My Other Half ~ Fred Weasley

*118*

Ik word wakker in Freds armen, met mijn gezicht op een centimeter van die van hem. Blijkbaar heb ik bewogen in mijn slaap. Freds ogen vinden de mijne en ik glimlach lichtjes. "Hoelang lig je al naar me te kijken?"

"Een aantal minuten," antwoordt Fred en ik hoor en schamper geluidje uit het bed van George komen. "Al veel langer," klinkt zijn stem vanachter de gordijnen en ik kijk Fred grijnzend aan. 

"Hoe laat is het?" Vraagt hij snel, zodat ik er niet meer op in kan gaan. "Half acht," zegt George en hij klimt uit zijn bed. "Eva, ogen dicht," beveelt hij me en gehoorzaam sluit ik mijn ogen. "Welke vakken hebben jullie vandaag?" Vraag ik nieuwsgierig, terwijl ik mijn ogen dicht houd. 

"Potions, Herbology en History of Magic volgens mij," antwoordt Fred. "Maar ik denk dat we Potions skippen." 

George maakt een instemmend geluidje. "Waarom?" Mijn stem klinkt nieuwsgierig. 

"Nou, we hoeven hier niet te zijn. Eigenlijk zijn we alleen hier voor het onderzoek van de fopshop. Potions hebben we niet echt nodig, dus we kunnen het makkelijk skippen," legt George uit en ik knik begrijpend. 

"Mag ik mijn ogen weer open doen?" 

"Ja," zegt de tweeling tegelijk en ik open mijn ogen. Helemaal aangekleed en klaar om te gaan staan ze in het midden van hun dorm. "Hoe zijn jullie nu al klaar?" Vraag ik verbaasd als ik mezelf uit Freds bed laat rollen. Streng gebaar ik dat ze zich moeten omdraaien. 

"Wij zijn gewoon goed," beantwoordt George mijn vraag en ik rol met mijn ogen terwijl ik mezelf in mijn kleding wurm. "Wat moet jij vandaag allemaal doen?" Vraagt Fred geïnteresseerd en ik kreun. 

"Veel, iedere docent geeft bakken met huiswerk en een preek over onze OWL's. Ik loop nu al twee werkstukken en een tekening achter. En ik moest nog oefenen voor McGonagall." 

De stress is duidelijk te horen in mijn stem.

"Als ik nou eten haal, dan kunnen we wel even helpen. We hebben toch nog drie kwartier," stelt George voor en opgelucht kijk ik hem aan. Hij knipoogt naar me en loopt dan naar de deur. 

Als de deur achter hem dicht valt, stapt Fred op me af. Lief slaat hij zijn armen om me heen. "Het gaat je wel lukken princess," mompelt hij en hij drukt een kus op mijn voorhoofd. 

~

"Oké, dit heb je geoefend," zegt Fred als hij zijn toverstok neerlegt. De verdwijnspreuk die ik moet oefenen voor McGonagall gaat niet prefect, maar hij gaat al een stuk beter. George stoot me aan. 

"Dit is je boomtrul."

Trots houdt hij mijn tekening onder mijn neus. De delen die ik niet af heb gemaakt, zijn vlekkeloos erbij getekend. Dankbaar kijk ik hem aan. Dan schiet me iets te binnen. 

"Ik heb het nou niet zelf gedaan, dus ik heb er niks van geleerd."

"Hier kun je niks van leren. Dit is hoe een boomtrul eruit ziet. Hij heeft armen en benen en een lelijk gezicht. Einde." 

Ik schiet in de lach om de uitleg van George en laat mezelf dan op de grond zakken. "Dus dit is goed?"

"Princess, je gaat nooit meer les krijgen over boomtrullen. Maak je daar maar geen zorgen om. Het punt is dat je weet hoe hij eruit ziet, en dat weet je," zegt Fred geruststellend en ik haal een hand door mijn haar. "Oké."

"Hoeveel tijd hebben we nog?" Mompelt Fred naar niemand in het algemeen en hij kijkt op zijn horloge. "Nog een kwartiertje," zegt hij dan en ik kijk gestrest voor me uit. "Dan krijg ik die twee werkstukken nooit af."

"We beginnen nu vast aan 1, en die andere doe je in je tussenuur. Volgens mij hebben wij dan Potions, dus dan kunnen we je wel helpen." Reageert Fred en ik knik opgelucht. Ik trek een stuk perkament naar me toe en zucht. "Wat weten we over maansteen in toverdranken?"

~

In het tussenuur is het me gelukt om mijn werkstukken af te maken, met de hulp van de tweeling, Felix en Frederique. Blijkbaar hadden mijn neef en nicht samen quidditch, maar dat was uitgevallen. Nu hangen we met zijn vijven nog in de bieb, voordat de laatste lessen van vandaag beginnen. 

"Weetje wat ik me bedacht Eef," zegt George opeens. Hij ligt plat op zijn rug op een van de comfortabele bankjes. Nieuwsgierig kijk ik hem aan. "Vertel het eens."

"Nou, jou vier beste vrienden zitten allemaal in het zevende jaar. Onze hele vriendengroep is meerderjarig, behalve jij. Jij bent 15."

Ik rol met mijn ogen. Felix schiet in de lach. 

"Hij heeft wel gelijk, wij zijn allemaal volwassen."

"Horen Harry, Ron, Hermione en Ginny niet meer bij onze groep dan?" Sputter ik tegen en Fred grijnst. "Ginny heeft ook andere vriendinnengroepjes en Harry, Ron en Hermione zijn met z'n drieën een groepje."

"Ik voel me vereerd dat ik met deze volwassenen vrienden mag zijn," zeg ik dan maar sarcastisch. Frederique grijnst. "Zo hoort dat."

"Oh, en jongens," begint Felix tegen Fred en George. Vragend kijkt de tweeling hem aan. "Mogen we jullie verf?" Vraagt Felix en George knikt. "Sure, maar waarom?"

"Order," meng ik mezelf in het gesprek en beteuterd kijken Fred en George ons aan. "Mogen wij echt niet meedoen?" 

Twijfelend kijk ik van Felix naar Frederique. "Ze mogen vast wel weten wat onze opdracht is, alleen uitvoeren is denk ik niet de bedoeling," zegt Felix uiteindelijk en blij kijk ik hem aan. Ik vond het helemaal niet leuk om een geheim voor Fred te hebben. 

"Nou, onze opdracht is eigenlijk; zorgen dat het bestaan van Voldemort de kop niet wordt ingedrukt door Umbridge," legt Frederique uit. Niet begrijpend kijkt de tweeling haar aan. 

"Kijk," zeg ik en de tweeling kijkt nu naar mij. "Umbridge is hier namens het ministerie. Ze gaat proberen om de gedachte aan Voldemort weg te krijgen. Gewoon zorgen dat er niet over gepraat wordt onder de leerlingen. Als dat wel gebeurt, zou het kunnen dat mensen het ministerie in twijfel gaan trekken."

"Dus onze opdracht is om te zorgen dat dat niet gebeurt. Dumbledore noemt het het Verzet. We moeten ons eigenlijk verzetten tegen wat Umbridge en het ministerie willen, en aan de leerlingen laten weten dat wij vechten voor onze vrijheid," sluit Felix het hele verhaal af. Onder de indruk kijken Fred en George ons aan. 

"Cool, maar wat gaan jullie doen met die verf?" Vraagt George na een aantal seconden. "En is dat niet gevaarlijk?" Voegt Fred eraan toe en hij kijkt even heel kort naar mij. 

"We gaan boodschappen achterlaten op de muren," grijnst Frederique en ik voel ook een grijns bij mij opkomen. Het is bijzonder leuk om jezelf te verzetten tegen een roze heks. 

"En als het goed is, is het niet gevaarlijk, want we worden niet gepakt. Eva heeft die kaart," zegt Felix geruststellend en Fred en George knikken begrijpend. Ze weten allang van de Marauders Map. 

"Ik kan die verf zo wel gaan halen, dan kunnen jullie dat vanavond doen als jullie willen," stelt Fred voor en Felix en Frederique knikken enthousiast. Ik kijk daarentegen iets minder blij. Vanavond heb ik strafwerk met Umbridge.

"Dat kan wel," zegt Felix. 

"Ik heb wel strafwerk, en daarna huiswerk," mompel ik en teleurgesteld kijkt iedereen me aan. "Het hoeft niet lang te duren," zegt Frederique dan en ik knik uiteindelijk toch maar. Ik wil het ook niet voor iedereen verpesten. 

"Als je je huiswerk niet afkrijgt, kunnen we morgen altijd vroeg opstaan," fluistert Fred naar me en ik glimlach dankbaar. 

"Dankje," fluister ik terug. 

"Geen probleem, princess."