Ik zit nu al een maand op Hogwarts. Alles gaat wel zn gangetje. Ik volg alle lessen goed en ik snap alles. Bij DADA haal ik veel punten voor Gryffindor, alleen maar omdat Lockhart mij beroemd vindt. Potions gaat iets minder goed.
Ik ben wel goed in potions, een van de beste van de klas. Alleen Snape heeft echt een hekel aan me, nog meer dan aan Harry. Volgens mij komt dat door onze vaders. Ik denk dat hij mij nog meer haat, omdat ik goed ben in zijn vak ofzo.
Ik schrijf ook regelmatig brieven aan mijn vader. Ik heb hem ook verteld over Snape en hij is nu ook boos op hem. Mijn vader wilde ook details van mijn kattenkwaad, maar dat heb ik hem maar niet verteld. Hoe leuk hij het ook vindt dat ik op hem lijk.
Ik heb vooral veel kattenkwaad uitgehaald met Fred en George. Dat is altijd heel leuk, en we worden vaak niet gepakt. Als we wel gepakt worden neem ik de schuld op me, want ik ben het lievelingetje van alle docenten, behalve Snape.
~
"Eva! Wakker worden!" Hoor ik Hermione roepen. "Nee nog heel even," mompel ik, nog half in slaap. "Je hebt quidditch gekkie," hoor ik Hermione boven me zeggen. Meteen vlieg ik omhoog en geef ik Hermione bijna een kopstoot. "Sorry," zeg ik snel en ik spring op.
Dat is waar ook, vandaag is de eerste quidditch wedstrijd, tegen Slytherin. Meteen voel ik de zenuwen opkomen. Ik druk ze ook vrijwel meteen weer weg, we hebben goed getraind en ik ben goed ingespeeld met Dean en Alicia. Hermione en ik lopen naar de Grote Zaal, waar de de jongens en Ginny al zien zitten.
Ik plof naast George neer en begin te eten. "Zenuwachtig?" Vraagt George en hij kijkt me schuin aan. Ik schud mijn hoofd en slik mijn eten door, "nee hoor, het is vrij logisch dat we gaan winnen."
"Daar zou ik maar niet zo zeker van zijn hoor," hoor ik een ijzige stem achter me. En ja hoor, daar staat Draco, met nog 4 andere Slytherins.
"Oh dat ben ik wel," reageer ik onverschillig. "Ik denk dat wij een paar jongetjes op bezems wel aankunnen," en ik draai me weer terug om. "We zullen zien," zegt Draco arrogant en hij loopt weg, met de andere Slytherins op zijn hielen.
"Jij weet wel hoe je vrienden moet maken hè?" Zegt Fred grinnikend en ik steek mijn tong uit.
Na het eten lopen we allemaal naar het veld en gaan we omkleden. Dan lopen we als team het veld op en de tribunes beginnen te joelen. Ook de Hufflepuffs en Ravenclaws juichen naar ons team. Slytherin is heel hard aan het schelden en boe-roepen. Als het Slytherin team verschijnt is iedereen stil, behalve Slytherin. Dan beginnen we met spelen.
~
Het gaat best goed, we staan nu 40-20 voor. Ik heb er 2 gescoord en Alicia en Dean allebei 1. Dan maakt mijn bezem een wilde zwaai en ik moet moeite doen om te blijven zitten. Ik zie Malfoy gemeen grinniken, en ik weet meteen dat hij er iets mee te maken heeft.
Mijn bezem begint heel raar te schudden en ik vlieg snel naar Oliver toe. "Slytherin heeft iets met mijn bezem gedaan." Zeg ik als ik bij de doelpalen aankom. "Waarschijnlijk is het niks, en we kunnen er niks aan doen," antwoordt Oliver en ik kijk hem boos aan.
Oliver ziet mijn blik. "Eva, als het erger wordt gaan we er iets aan doen, maar als we nu de wedstrijd stilleggen krijgen we gezeur met Slytherin." Ik knik, daar heeft hij ook wel gelijk in. Ik vlieg terug in de formatie en als ik langs Fred kom vliegt hij een stukje mee.
"Alles oké?" Vraagt hij bezorgd en ik knik. Net op dat moment maakt mijn bezem weer een rare beweging en ik val bijna. Fred kijkt me geschrokken aan, "dat hoort niet."
"Weet ik," zucht ik. "Maar we kunnen de wedstrijd niet stoppen dan krijgen we gezeur. Bescherm jij Harry en de rest nou maar. Ik overleef het wel." Ik glimlach naar hem en Fred vliegt weg.
Ik probeer de rest van de wedstrijd zo goed mogelijk mee te doen, wat best lastig gaat met een behekste bezem, en ik weet zelfs nog 1 keer te scoren. Uiteindelijk vangt Harry de snitch en winnen we met 210-40.
Juichend vlieg ik naar de grond, met mijn armen omhoog. "Yes! We did it!" Mijn hele team staat al op de grond, behalve Harry, Dean en ik. Doordat wij hoger vlogen, duurt het langer voordat we beneden zijn.
Ik ben 5 meter boven de grond als mijn bezem weer een wilde zwiep maakt. Ik heb mijn armen nogsteeds omhoog en kan mezelf niet weer terug in evenwicht brengen. Ik val van mijn bezem, en voor mij lijkt het in slow motion te gaan.
Ik hoor Harry en Dean achter me schreeuwen en dan raak ik iets. Ik raak alleen niet de grond.
Ik ben vol boven op Fred gevallen die me samen met George probeerde te vangen. "Auw fuck," mompelt Fred.
"Oh shit sorry," zeg ik snel en ik kijk hem bezorgd aan. "Gaat het?" Vragen we dan tegelijk en we schieten in de lach. George steekt zijn hand uit om me omhoog te helpen en dankbaar pak ik die aan.
"Sorry Freddie, het was niet de bedoeling om je te pletten," grijns ik. "Maakt niet uit hoor," lacht Fred en hij haalt zijn hand door zijn haar. Mijn bezem is uit zichzelf geland en lijkt weer in orde. "Ik durf te verwedden dat het Slytherin was," zegt George als hij mijn bezem oppakt.
Dan lopen we naar de rest van het team. "Goed gespeeld!" Gilt Alicia en de geeft me een high-five. Ik krimp ineen. "Oh shit gaat het?" Vraagt ze bezorgd.
"Ik moet dadelijk even naar de ziekenzaal voor mijn arm, maar verder gaat het prima hoor." Lach ik en Alicia kijkt me verschrikt aan. "Oh nee dat komt niet door jou! Dat komt door die val!" Zeg ik snel. Ondertussen loop ik weer naar Fred en George.
"Kunnen we zo naar de ziekenzaal?" fluister ik en ze knikken allebei, zonder vragen te stellen. Dan lopen we van het veld af. Hermione komt blij naar ons toegerend. "Jullie waren zo go- OMG EVA KIJK UIT!"
Dan voel ik iets tegen mijn hoofd en wordt alles zwart.
JE LEEST
My Other Half ~ Fred Weasley
FanfictionWATTYSHORTLIST 2021 Eva Black is de verborgen en verzwegen dochter van Sirius Black en Jessica Smith. Als haar moeder vermoord wordt, laat Sirius haar niet meer naar buiten gaan omdat hij bang is dat hetzelfde met Eva zal gebeuren. Totdat de Weasley...
