Als het lot tegen je keert...

2.6

"Nadia kalmeer nu toch eens!! Wat is er gebeurd?", vroeg Jafar slaperig.

"snif, snif, lees dan lees dan...Hij is gek geworden, gek zeg ik je.."

Ze gaf de brief aan Jafar die deze brief voorlas..Naarmate hij de brief las viel zijn mond open van verbazing.

Lieve broers en zussen,

Ik ben deze nacht vertrokken naar Marokko, waar in Marokko? Dat weet ik zelf niet, ik ben op zoek gegaan naar een deel van mijn leven. Mijn verloofde, mijn alles..Dit is geen kalverliefde dat voel ik! Ze is naar Marokko gestuurd samen met haar broer, ja haar broer: Aziz..

Begrijp me goed, vooral Nadia: Ik moest dit doen, studeren gaat niet meer! Ik ben kapot..

Maar wees niet ongerust, ik ben ondertussen een man en ik ben tenslotte in gezelschap van mijn vriend Ayoub. Ik weet niet hoe lang ik weg zal blijven, in ieder geval tot ik haar heb gevonden..Probeer me niet op te zoeken, mijn gsmnummer heb ik veranderd..Ik zal regelmatig schrijven insh'Allah.

Ga ondertussen door met jullie leven, uiteindelijk splitsen onze wegen en mijn weg leidt naar mijn vaderland om mijn verloofde op te zoeken en te trouwen..

Ik hou van jullie, vergeet dit niet. Nadia het spijt me..(Je weet wel waarom.)

Hurriya zal jullie wel met haar glimlach er door halen. Yasmina begrijp me niet verkeerd, ik ben niet vergeten wat Aziz jou en mij heeft aangedaan, maar ik ben op zoek naar zijn zus, niet hem.

Ik hou van jullie

Ik hou van jullie

Ik hou zielsveel van jullie..

groetjes

Younes..

Younes en Ayoub waren ondertussen al aangekomen in Marokko: Nador om precies te zijn. Toen besefte Younes pas dat het op zoek was naar een naald in een hooiberg...Hij voelde zich eventjes niet lekker.

"Hey kop op Younes, we vinden haar wel..", zei Ayoub zelfzeker.

Pff, ze zouden eerst uitrusten in een klein hotel in een smal straatje, het was niet bepaald een viersterren hotel, maar ze konden zich niets beter veroorloven. Ze hadden niet al te veel geld bij...Waar ben je toch Oumaima, waar?

Ondertussen zat Nadia al vier dagen aan een stuk de brief te herlezen: ze kon het niet geloven dat haar jonger broertje gewoon naar Marokko was vertrokken, zomaar van de ene dag op de andere, simpelweg voor een meisje riskeerde hij het om alleen in Marokko haar te zoeken..

Plots moest ze er aan denken hoe ze een paar dagen geleden samen met Samiya naar beneden was gegaan om Jafar aan haar voor te stellen. Op de trap zag Nadia een klein briefje liggen, ze nam het briefje van de trap en begon te lezen. Plots barstte ze in tranen uit, Samiya begreep er niets van, Jafar ook niet.

Nu ze over nadacht wat deed Samiya raar, Jafar ook trouwens. Ze deden zo afstandelijk, alsof er iets tussen hun beiden was gebeurd. Ze herinnerde zich nog vaag wat ze tegen elkaar hadden gezegd.

Jafar had sorry gezegd, maar Samiya antwoordde zelfs niet..

Vreemd, Yasmina deed de laatste tijd ook raar.. Wat is er toch allemaal aan de hand...

Iedereen leed onder de afwezigheid van Younes, hij was nu al een paar dagen weg. Zou er iets met hem gebeurd zijn? Zou hij het goed maken? Vragen die in iedereens hoofd rondspoken..

Het werd van kwaad naar erger.. Jafar zorgde voor een inkomen, hj was elektricien bij een klein bedrijfje. Hij verdiende niet al te veel, maar genoeg om het goed te hebben.

Op een dag werd hij bij de directeur geroepen..

"Goeiendag Jafar"

"Goeiendag meneer"

"Jafar jij werkt hier niet zo lang?"

"Neen, meneer een jaar of twee"

"Achzo, jij zou heel snel een ander werk vinden niet?"

"Euhm, ik weet niet, waarom..3

"Wel het zit zo Jafar, er zijn een paar klanten die over je klagen: ze zeggen dat je niet te vertrouwen bent, ze voelen zich niet veilig als je bij hun thuis komt..Begrijp me niet verkeerd, ik vind je een geweldige kerel, maar de klanten zijn aan het afhaken: dat kunnen we ons echt niet permitteren..dus zou het beter zijn als ik je ontsla"

"WAAAT, meneer aub, dit kan u me niet aandoen. We hebben het thuis al zo moeilijk, we kunnen maar amper de eindjes aan elkaar knopen!! Niet te vertrouwen? Ik heb nog nooit misbruik van mijn beroep gemaakt. Ik werk hard. Meneer er zijn toch klanten genoeg?"

"Sorry JAfar, maar min beslissing is genomen..Het spijt me jongen, je zal wel snel iets anders vinden...het ga je goed.."

De directeur stak zijn hand uit, Jafar spuugde erop.

"Eens een vreemdeling, altijd een vreemdeling!! Hoe je het keert of draait! "

Wat moest Jafar nu doen? Nadia had het al zo moeilijk, hoe zou hij ooit werk moeten vinden..