaakte! Je bent een lelijke koe die nooit van het straat zal afgeraken!"

"Aziz, hou op..Raak me niet aan!"

Aziz sloeg Oumaima het gezicht in, Younes balde zijn vuisten..Hoe durfde hij!

"Aziz laat me terug studeren neem me alles af maar niet mijn studies."

"Studeren? Niets van! Jij kan beter een voorbeeld nemen aan al die meisjes hier! Dat zijn pas goede werkers!"

"En goede studenten!!"

Bam, weer een klap

"Grote mond é? Ik krijg je wel klein!"

Younes was woest hoe durfde dat klein mormel Oumaima te slaan! Al was hij dan misschier 19 jaar (een jaar ouder dan Yasmina en een jaar jonger dan Oumaima) hij had dit recht niet!

Oumaima lag huilend op de grond..

Zou Younes het wagen Oumaima te roepen?