Als het lot tegen je keert...

4.2

Mijn vriendje 👆🏽 hij zit vast #freehamza
Geen boze ogen gooien ik weet hij is lekker maar beter doe je normaal. He is mine bitch 🖕🏽😒.
Wollahme ik heb een leven 😂
(Wat verveling met je doet 😶)

Nadia kwam vermoeid thuis..Ze moest vanalles doen. Begrafenis regelen, tickets voor marokko kopen..Ze zou alleen gaan. Dat had ze besloten. Iemand zou bij haar bakkertje moeten blijven. Nadat ze alles had geregeld (over twee dagen zou ze naar Marokko vertrekken), viel ze uitgeput in de zetel. "Pfff, moet de brievenbus nog legen!", mompelde ze. Ze slofte naar de brievenbus en haaldde er vanalles..Voornamelijk rekeningen, maar ook een klein mysterieus envelopje..

"Voor Nadia", stond erop. Vreemd. Wie zou er nu haar een briefje schrijven?
Ze opende het briefje en las..

"Liefde is een ongeneeslijke kwaal. Niemand die erdoor aangestoken wordt, wenst ervan te herstellen en alle slachtoffers weigeren een behandeling.."

Verbijsterd bleef ze kijken..Wat gek
Ze negeerde het, maar ging toch met een warm gevoel naar bed...

Nordin ging naar buiten. Hij voelde zich nu zo vrij als een vogeltje.
Wat zou hij eerst doen? Ahja, eerst naar zijn vroeger vriendinnetje gaan. Birgit. Gewoon een speeltje, niet meer niet minder.. Hij ging naar het plekje en gaf haar een grote tongzoen. Toen gingen ze naar de dichstbijzijnde discotheek.
Hij danste de hele avond, hing rond bij Birgit en bij zijn vrienden. Toen ze naar buiten gingen. Kwam er een vriend van Nordin naar hem toe.
"Nordin"
"Ja? Zie je niet dat ik bezig ben..", hij grijnzde naar Birgit
"Ik heb wat lekkere stuff.."
"Joh! Ik heb geen zin in wiet!"
"Wiet? Ahha. Man, daar zijn wij al lang over..Nene..Ik bedoel de stuff.."
Nordin keek verdacht naar zijn vriend..Cocaïne , heroïne ..Dat waren de dingen die hij nooit zou aanraken..Dat had hij zichzelf beloofd..
"Wat? Durf je niet Nordin?"
"Wat! Tuurlijk wel loser!"
"Aha, wel neem het dan aan.."
Nordin wou echt niet, maar iedereen keek naar hem..

Nadia werd de volgende dag wakker..Plots herinnerde ze zich alles weer. Hurriya...Pfff...Ze stond op en maakte een groot ontbijt. Onbewust legde ze drie borden op tafel. Ze telde in haar eigen. "Eentje voor mij, Yasmina en...." Nadia voelde de pijn in haar hart..."Eentje voor Hurriya.."
Ze zuchte en veegde de tranen weg. Ze moest zich sterk houden. Ze had Yasmina nog niets verteld..Over dat ze niet mee mocht naar Marokko. Dat zou weer knallende ruzie worden. Dat wist ze nu al..
"Yasmina?"
".."
"Kom uit je bed en kom ontbijte!!"
".."
Yasmina kwam als een zombie naar beneden..Wallen had ze ovral..Haren niet gekamd..En ogen rood..rood van het huilen..
"Yasmina liefje?"
"..."
"Euhm, ik moet je iets vertellen..Maar eet maar eerst een beetje.."
Yasmina bleef naar haar bord kijken. Nadia zag de druppeltjes die in haar bord vielen. Ze zei er niets van. Ze zuchtte..
"Yasmina..Over twee weken ga ik naar Marokko..Voor de begrafenis enzo.."
"Hoe bedoeld je 'jij?'..En ik dan?"
"Liefje het is al moeilijk genoeg voor mij"
"Voor jou? Voor jou? En ik dan?? Heb ik het niet moeilijk!! Verdomme!!!"
"..Niet vloeken Yasmina.."
"Nadia! Jij moet me niet zeggen wat ik moet en niet moet! Ik ga mee!!! Hurriya is ook mijn zus!!! Egoïst!"
Nadia ontving de beschuldigen als steken in haar hart..Het deed pijn om egoïst genoemd te worden. Had ze niet enorm veel voor haar broers en zussen opgeofferd? Maar ze zweeg. Nadia zwijgt veel..Ze kropt het maar op..
"Yasmina, wees nu redelijk..We kunnen Jafar hier niet alleen laten..En de bakker dan? Nu het vakantie is kun je in de bakker staan. We hebben het geld nodig liefje..Ik zou niets liever hebben dan je met me mee te nemen..Maar we kunnen het ons niet permitteren..Alsjeblieft!! Begrijp me dan. Het is voor ons allemaal moeilijk..Maar ik moet haar begrafenis in orde brengen..Toe..Je moet in de bakker staan..Jafar bezoeken..Jullie spreken elkaar nauwelijks..Hij is je broer en jullie hebben geen band. Hij mist Younes..en Hurriya..Yasmina. Hij is ziek. Vergeet niet dat we zijn operatie moeten afbetalen.."
".."
"Is het dan goed?"
"Doe maar. Het kan me toch niets schelen..Doe maar!!! DOE MAAr!"
Yasmina keerde de tafel om en rende naar boven..Nadia bleef alleen over. Tussen de scherven..Zucht..

Younes lag miserabel in zijn cel. Met acht andere gevangenen. Hij had het koud en hij had honger. Hij was bovendien erg ziek. Pff. Hij kon het niet meer aan..Hij werd niet meer teruggeroepen naar de "martelkamer" (zo noemde de gevangenen de kamer), en daar was hij Allah dankbaar voor. Hij zat in een hoekje met een schimmelig dekentje..En hij dacht aan zijn zus, Nadia..Yasmina en Hurriya! Goh hij wou echt zijn klein zusje terug zien..Hij hield zielsveel van haar..En Jafar. Hoe zou het met hem gaan? Zijn grote broer.
Toen hij aan Oumaima dacht..brak zijn hart. Waarschijnlijk was ze hem al een hele tijd vergeten.."Pff..Oumaima. Ik had alles gepland, ik had een huis gekocht, was op zoek naar eengoed baantje..Maar uiteindelijk trouwde je met de verminker van mijn zus.."
Hij keek schuw om zich heen. Wanneer zou hij naar huis mogen gaan? Sommigen zaten hier al jaren..Zonder een geldige reden.
Pff..Waarom kon niemand hem komen helpen. Waar was Ayoub? Was hij al naar België; vertrokken, of zit hij hier ergens.
Zoveel vragen, maar zo weinig antwoorden..

Nordin wou echt niet, maar iedereen keek naar hem..

Hij wou niet laf zijn!
"Natuurlijk durf ik wel, geef hier!"
Nordin begon te snuiven..Hij voelde zich steeds verder en verder afdwalen van de wereld..Hij voelde zich gelukkig..
Hoe kon Nordin nu weten dan dit het miserabele begin van zijn drugsverslaving

Terwijl Nordin genoot van het nachtleven, zat Oumaima alleen in haar bed. Waar was Nordin toch? Ze was onbezorgd. Het was verdorie 02.00u in de morgend..Oumaima vond het vreemd..Hoorde ze iets beneden? Zou het een inbreker zijn? Ze hoorde een vaas op de grond vallen. Ze schraapte al haar moed bijeen en ging naar beneden. Daar zag ze tot haar grote verbazing Nordin, die stond te praten met de sofa..Oumaima trok grote ogen..Ze werd woedend! Was Nordin zat? In ieder geval hij was er niet 100% bij..Ze ging naar Nordin en probeerde er iets zinnigs uit te krijgen, maar tevergeefs..Ze zuchtte en maakte de sofa klaar, zodat Nordin daar zijn roes zou kunnen uitslapen..
Terwijl Nordin in slaap viel, keek ze naar Nordins gezicht. Wat had hij daar toch hangen? Daar aan zijn neus..Ze wreef met haar vinger erover en ruikte aan het witte poedertje. Oumaima werd furieus! Morgen zou ze een duchtig woorde met Nordin spreken. Ze is toch niet met een junk getrouwd zeker?

Oumaima had die "nacht" nauwelijks geslapen. Ze stond vroeg op en ging op haar roze pantoffeltjes naar beneden. Ze zette straffe koffie klaar, dat had ze nodig!
Nordin kwam met rode ogen de keuken in. Oumaima weigerde iets te zeggen.
"Is dit de manier waarop je je man begroet?", zei hij humeurig.
"Mijn man? Of mijn junk? Hoe durf je! Ik heb heel de nacht op he gewacht! Ik was dood ongerust. Goed je zei dat je laat zou thuiskomen, maar om 02.00u thuis te komen is een beetje overdreven! In hemelsnaam! Je bent getrouwd! Waar heb je gezeten?"
"Zijn je zaken niet", zei Nordin abnormaal rustig
"WAAAAT! MIJN ZAKEN NIET? HOE DURF JE ? Ik ben je vrouw in hemelsnaam! Je vrouw!!!!!!! Zit je aan de drugs? Je kwam half stoned het huis binnen!! Met nog poeder aan je neus in hemelsnaam, waar ben je met bezig?"
"Ik herhaal dat zijn je zaken niet. Ik ben een man ik laat en doe wat ik wil. Begrepen? Jij moet in de keuken staan en ja knikken. Da's al! Verstaan. Want enkel daar ben je goed voor! Verstaan?"
Oumaima keek hem met open mond aan. Zag hij de vrouwen zo? Wat dacht hij wel?
Oumaima ging stampvoetend naar boven naar haar kamer, in hemelsnaam..Aan wie had Aziz haar uitgehuwelijkt..Een junk..;