My Other Half ~ Fred Weasley

*142*

Zoekend loop ik rond over het perron. Fred, George en alle anderen zijn nog afscheid aan het nemen van iedereen, maar sinds niemand echt aardig tegen me heeft gedaan, sla ik dat gedeelte over. 

Na twee lange weken mag ik eindelijk weer terug naar Hogwarts. Er is niet veel gebeurd, soms kwam ik beneden maar het grootste deel van de tijd zat ik op mijn kamer. Niet omdat ik niet naar beneden durfde, ik wilde gewoon niet. Ik wilde niet herinnerd worden aan hoe ik nu gezien word. 

Mijn verjaardag heb ik dus praktisch overgeslagen. Draco heeft wel een cadeautje gestuurd over de post, wat hij al had aangekondigd, maar verder heeft niemand er iets van gezegd. Hetzelfde bij kerst, ik stuurde een cadeautje naar Draco, hij naar mij en ik bracht de dag op mijn kamer door. 

Als ik eindelijk heb gezien waar de persoon staat naar wie ik aan het zoeken was, ren ik op hem af. Lachend spreidt Draco zijn armen waar ik zowat invlieg. "Ik heb je gemist," deel ik grijnzend mede als ik me uit de omhelzing heb bevrijd en Draco haalt met een glimlach rondom zijn lippen een hand door zijn haar. 

"Ik jou ook," reageert hij dan en hij gebaart naar de trein. "Zullen we instappen?"

~

"Bedankt nog voor de adelaarsveer," zeg ik als we in een coupé zitten en Draco wappert nonchalant met zijn hand. "Geen probleem, je was jarig dus je verdiende het." 

Ondanks zijn nonchalante toon kan ik aan zijn stem horen dat hij het leuk vind dat ik hem bedank en ik onderdruk een glimlach. Om het gesprek gaande te houden, kijk ik de jongen tegenover me nieuwsgierig aan. "Hoe was jouw vakantie?"

Meteen laat Draco zich dramatisch tegen het raam aanzakken waardoor ik in de lach schiet. "Verschrikkelijk, ik verveelde me dood en mijn ouders zeurde om alles," klaagt hij en ik werp hem een medelijdende blik toe. 

"Waarom moest je nou uiteindelijk eerder naar huis?" Vraagt Draco dan en ik bijt op mijn lip. Dit onderwerp heb ik steeds handig vermeden in de brieven. "Er was iets aan de hand en ik moest terugkomen omdat ik anders een argwaan zou wekken," besluit ik uiteindelijk te zeggen en Draco trekt zijn wenkbrauwen op. "Mag ik weten wat er was?"

Verontschuldigend schud ik mijn hoofd als reactie en Draco knikt begrijpend. Ik ben wel zo slim om Draco niet te vertellen over meneer Weasley, met wie alles uiteindelijk is goed gekomen trouwens. Alhoewel ik Draco wel vertrouw, vertrouw ik zijn vader niet en er zijn duizenden mogelijkheden om deze informatie uit Draco te krijgen, mocht ik het hem vertellen. 

Het was me namelijk wel duidelijk dat meneer Weasley iets voor de Order uitvoerde en dat hoeft Lucius niet te weten. 

"Hoe was jouw vakantie?" Onderbreekt Draco mijn gedachten dan. Ik laat mezelf onderuit zakken op het bankje van de coupé. "Precies zoals ik dacht dat het zou zijn," mompel ik en Draco glimlacht kleintjes. 

"Nu mag je weer naar Hogwarts, dus alles komt weer goed," spreekt hij me bemoedigend toe en ik frons. "Hogwarts is beter dan thuis, maar Umbridge chanteert me nogsteeds. Het is maar wat je goed noemt."

Draco krijgt geen tijd om op me te reageren, want de snoepheks trekt onze deur open. Enthousiast spring ik op om eten te kopen, en Draco rolt zijn ogen omhoog. Terwijl ik naar het karretje loop stuur ik hem een vernietigende blik toe, waardoor hij in de lach schiet. 

"Ik zal de reis op een bepaalde manier moeten overleven," zeg ik verklarend als ik met mijn handen vol snoep terug kom en vrolijk zak ik neer op een stoel. 

Ik ga weer naar huis. 

~

"Draco, moet dit echt?" Klagerig loop ik achter mijn enige vriend aan en hij draait zich half om tijdens het lopen om me aan te kunnen kijken. "Je moet van Umbridge dus veel keus heb je niet. En ik moet van mijn ouders dus nu kunnen we samen," beantwoordt hij streng mijn vraag en ik zucht dramatisch.