My Other Half ~ Fred Weasley

*126*

"Wat is dit nou weer?"

Geïrriteerd staar ik naar de stenen muur, waar een aantal bordjes op gehangen zijn. Bordjes met regels van Umbridge.

UIT NAAM VAN DE HOOG-INQUISITEUR VAN HOGWARTS

Alle organisaties, teams, groepen en clubs van leerlingen zijn bij deze ontbonden.

Permissie om nieuwe organisaties, verenigingen, teams en dergelijke op te richten kan worden aangevraagd bij de Hoog-Inquisiteur.

Geen enkele organistaie, vereniging, team, groep of club mag bestaan zonder medeweten en goedkeuring van de Hoog-Inquisiteur.

"Ziet ernaar uit dat we geen clubje mogen oprichten, dat zal Harry leuk vinden," mompelt George en ik rol met mijn ogen. "Niet die." Agressief wijs ik naar een ander bordje.

UIT NAAM VAN DE HOOG-INQUISITEUR VAN HOGWARTS

Lichamelijk contact tussen jongens en meisjes is nu verboden.

De verschillende geslachten mogen niet dichter bij elkaar zijn dan 15 centimeter, met uitzondering van lessen waarbij er niet naar deze regel kan worden geleefd.

Mocht er niet naar deze regel gestreefd worden, dan heeft de Hoog-Inquisiteur het recht om een straf te geven.

George schiet in de lach om mijn verontwaardigde gezicht. "Ik denk dat jij en Fred het zwaar gaan krijgen," grinnikt hij en ik geef hem en duw. Diep vanbinnen weet ik wel dat hij gelijk heeft, maar dan nog. "Kijk die," mompelt George en hij wijst een ander bordje aan.

UIT NAAM VAN DE HOOG-INQUISITEUR VAN HOGWARTS

Het is toegestaan om naar een andere afdeling verplaatst te worden door de Hoog-Inquisiteur. De desbetreffende leerling kan hier tegen ingaan, maar wij raden aan om dat niet te doen. De Hoog-Inquisiteur heeft het beste met iedereen voor.

Er mag ook gewisseld worden op verzoek, dan moeten de voogden contact opnemen met de Hoog-Inquisiteur.

"Het zal je maar gebeuren," George trekt zijn wenkbrauwen op en ik grijns. "Je mag wel nee zeggen, dus dat is iets."

"Hey kijk, je mag niet meer verven," zegt hij lachend en hij wijst naar een ander bordje waar staat dat er geen reclame of degelijke mag worden aanbracht op de muren. Boos kijk ik hem aan. "Niet over praten in het openbaar," sis ik hem toe en hij kijkt me met twinkelende ogen aan.

"Laten we dan maar naar de anderen gaan, kijken wat Fred van het goede nieuws vindt."

~

"Wát?"

Verontwaardigd kijkt Fred George aan en hij trekt mij naar zich toe. Felix en Frederique kijken ons met een lachje rondom hun lippen aan. "Niemand gaat mij vertellen wat ik wel en niet mag," mompelt Fred en ik schiet in de lach. Eigenwijs zet Fred zijn lippen op die van mij en ik ga gelijk met hem mee.

"Hey," George geeft ons een duw zodat we elkaar los moeten laten. "Mag niet," zegt hij streng en ik rol met mijn ogen. "We zijn in jullie kamer, Umbridge is hier niet."

"Ja, we kunnen best zoenen hier," valt Fred me bij. Felix trekt een gezicht. "Wíj zijn er wel en wij willen daar niet naast zitten."

"Stel je niet aan," mompel ik, maar ik ga wel een stukje van Fred vandaan zitten. "Maar nu mogen we dus ook geen quidditch meer spelen?" Vraag ik dan en George knikt. "Totdat Angelina die toestemming heeft gefixt."

"Die gaan we dus nooit krijgen, Umbridge haat ons," zeg ik bozig en ik laat mezelf achterover op het bed van George vallen. "Het komt vast wel goed," probeert Frederique me op te beuren.

"We kunnen vanavond weer gaan verven, aangezien we nu iets hebben waar we op kunnen reageren," stelt Felix voor en enthousiast kijk ik op. Dat lijkt me wel een idee. Waarschijnlijk is de hele school nu pist door Umbridge, dan kunnen we het net zo goed een beetje opjutten.

"Laten we maar naar het avondeten gaan," zegt Fred nadat Frederique en ik hebben ingestemd met het idee van Felix. Ik druk snel een kus op zijn mond en kijk waarschuwend naar onze vrienden. "Ga nu niet stom doen, anders dan gaan jullie maar vast," zeg ik en ze schieten in de lach. "Wij gaan wel vast," lacht Fré en als de deur achter ze dichtvalt, kijk ik Fred zielig aan.

Hij kijkt mogelijk nog zieliger terug.

"Umbridge is stom," mompel ik voordat ik de ruimte tussen onze lippen laat verdwijnen. Freds handen bewegen naar mijn nek en heel kort stopt hij de kus.

"Helemaal mee eens."

~

"Hey," zeggen Fred en ik zacht als we bij de groep gaan zitten. "We gaan gewoon door toch?" Vraag ik snel aan Harry en hij knikt. "Waarom zijn jullie zo laat?"

Ik glimlach liefjes. "We verwerkten even ons verlies door die stomme 15 centimeter-regel van Umbridge."

"Oh my God," reageert Ron gelijk en met een mengeling van teleurstelling en humor kijkt hij ons aan. Hermione en Ginny schieten in de lach om zijn reactie en ook Harry kijkt ons grijnzend aan.

"Is het verwerken gelukt?" Vraagt Ginny terwijl ze onschuldig met haar ogen knippert. Fred grijnst vrolijk. "Zeker, ik zou het zo nog een keer willen verwerken."

"Ik voel me nogsteeds verdrietig erdoor, we moeten het nog wel een keer verwerken," reageer ik meteen en Ron trekt een vies gezicht. "Ik ga zo overgeven," mompelt hij en lachend geeft Harry hem een duw. Dan verstrakt zijn gezicht.

"Umbridge, Umbridge, Umbridge," sist hij en er verschijnt ook een gepanikeerde uitdrukking op de gezichten van Ron en Ginny. "Nog 10 meter, niet omkijken," zegt Ginny zacht en ik kijk gefocust naar mijn bord.

"Hum, hum," klinkt het irritante hoestje achter me en zo rustig mogelijk draaien Fred, George, Hermione en ik ons om. Umbridge kijkt ons breed glimlachend aan. "Mevrouw Black, kan ik even met je praten?"

Ik wissel heel vlug een blik uit met Fred. Met een vreemd voorgevoel in mijn buik sta ik op van de bank en volg ik Umbridge naar haar kantoortje. De katjes op de muren staren me weer intens aan en ik voel mezelf spontaan ongemakkelijk worden.

"Nou, mevrouw Black," begint Umbridge en ze legt haar handen in elkaar gevouwen op haar bureau. "Ik denk dat je de bordjes wel gezien hebt?" Ik knik afwachtend. Ik vraag me heel erg af wat ik hier doe.

"Dan moet je ook gezien hebben dat ik het recht heb om leerlingen naar een andere afdeling te plaatsen."

Weer knik ik.

"Ik heb me eens verdiept in uw gedrag, en ik ben tot de conclusie gekomen dat je het niet naar je zin hebt."

Niet in jouw lessen, ja.

"Ik vind het wel leuk hoor," spreek ik haar voorzichtig tegen en er verschijnt een nog bredere glimlach op haar gezicht. "Je hoeft je niet te schamen, mevrouw Black. Je kunt mij vertrouwen."

De verwarring moet van mijn gezicht afspatten, want Umbridge kijkt me lichtelijk geïrriteerd aan. "Vertrouw er nou maar op dat ik weet wat ik doe."

Zonder dat ik begrijp wat er nou aan de hand is, en wat ze eigenlijk bedoelt, knik ik.

"Maar door die redenen, heb ik besloten om je naar een andere afdeling te plaatsen." Er schittert een gemene emotie in Umbridge's ogen en mijn hart schiet in mijn keel.

Een andere afdeling?!

Umbridge zucht tevreden voordat ze de allesbeslissende zin uitspreekt.

"Ik plaats u over naar Slytherin."