Als het lot tegen je keert...

2.2

Jafar werd radeloos: stel je eens voor dat Nadia er achter zou komen hoe een smeerlap hij is geweest..Dat wou hij niet..

"Wie is dat meisje, waar woont ze, van waar ken je haar?"

"Wayaaw Jafar wat is je probleem, het is gewoon een vriendin, een hele goede: zoals jij ook heel veel goede vrienden hebt! Ik vraag er toch ook niet naar"

"Nadia, je gaat morgen niet naar haar toe!"

"Euhm pardon, sinds wanneer ga jij mij zeggen wat ik moet doen of niet doen? Ik ben volwassen en ik doe niets verkeerd: doe is normaal!!"

"Nadia ik zeg je gaat er niet naar toe, blijf maar thuis, dat is beter voor je"

"Jafar!!!! Ik ben het beu thuis te moeten zitten, ik zit altijd thuis, nooit is er iemand thuis alleen Hurriya waar ik niet met kan praten. Ik ben ook maar een mens! Ik heb ook vrienden nodig! Waarom gun je me dat niet!

"Nadia, laat me het je niet dwingen."

"Jafar, ik zweer het, ik doe wat ik wil!"

KLAAAP

"Neen dat doe je niet! Je luistert naar mij, verstaan?"

Nadia wreef over haar kaak..Wat was dat, had haar broer haar juist geslagen, om niets..

"Hoe kon je Jafar? Ik ben je zus..Ik heb nooit iets verkeerd gedaan, begin je daarmee, slaan? In het bijzijn van Hurriya"

"Sorry Nadia ik weet niet wat ik had..Aub"

"Neen Jafar, ik egrijp het: ik ben maar je zusje é, ik verdien het niet om ook iets leuk te doen, ik moet maar thuis zitten. Ik ben tenslotte maar een meisje, en jij een man. Is het niet Jafar?

Jafar keek naar zijn hand, had hij daarmee Nadia geslagen. Ze had het niet verdiend..Hij was een monster..

"Neen Nadia, aub, sorry.."

"Jafar ik ga de was doen, als je me voor iets nodig hebt ik zal wel boven zitten in mijn kamer, waar ik enkel uit zal komen als jij me nodig hebt."

"Nadia, aub"

Nadia huilde bittere tranen die avond, zou de verschrikking terug opnieuw beginnen..

Jafar voelde zich diepbedroefd, wat had hij gedaan..zijn zusje geslagen. Was hij dan zo laf , blijkbaar wel. Hij liep naar buiten, hij had frisse lucht nodig...

Ondertussen liep Younes met zijn hoofd in de wolken, hij was smoorverliefd, hij besloot echt zijn best te doen op school: hij wou een mooie toekomst voor zijn vrouwtje en zijn toekomstige kinderen (insh'allah).

Hij wachtte Oumaima altijd op aan de hoek: Aziz mocht niets weten!!

Hij raakte haar niet aan, enkel een handje geven, das al. Hij wou het netjes houden: hij wou niet dat hij zich zou laten gaan zoals vroeger, dit meisje had hij daar veel t egraag voor!

De maanden gingen voorbij..

Tot het lot weer tegen zich keerde.

Op een dag wachtte Younes aan de hoek, zoals gewoonlijk..

Maar Oumaima wou maar niet komen..Hij bleef wachte, al was de bel al Tien minuten geleden gegaan. Ze kwam niet, wat was er gebeurd?

Hij ging maar naar school, maar daar was ze ook nergens te bespeuren. Aziz trouwens ook niet..

Hij begon rond te vragen, en zijn hart brak toen hij het nieuws hoordde...

Hij begon rond te vragen, en zijn hart brak toen hij het nieuws hoordde...