Als het lot tegen je keert...

3.6

Je tweelingzus/-broer 👆🏽
😂😂😂

"Dat kun je niet menen", riep Younes, "hij is een spychopaat!!"

"Aziz, je kan me niet dwingen!", huilde Oumaima

"Natuurlijk kan ik dat wel, je trouwfeest is over twee weken"

"Aziz stel je eens voor dat jij met iemand moest trouwen die mensen verminkt!!", zei Younes.

"Kom Nordin verminkt alleen sletjes.."

"Heb jij mijn zus juist een **** genoemd?"

"Tuurlijk heb ik dat gedaan. Waarheid doet pijn "

"Jij....Hoe durf je!"

"Ohja je bent uitgenodigd op haar trouwfeest"

"Ik doe het niet Aziz!", riep Oumaima

"Jij doet wat ik zeg, Younes ik zweer het als ik je hier nog 1 keer zie..Ik vermorzel je..En wees gerust ik maak mijn handen niet vuil aan je, maar andere wel.."

Younes kookte van woede, maar ging toch weg. Wat kon hij nu doen? Hij was haar kwijt, het meisje waarvoor hij helemaal naar Marokko was gereisd. Kwijt. Over een week zou ze trouwen, met een vuile klootzak, die om niemand gaf. Hier zat hij dan, midden op het platteland. Teneergeslagen ging hij naar huis.

Ondertussen ging Oumaima tekeer tegen Aziz..

"Hoe durf je! Mij uithuwelijken aan Nordin dan nog wel, ben je helemaal gek geworden? Ik moet hem niet! Hij is gek! Hij heeft geen respect voor meisjes!"

"Maar wel voor zijn vrouw, en trouwen zal je. Alles staat al vast."

"Ik haat je!!"

"Toe Oumaima hij is een goede jongen.."

"Aziz...Heb je Yasmina wel gezien? Ze is verminkt voor het leven, door Nordin..Wil je zo iemand voor je zusje..Ik haat je!"

En Oumaima vluchtte naar haar kamertje, ze wist dat Aziz het meende..Even dacht ze dat alles goed zou komen, ze zou trouwen met Younes, terug naar Belgie gaan..En kijk nu eens..Over twee weken zou ze een getrouwde vrouw zijn..Wat kan het leven toch hard zijn..

Younes ging teneergeslagen naar huis, zijn hart deed pijn..Niets kon hem nog iets schelen.

Hij zette een valse glimlach op toen de oude man zei dat zijn vrouw nu kans had op genezing: de dokter was langsgekomen. Younes was wel blij voor hem, maar pff..

Younes zei tegen Ayoub en de oude man dat hij moe was en dat hij ging slapen.

Ayoub zag wel dat er iets mis was, maar hij liet Younes eventjes doen.

Younes dacht na over de situatie, zou hij terug naar Belgie keren? Neen, hij had geen zin om gewoon terug te gaan en zijn leven te hernemen. Het zou hem toch nooit lukken..Pff hij was echt kapot..Twee weken..Hij besloot om toch naar haar trouwfeest te gaan..Waarom weet hij niet, maar hij moest het gewoon doen.

"Gaat 't wel?", vroeg Ayoub zachtjes.

"Neen, het gaat niet.."

"Hoe was het bij Oumaima?"

"Ha! Zij is verloofde en trouwt over twee weken met de man die mijn zusje heeft verminkt.."

Ayoub wist niets meer te zeggen, soms gaat verdriet zo pijn dat er geen woorden zijn die het verdriet kunnen verminderen..

"En alsjeblieft, Ayoub, waag het me te zeggen dat alles wel goed zal komen, want dat zal het niet!"

En zo vlogen de dagen voorbij tot die ene dag, waar Oumaima al jaren van droomt, alleen zit Younes niet naast haar..Het zal een verschrikkelijke dag worden..