My Other Half ~ Fred Weasley

*86*

Ik voel iemands lippen op mijn voorhoofd en nog half in slaap draai ik mijn hoofd weg.

"Zo gaat heel je verjaardagskus mis princess,"

Aan Freds stem kun je horen dat hij glimlacht terwijl hij praat. Zonder dat ik de woorden echt in me op neem open ik slaapdronken mijn ogen en kijk ik recht in de bruine ogen van mijn vriendje.

"Hallo daar," grinnik Fred en zachtjes drukt hij een kus op mijn mond. Mijn hand kruipt langs zijn kaak door zijn rode haar terwijl ik hem terug zoen.

"Happy birthday,"

Fred glimlacht naar me terwijl hij de woorden uitspreekt. Dan besef ik me ook pas dat ik vandaag 15 ben geworden. Opgewonden ga ik iets rechter op zitten en Fred schiet in de lach.

"Was je het vergeten?"

"Soort van," mompel ik als antwoord, maar dan kijk ik hem weer blij aan. "Nu ben ik 15!"

Ik weet niet waarom ik het zo leuk vind om 15 te zijn in plaats van 14. 15 klinkt gewoon cooler ofzo.

"Je begint me in te halen princess," grapt Fred en ik schiet in de lach door zijn flauwe grap.

"Anyways, hier is je cadeautje alvast. Ik wil het geven zonder dat de rest erbij is," Fred duwt een klein doosje in mijn handen en nieuwsgierig kijk ik hem aan. "Wat zit er in?"

"Just open it,"

Ik rol lachend met mijn ogen terwijl ik aan het plakband frutsel. Na een minuutje krijg ik het los en enthousiast open ik het pakje.

"Babe dit is veel te duur," protesteer terwijl ik onder de indruk het kettinkje uit het doosje haal. Fred negeert wat ik zeg en kijkt me alleen maar glimlachend aan.

"Freddie dit is echt te duur," zeg ik nog een keer streng en nu reageert hij wel.

"Helemaal niet, en hij kan nu toch niet meer terug princess,"

Ik kijk hem even half teleurgesteld half liefdevol aan. Fred blaast me een kusje toe en ik glimlach terwijl ik hem uit de lucht vang. "Dankjewel, ik vind hem prachtig," zeg ik dan en Fred glimlacht. Hij wist dat ik uiteindelijk niet tegen hem in zou blijven gaan.

Geïnteresseerd bestudeer ik het kettinkje. Het is van heel fijn zilver gemaakt en er hangt een heel klein sterretje aan. Zonder erbij na te denken laat ik de bedel tussen mijn vingers door glijden.

"Het is de poolster," zegt Fred terwijl hij naast me op het bed gaat zitten. Mijn ogen vinden meteen die van hem zodra ik snap waar hij het over heeft. Op de dag waarop we iets kregen, hebben we met zijn tweeën gepraat over de poolster.

"Dat je dat hebt onthouden," onder de indruk kijk ik hem aan, en Fred aait over mijn wang. Liefdevol zet ik mijn lippen op die van hem, en hij gaat vrijwel meteen in de kus mee. Voorzichtig breek ik de kus af.

"Kan je hem omdoen?"

Fred knikt en pakt het kettinkje uit mijn hand. Hij gaat achter me zitten en veegt mijn blonde haar opzij. Alleen al zijn aanraking zorgt ervoor dat mijn maag een salto maakt. Wat deze jongen met me doet is niet normaal.

"Ik hou van je," fluister ik als Fred het slotje heeft dicht geklikt en ik me kan omdraaien.

"Ik ook van jou princess," antwoordt Fred en zachtjes drukt hij een kus op mijn voorhoofd.

~

"Gefeliciteerd!" 

Zodra ik van de laatste traptrede stap, word ik al geplet door Hermione die in mijn armen springt. Ik klap bijna achterover terug de trap op, maar gelukkig vangt Fred me op. 

"Rustig aan Hermione, ik wil mijn vriendin graag levend houden," grinnikt Fred als hij me weer stevig op mijn voeten heeft gezet. Soepel glipt hij langs me heen en gaat hij bij George staan. Ik kijk hem na terwijl hij wegloopt, maar al snel wordt mijn aandacht getrokken door het Hermione.

En dan ook letterlijk getrokken. 

"Eef kom, hier is de tafel met je cadeautjes," Hermione sleurt me mee de woonkamer door, waar Harry en Ron zitten. Ze kijken me allebei medelevend na. Iedereen weet hoe druk Hermione kan worden als ze eenmaal ergens aan begonnen is. 

En vandaag is ze begonnen om mij duidelijk te laten weten dat ik jarig ben. Niet dat ik het erg vind trouwens. 

 Na 5 minuten heeft Hermione iedereen verzameld rondom de cadeautjes tafel, die eigenlijk ook de ontbijt tafel is. Doordat we ook aan die tafel moeten ontbijten, moet ik meteen mijn cadeautjes uitpakken. 

Enthousiast drukt Hermione haar cadeautje in mijn handen. Ik schiet in de lach om haar enthousiasme, maar ik pak wel snel het cadeau uit terwijl iedereen toekijkt. Iedereen zijn 8 mensen: Molly, Arthur, George, Fred, Ginny, Ron, Harry en Hermione. 

In mijn handen heb ik een leeg boek. Het heeft wel een mooie kaft, zwart met kleine stipjes, maar het is leeg. Hulpeloos kijk ik naar Harry en Ron, die vast wel weten wat ik heb en hoe ik er op moet reageren. 

"Het is een fotoboek," zegt Ron behulpzaam en zodra het kwartje valt kijk ik Hermione blij aan. "Dan kan ik lelijke foto's van jullie voor altijd bewaren!" Roep ik als grapje uit en George speelt meteen mee. 

"Dammit Hermione! Ik dacht dat mijn foto's veilig waren!"

Ik schiet in de lach, net als de anderen, en wend me dan tot Hermione. "Thanks Mione, ik vind het echt heel leuk."

Ze glimlacht blij als antwoord en dan krijg ik al weer het volgende cadeautje in mijn handen geduwd door Ginny. 

~

"Dus dit zijn alle cadeautjes?" Remus kijkt me vragend aan. Blij knik en ik wijs nog een keer naar de rij. 

"Fotoboek van Hermione, polaroidcamera van Harry en Ron, eyeliner van Ginny en een spijbelsmuldoos van George. Brownies van Molly en Arthur en natuurlijk deze van Fred. Oh en ook nog de adelaarsveer van jou."

Na de brownies kom ik bij het kettinkje aan en ik wijs naar mijn hals terwijl ik het uitleg. Remus steekt zijn hand uit om de bedel te kunnen bestuderen. Het is nu avond, en heel de dag heb ik leuke dingen gedaan. Voor het avondeten had Molly mijn peetvader uitgenodigd, en nu laat ik hem al mijn cadeautjes zien. 

"En wat zorgt ervoor dat Fred je een cadeau geeft wat evenveel waard is als de rest van de cadeautjes bij elkaar?" Vragend kijkt mijn peetoom me aan, en ik word een beetje rood. 

"Ik heb mijn antwoord al," grijnst Remus en hij leunt achterover. "Voor hoelang?"

"Iets meer dan 2 maanden," mompel ik met een rood hoofd als antwoord. 

"Is hij goed voor je?"

"Beter dan dat ik kan wensen,"

"Houd je van hem?"

"Ja,"

"Dan is het goed,"

Ik schiet in de lach door de redenatie van Remus en hij kijkt me glimlachend aan. "Heb je het Sirius al verteld?"

Ik schud mijn hoofd als antwoord en Remus knikt. 

"Ik wilde het doen zodra ik hem weer zou zien,"

Remus kijkt me een beetje twijfelend aan. 

"Wat?" Vragend kijk ik terug. "Misschien moet ik je even voorbereiden op de reactie van Sirius," 

Vragend kijk ik Remus aan als hij de woorden heeft uitgesproken. "Hoezo dan?"

"Sirius gaat waarschijnlijk nogal beschermend reageren, dus ik weet niet hoe leuk hij het vindt dat je een vriendje hebt," legt mijn peetoom uit en ik kijk hem een beetje onzeker aan. 

"Maar ik moet het wel zeggen toch?"

Meteen knikt Remus. "Je moet het wel zeggen, maar dan ben je in ieder geval een soort van voorbereid,"

-----------------------------------------

Today's gonna be nask-day owowowiowow