My Other Half ~ Fred Weasley

*49*

Zuchtend gooi ik mijn tas neer op mijn bed. Het is de laatste dag voor de vakantie, en ik ben helemaal klaar met school. Gelukkig heb ik geen huiswerk meer op gekregen en ben ik de hele middag vrij. 

Ik zal even een samenvatting geven van wat er allemaal gebeurd is. Nadat mijn zicht weer goed was, mocht ik uit de ziekenzaal. Mijn vader is al die tijd als hond bij me gebleven. Toen ik uit de ziekenzaal kwam is hij naar het Verboden Bos gegaan. Daar is hij nogsteeds. 

Flashback

"Ik blijf tot de vakantie begint hier," Zei mijn vader en ik sloeg mijn armen om hem heen. Dan verandert hij weer in een hond en loopt hij het bos in, nadat hij nog iets zei: "Kom naar me toe als er iets is oké?"

Einde Flashback

Om de avond ga ik met Harry's onzichtbaarsheidsmantel naar hem toe, gewoon om bij te praten. Harry gaat er ook vaak heen, en volgens mij heb ik de tweeling ook een keer zien gaan. Maargoed, mijn vader is dus in het Verboden Bos. 

In de vakantie ga ik met hem mee naar huis, en daar blijf ik heel de vakantie. Tot mijn verdriet zijn de Weasleys de hele vakantie weg, en gaat Hermione naar Griekenland, waardoor ik vrij alleen ben. 

Gelukkig is Harry van plan om ook te komen, dus dan is er in ieder geval 1 iemand van mijn leeftijd. 

De hele school weet nu ook dat Ginny en ik de Geheime Kamer zijn ingegaan, en ik de basilisk heb vermoord. Daardoor is niemand meer bang voor me, en kan ik ook weer gewoon meespelen in het quidditchteam. 

De quidditchcup hebben we trouwens gewonnen, tot grote teleurstelling van Slytherin. Ondanks alles heeft Malfoy weer het gevoel dat hij boven me staat, en is hij weer volop bezig met het irriteren van mij en mijn vrienden.

~

"Ik ga even naar mijn vader," zeg ik en ik kijk de groep rond. Harry, Hermione, Ron en Ginny liggen op George's bed, en Fred en George zitten op die van Fred. Harry staat op om zijn mantel te gaan halen, maar ik houd hem tegen. 

"Het is nog licht, ik kan wel zonder," zeg ik en Harry knikt. Dan loop ik de deur uit, in de richting van het Verboden Bos. 

"Hoi pap," zeg ik vrolijk als de zwarte hond getransformeerd is. "Hey meisje," antwoordt mijn vader en ik zak tegen een boom aan naar beneden. Mijn vader doet hetzelfde, en we blijven allebei stil. 

Na 5 minuten begin ik te praten, het gaat eigenlijk nergens over. Gewoon wat er die dag is gebeurd en hoe Potions ging enzo. Dan hoor ik opeens een hese stem. 

"Eva? Tegen wie praat je?" Vraagt Colin en ik verstar. Snel verandert mijn vader weer in een hond, maar Colin heeft hem al gezien. 

"Is dat- Is dat Sirius? Sirius Black?" Stamelt hij geschrokken en snel sta ik op om naar hem toe te lopen. "Ja Colin, dat klopt. Maar je kunt hem vertrouwen oké? Hij heeft geen toverstok, dus hij kan je niks doen." Zeg ik geruststellend. 

Colin knikt snel. "Ik denk ook niet dat hij een moordenaar is, want dan zou jij niet zo aardig zijn." Zegt hij en ik grijns even. Zijn gedachtegang vind ik een beetje raar, maar ik besluit om ermee akkoord te gaan. 

"Ja klopt," zeg ik dan maar. "Kan hij weer terug veranderen?" Vraagt Colin dan en ik kijk hem verbaasd aan. Meteen verandert de hond weer terug in mijn vader, en geschrokken kijk ik hem aan. Dat lijkt me nou niet bepaald slim pap.

Colin kijkt mijn vader verwonderd aan. "Hoi meneer." Ik zie mijn vader grijnzen. "Hoi," antwoordt hij zo normaal mogelijk. "Mag ik met je op de foto?" Flapt Colin er dan uit en mijn wenkbrauwen vliegen omhoog. 

Sirius kijkt hem verbaasd aan. "Waarom wil je met mij op de foto?" Vraagt hij en ik zie dat hij moeite doet om zijn lach in te houden. "U bent beroemd meneer," antwoordt Colin bloedserieus en mijn vader begint te grijnzen. 

"Kom maar dan," reageert hij en we maken heel veel foto's. Van mij en mijn vader, mijn vader alleen en Colin en mijn vader. 

"Dankuwel!" Roept Colin blij uit en hij loopt weg. "Dat was interessant," grinnikt mijn vader en ik schiet in de lach. "Zeker," reageer ik en ik zak grinnikend weer terug tegen de boom. 

~

Bij het avondeten is Malfoy weer eens bezig. Ik negeer hem, maar dan schiet ik ineens overeind als ik besef wat hij net zei. 

"Hoor je me niet!" Schreeuwt Malfoy en ik kijk geïrriteerd achterom. "Nee! Wat zei je!" Schreeuw ik terug en ik hoop heel erg dat ik het eerst fout heb gehoord. 

"Dat je lieve pappie ontdekt is!" Schreeuwt Malfoy en geschrokken kijk ik mijn vrienden aan, die me ook geschokt aanstaren. Ron herpakt zich als eerst. "Hoe weet jij dat nou weer!" Roept hij. 

Malfoy pakt de Ochtendprofeet en behekst hem, zodat hij naar on toevliegt. Snel grijp ik hem uit de lucht. 

Ochtendprofeet - extra editie

Sirius Black weer op vrije voeten! Een anoniem persoon heeft een foto van Black gestuurd, waaruit blijkt dat hij ontsnapt is. Uiteraard zorgt het ministerie ervoor dat iedereen veilig is. 

Er staat een foto van mijn vader onder, de foto die Colin vandaag heeft gemaakt. "Je vraagt je vast af wie die foto heeft gestuurd he? Degene die het heeft gedaan steekt nu zijn hand op!" Hoor ik Malfoy schreeuwen en ik zie hem triomfantelijk zijn hand opsteken. 

Harry en ik vliegen overeind, en iedereen probeert ons tegen te houden. "Godsamme Fred laat me los!" Snauw ik boos en ik zie dat Ron en George Harry vasthouden. 

"Naar de commonroom," hoor ik Hermione piepen en snel sleurt Fred me mee. 

~

In de commonroom is het uitgestorven, dus ik kan goed tekeer gaan. "Ik haat Malfoy!" Roep ik uit en ik been door de ruimte. Iedereen knikt instemmend. "Harry waar is je onzichtbaarsheidsmantel?" Vraag ik dan. 

Snel springt Harry op om zijn mantel te halen. "Fred ik ga alleen maar naar het Bos, geen zorgen," mompel ik als ik Fred bezorgd zie kijken. 

"Ik zal Malfoy alleen slaan als ik hem tegenkom," zeg ik er achteraan en iedereen schiet in de lach. "Hier," zegt Harry zacht en hij geeft me de mantel. Snel zwaai ik hem om en loop ik naar buiten, naar mijn vader. 

"Pap!" Schreeuw ik als ik in het bos ben. Het is donker, dus er is toch niemand in de buurt die me kan horen.

Meteen hoor ik mijn vader aankomen rennen en ik draai me snel om. Daar vang ik een glimp op van een zwarte hond, die direct in mijn vader veranderd. 

"Je moet hier weg! Je bent ontdekt!" Zeg ik snel en ik hap naar lucht. Ik heb net heel hard gerend, dus ik ben even buiten adem. 

Mijn vader wordt bleek. "Wat!" Roept hij uit en met 1 gebaar maan ik hem tot stilte. "Het staat in de ochtendprofeet, iedereen weet dat je ontsnapt bent," zeg ik snel. "Na 2 jaar komen ze er toch achter, ze zijn wel op tijd," grinnik ik er achter aan en mijn vader schiet in de lach.

 "Wat nu?" Vraag ik bezorgd aan hem. "Ik sla op de vlucht." Antwoordt hij simpel en ik kijk hem geschrokken aan. "Waar moet ik dan heen?" Piep ik. Ik kan niet heel de vakantie alleen thuisblijven. 

"Jij gaat naar Remus," antwoordt mijn vader snel en ik knik. "Regel jij dat hij me ophaalt van het perron?" Vraag ik snel en meteen knikt Sirius.

"Ik zorg dat hij morgen de brief ontvangt."

"Ga je dan nu meteen?" Vraag ik onzeker en ik voel de tranen prikken. 

"Ja," mompelt mijn vader. 

"Luister Eef, ik weet niet of je me snel zal zien. Ik hoop het natuurlijk wel, maar ik moet bij je wegblijven voor je eigen veiligheid. Ik zal je iedere week een brief sturen en ik zal je op alle manieren proberen te bereiken. Het komt goed. Ik hou van je." Zegt mijn vader en met die woorden verandert hij weer in de zwarte hond en rent hij weg.