Als het lot tegen je keert...

12.1

Nadia was nog steeds druk bezig in de keuken toen Jafar met de stapels brood binnenkwam.
"Zo se, vers van de pers"
"Van de pers? Uit de oven bedoel", zei Nadia verstrooid
"Nou ja da's dus wat ik bedoelde",, zei Jafar grinnikend, "Waar is onze tesrieth (3aroussa)?"
"Boven, volgens mij..", zei Nadia terwijl ze de laatste kippen aan het kruiden was.
"Helemaal alleen..Wie gaat er haar haar doen?", vroeg Jafar nieuwsgierig
"Nu ja..Er was geen geld voor een ziana, dus ja..Ik ging het dan een beetje stijlen..En ja..Je weet wel..Ze wil ook gewoon tussen haar vriendinnen zitten, niet echt..Je weet wel, op de troon enzo..Er is trouwens geen troon.."
"Oh jawel! Ik heb papa's, allahirahmoe, zetel versierd, met ballonnen enzo"
"Ahhaa, Jafar toch"
"Wat?" zei hij schaterend.
Triiing, klonk er door de holle hal.
"Oh nee, zijn ze er nu al? Ik ben nog helemaal niet klaar", zei Nadia paniekerig
"Rustig, wat maakt het uit.."
"Wat het uitmaakt-"
"Rustig, ik ga eventjes openmaken..Ohja Dus euhm de mannen gaan boven zitten é?"
"Uhu"
"YAsser gaat dus het communicatiemiddel tussen jou en mij vormen, dus stuur hem als ik iets naar boven moet brengen ofzo"
"Oké, is goed hoor, ik moet nog zoveel doen", mompelde Nadia
"Zo, de avond begint dus, bismillah"
Jafar had een zwarte broek aan met een wit hemd, hij zag er behoorlijk chic uit. Hij was natuurlijk heel wat afgevallen en de wallen waren er nog steeds: de behandeling viel hem immers zwaar..Maar alhamdullilah, hij kwam stilletjes aan terug bij en hij zag het weer helemaal zitten! Triiing klonk er weer.
"Ja ik kom, ik kom", mopperde Jafar. Hij had nauwelijks de deur open gedaan of er sprongen hem drie jongetjes om de nek.
"Jafaaaar!!!"
"Ahaha, ey! Mohamed, Nabil en Anouar!! Jongens dat is lang geleden!"
"Jafaaar!!", riepen ze nog eens.
"Zo die zijn blij jou te zien", zei een mannenstem. Jafar schrok en keek recht in twee donkerbruin, bijna zwarte ogen.
"Oh sorry je kent me waarschijnlijk niet", zei de man, "Ik ben Asdin..Echtgenoot van Samiya"
Jafar kreeg een warm gevoel toen hij naar deze hartelijke man keek.
"Salaamoe3aleikoem! Marhaba! Kom toch binnen"
"Ahha.."
Vervolgens kwam ook Samiya binnen, haar ogen straalden, haar man was terug aan haar zijde en ze voelde zich supergelukkig. Ze knikte eerst eventjes ongemakkelijk naar Jafar, het was zo vreemd om met Asdin naast Jafar te staan. Maar Jafar merkte dit zelfs niet, hij had geen gevoelens meer voor Samiya, ze was nu een getrouwde vrouw en ze had haar leven, haar zoons, daar had Jafar niets mee te maken. Hij kreeg wel kriebels om een eigen gezin te starten en zelf ook te trouwen, achja dat negeerde hij eventjes.
"Samiya Nadia is eventjes in de keuken bezig.."
"Ahha dat begint al goed", zei Asdin, "Haar meteen de keuken wijzen, daar horen ze trouwens ook", vervolgde hij grinnikend. Jafar schaterde het uit, hij voelde echt sympathie voor deze onbekende man.
"Dat bedoelde ik niet hoor, maar er is nog niemand van de vrouwen, trouwens ook niemand van de mannen. Jullie zijn vrees ik de eerste"
"Wel iemand moet het zijn", zei Asdin vriendelijk.
"Ik stel voor dat wij naar boven gaan, naar waar de mannen moeten zitten."
"Ja, mama ga maar naar Nadia, wij gaan wel bij de mannen zitten", zei Mohamed trots.
"Zo ben jij al een heuse man?", zei Jafar lachend
"Ja hoor"
"Ik ook!", zeiden Nabil en Anouar in koor
"Al goed, al goed, YAsser is ook al een man en die zit dus ook boven", zei Jafar met een glimlach.
"Waarop wachten we dan", zei Asdin, "Dat salon van je zit nu al vol met mannen"
"Ahha, reken maar!"

Samiya liet al lachend de mannen achter zich en liep richting de keuken.
"Nadiaaa!!Sahbtiii"
"O Allah, Samiya!! Wat heb ik je gemist schat!!"
"En ik jou dan! Waar is de thastrieth?"
"Ze is boven, straks ga ik eventjes naar haar toe, maar eerst moet ik nog al dat eten klaarmaken"
"Wacht ik help wel mee, twee personen kunnen meer doen dan 1"
"Neen, je bent te gast-"
"Hup, hup, ik wil er niets meer over horen!"

Nadia en Samiya deden druk verder.
"Echt ik kan het niet blijven zeggen, maar heb je echt gemist Samiya"
"Ik jou anders ook liefje, hoe gaat het tegenwoordig met je? Met Jafar"
"Oh Samiya! Alhamdullilah! Hij is aan het genezen!! Alhamdullilah!"
"Oh, alhamdullilah, wat geweldig nieuws! Ik ben zo blij voor je"
"Ik ook..Echt waar..Hoe gaat het met je man, is hij al wat beter.."
"Ahha, hij is alhamdullilah terug thuis!"
"Neen?! Echt, oh liefje!! SubhaanAllah enkel goed nieuws hier!"
"Ja, de jongens waren ook superblij: hij herkende ze terug..En dat, subhaanAllah, was voor ons een teken..en dat allemaal door die ene jongen..Ayoub"
"Ayoub? Da's echt lang geleden dat we nog iets van hem hebben gehoord, we hebben hem wel uitgenodigd, maar toch.."
"Echt moge Allah hem belonen en zegenen..Ik snapte het eerst niet, wat moest hij van mij?"

"Wie is daar?"
"Euhm, ik ben Ayoub"
"Ik ken geen Ayoub", zei Samiya geïrriteerd door de parlephone
"Jawel..Ik ben een vriend van Younes..Broer van Nadia"
"Goed, maar ik ken je toch niet"
"Ik wil je helpen..Ik weet misschien wat er met je man is gebeurd"
Samiya werd eventjes stil.
"Hoe ken je mijn man?"
"Ik ken hem niet..Maar ik heb een voorgevoel van wat er met hem is gebeurd..Hetzelfde is mijn vriend Younes denk ik ook overkomen"

Er verscheen een waterig glimlachjeop Samiya's gezicht
"Sindsdien is het een bittere strijd gebleven..Hij mocht zijn verhaal doen..Hij is toen naar Marokko gegaan, zomaar op een dag, ik dacht dat hij ons voor de gek had gehouden..Enkele weken keerde hij terug, magerder, stiller..Maar met zekerheid..Ook Asdin was terecht gekomen op de zwarte markt van slaven..Toen we wisten wat er met hem gebeurd was..ben ik op een dag alleen naar hem toe gegaan..Ik confronteerde hem met het verhaal van Younes."

"Asdin.Ik ben het..Samiya"
Asdin keek eventjes op en staarde toen terug uit het raam.
"Asdin...Wat heb je allemaal gezien in die woestijn"
Asdin keek verschrikt op, hij keek verbaasd naar Samiya
"Wat weet jij van de woestijn? Niets! Niets!!"
En tot Samiya's verbazing begon hij zachtjes te huilen.

"Sindsdien gaat het met hem Alhamdullilah beter"
"Samiya?"
"Ja schat"
"Wat is het verhaal van Younes? Alé, is er nog iets dat ik niet weet"
"Ayoub heeft mij juist hetzelfde verteld..Als wat jij jou verteld heeft"
"Oké..Zo, dat was de laatste kip", zei Nadia gemaakt vrolijk. samiya had de tranen echter wel gezien.
"hey..Schat..toe.."
"Het is gewoon zo raar..Yasmina trouwt, mijn ouders zijn er niet bij, Hurriya is er niet bij en Younes ook niet. Hij zou zo blij zijn geweest, Samiya..Ik mis hem ook zo hard, ik mis zijn opgewektheid, zijn glimlach..Sinds hij van Marokko terug was, was hij zo veranderd, het was niet meer de Younes die wij kenden..En die avond..Ach", zei Nadia terwijl ze haar tranen wegveegde.
Ondertussen kwam Yasser lijkbleek naar binnen.
"Oh Yasser", zei Nadia snikkend, "Wat is er jongen?"
"Ik moest een fles water komen vragen", zei Yasser stil
"Hierzo..Is er wat?"
"nene, ik ga snel naar boven", zei Yasser snel en met een lichte trilling in zijn stem en voordat Nadia nog iets kon zeggen, was hij al verdwenen.
"Het was net ofdat er hem iets dwars zat..", zei Nadia bezorgd.
"Ach..Hij redt zich wel.."

"Ah Yasser! Waarom bleef je zo lang weg", zei Jafar opgewekt.
"Gewoon..", zei Yasser.
"Is er wat?", vroeg Jafar bezorgd
"Nene..Ik ga eventjes, euhm, mijn kamer opruimen"
"Je kamer opruimen?", vroeg Jafar verbaasd, maar hij was al weg.
"Mag ik met hem gaan praten", vroeg Asdin aardig."