My Other Half ~ Fred Weasley

*17*

Hoihoi! Dit is een extra hoofdstuk want ik had hem toch al af! Veel plezier met lezen!

POV Fred

Hermione komt blij aangerend. "Jullie waren zo go- OMG EVA KIJK UIT!" Gilt ze en snel kijk ik opzij naar Eva, die 1 seconde later door een bludger op haar achterhoofd geraakt wordt. 

In een reflex vang ik haar op en George vist de bludger uit de lucht. Dan kijk ik om in de richting vanwaar de bludger vandaan kwam. Daar zie ik Malfoy staan, boven de kist met de speelballen. 

Voorzichtig leg ik Eva bij Hermione op de grond en sprint ik naar Malfoy toe. George volgt mijn blik en ik zie in zijn ogen dat hij even kwaad is als ik. Niemand komt aan Eva. Samen stormen we op Malfoy af. 

"Waarom deed je dat!" Schreeuwt George. "Ik deed niks," zegt Malfoy met een onschuldige arrogante stem. "We zagen je toch?!" Schreeuw ik nu ook boos. Als Malfoy ijzig zijn wenkbrauw optrekt, sla ik hem vol in zijn gezicht waardoor hij een bloedneus krijgt. 

Meteen lopen zijn Slytherin vriendjes op George en mij af. George slaat de ene neer en ik de andere 2. Toch geven ze nog best een goed weerwoord. 

"Wat is hier in vredesnaam aan de hand!" Hoor ik de schrille stem van McGonagall. Meteen daarna worden we uit elkaar gehaald. Snel kijk ik naar George, hij heeft een schram op zijn gezicht en waarschijnlijk krijgt hij een paar blauwe plekken, maar verder lijkt hij ongedeerd. 

Opgelucht haal ik adem, ik kan er niet goed tegen als de mensen waar ik om geef pijn hebben, zoals Eva nu. De gedachte aan Eva maakt me meteen bezorgd. "Wat was hier aan de hand?" Vraagt McGonagall opnieuw. 

"Malfoy liet een bludger los en die raakte Eva op haar achterhoofd." Ik spuug de woorden uit. "Dat is geen reden tot een gevecht meneer Weasley," zegt professor McGonagall streng. "Het was wel onze reden professor," antwoord ik boos. 

Ze zucht, zichtbaar geïrriteerd, "we praten later over jullie straf. Breng Eva nu eerst maar naar de ziekenzaal." 

George en ik knikken en lopen snel naar Eva, die nogsteeds bewusteloos op de grond ligt. Gelukkig zijn Hermione, Ron en Harry bij haar gebleven. "We gaan naar de ziekenzaal," zeg ik zacht en ik til Eva op. 

~

Een uurtje later zitten George en ik naast Eva's ziekenhuisbed. Madam Pomfrey heeft de rest weggestuurd. Eva heeft nu een aantal drankjes gehad, eentje voor haar arm, eentje voor haar hoofdpijn en eentje zodat ze gaat slapen. 

George en ik hebben in die tijd even snel ons gezicht schoongemaakt, ik had een gescheurde lip en bloed in mijn wenkbrauw. Daarna hebben we van McGonagall straf gekregen. George moet 3 dagen nablijven en ik 5. 

Ik ben nogsteeds boos daarom, blijkbaar heeft Malfoy het zover gekregen dat ze geloven dat ik het heb uitgelokt. Gelukkig heeft hij ook 5 dagen gekregen. Eigenlijk verdient hij meer, maar ik laat het er maar bij. 

"Als het goed is wordt ze zometeen weer wakker, dan kan ik nog wat testjes doen." Madam Pomfrey komt bij Eva's bed staan. George knikt, "als ze wakker is zullen we u halen." Dan is madam Pomfrey weer weg. 

"Niet zo bezorgd kijken, het komt wel weer goed." George kijkt me aan. Ik zucht, dat hoop ik maar. Ik kan geen redenen bedenken waarom het niet goed zou komen, maar toch maak ik me zorgen. George ziet mijn bezorgde blik en besluit om me af te leiden.

"We moeten nog wel aan Eva vragen of ze die potion wil testen." Zegt hij. Ik knik, ik heb wel door wat hij doet. "Ik denk niet dat ze het doet," zeg ik. Natuurlijk doet Eva het niet, ze gaat echt geen lovepotion testen. 

George knikt, "ik denk het ook niet maar we kunnen het altijd vragen." 

"Wat voor potion?" Klinkt het dan en ik schrik op. 

POV Eva

Langzaam word ik wakker, ik voel me een beetje duf en ik heb barstende koppijn. Even kan ik niet scherp zien, maar als ik een paar keer geknipperd heb zie ik duidelijk Fred en George zitten. 

"We moeten nog wel aan Eva vragen of ze die potion wil testen." Hoor ik George zeggen. Ik zie Fred knikken, "ik denk niet dat ze het doet." Antwoord hij. Geïnteresseerd luister ik naar het gesprek, waar zou het over gaan? Uiteindelijk zegt George: "Ik ook niet, maar we kunnen het altijd vragen."

Mijn nieuwsgierigheid wint en ik vraag, "wat voor potion?" Fred schrikt op en ook George kijkt geschrokken. Ik schiet in de lach, "nou nou, jullie kijken wel heel geschrokken."

De jongens beginnen ook te lachen. "Hoe lang ben je al wakker?" Vraagt George. "Een minuutje ofzo," antwoord ik. "Hoe voel je je nu?" Vraagt Fred bezorgd. "Weet ik niet, ik voel me een beetje duf en ik heb hoofdpijn." Ik pluk aan de dekens. 

"Madam Pomfrey maakt je wel weer beter," zegt Fred en ik kijk op. Ik schrik, zijn hele lip is gescheurd. Dan kijk ik naar George en hij heeft ook schrammen over zijn gezicht. "Wat hebben jullie gedaan?" Roep ik geschrokken uit. 

Ze beginnen allebei een beetje ongemakkelijk te draaien. Ik kijk ze streng aan. "Nou uhm, Malfoy liet een bludger los en die vloog tegen je hoofd. Toen hebben Fred en ik uhm, hem aangevallen zegmaar." Zegt George ongemakkelijk. 

"Wat?!" Roep ik boos uit. "Ik ga madam Pomfrey vertellen dat je wakker bent," zegt George snel en hij loopt weg van mijn uitbarsting. Fred kijkt hem verontwaardigd na.  

Dan kijkt hij me verontschuldigend aan, "Sorry Eef, ik weet dat je het niet wilt. Maar je kan ook niet verwachten dan George en ik niks doen als hij je pijn doet." Hij kijkt me aan, en ik zie de spijt in zijn ogen. Mijn blik wordt meteen zachter. 

"Ik wil gewoon niet dat jullie in de problemen komen door mij," mompel ik zacht. Fred brengt zijn hoofd iets dichter bij die van mij. "George moet 3 dagen nablijven en ik 5, dat is alles." Zegt hij zachtjes. "En het was het echt wel waard, we wonnen wel." Voegt hij er grijnzend aan toe. 

Er verschijnt een flauwe glimlach rond mijn lippen en dan pak ik zonder na te denken zijn kin en laat ik mijn duim over de scheur in zijn lip glijden. Ik voel dat Fred verstijft, maar hij trekt zijn hoofd niet weg terwijl ik zijn lip bekijk.

"Niet meer doen Freddie," zeg ik zachtjes en dan laat ik hem los. Fred beweegt niet en kijkt me aan. "Weet ik toch," fluistert hij terug. Ik kijk in zijn ogen en voel een vreemd gevoel in mijn buik.