My Other Half ~ Fred Weasley

*62*

Als we in de kamer van Fred en George zijn aangekomen, kijk ik Fred onderzoekend aan. Hij kijkt een beetje onzeker terug en snel trek ik hem in een knuffel. Daardoor stuiven alle vlinders op in mijn buik, maar die duw ik boos weg. 

Nu is niet het moment. 

"Wat is er gebeurd?" Vraag ik dan zachtjes als ik Fred weer losgelaten heb. Hij zucht eventjes en gaat dan op het bed zitten. 

"Ik was onderweg naar de commonroom, en toen kwam ik Malfoy tegen. Ik negeerde hem gewoon, ook toen hij allemaal dingen over mijn familie zei." Ik zie Freds vuist samenknijpen als hij er aan terug denkt. 

Eigenlijk ben ik wel trots op hem. Ik weet hoe slecht hij er tegen kan als iemand iets over zijn familie zegt, en het is dan ook best knap dat hij Draco niet meteen in elkaar geslagen heeft.

"Wat zei hij toen?" Vraag ik dan zacht als Fred al een tijdje stil is geweest. 

"Hij zei allemaal dingen over jou, en Sirius," mompelt Fred en ik voel mijn buik samentrekken. Door Draco is mijn vader nu al iets meer dan een jaar op de vlucht, en daarom heb ik hem ook al iets meer dan een jaar niet gezien. 

"Wat zei hij precies?" Vraag ik dan maar, want ik ben wel benieuwd eigenlijk. 

~

POV Fred

 "Wat zei hij precies?" Eva kijkt me ondanks de situatie toch best nieuwsgierig aan. Snel schud ik mijn hoofd. "Eef, ik ga het echt niet vertellen," mompel ik en ik denk terug aan het moment. 

Flashback

Snel loop ik door de gangen naar de commonroom. "Hey rooie!" Schreeuwt Malfoy achter me en ik weet dat hij het over mij heeft. Toch kijk ik niet om, hij is het niet waard. 

"Stilstaan, of het knappe hoofdje van je broertje zal veel minder knap zijn," sist Malfoy en hij trekt aan mijn arm. Zonder dat hij echt zei wat hij bedoelde, weet ik het toch. 

Het is best wel laag om te dreigen met het in elkaar slaan van mijn broer. Geïrriteerd kijk ik hem aan. "Wat moet je?"

Draco, en zijn vrienden die om hem heen staan, grijnzen vrolijk, maar wel op een enge manier. "Toch maar blijven staan?" Vraagt Crabbe en ik kijk hem verbaasd aan, ik heb hem nog nooit zo'n lange zin horen zeggen. 

Als ik niet reageer, begint Draco weer te praten. "Waarschijnlijk wilde hij niet dat zijn dikke moeder zichzelf zou doodeten van verdriet omdat zijn broer aangevallen is," sneert hij en ik knijp mijn handen samen.

Toch sla ik Malfoy niet op zijn bek, wat ik eigenlijk wel zou moeten doen. Draco kijkt me nog een keer aan en dan slaat hij me vol in mijn gezicht. Gelukkig heb ik geen bloedneus, anders had ik er echt niet uit gezien. 

Ondanks dat Draco best hard sloeg, geef ik geen kik. "Nogmaals, wat moet je?" Vraag ik en ik klink een beetje dreigend.

"Ik wil dat je met je tengels van Black afblijft," snauwt Draco en ik lach schamper. "Daar heb jij niks over te zeggen vriend," zeg ik en ik kijk hem walgend aan. 

"Toch wel, ze vindt mij toch leuker," zegt hij terug en ik trek mijn neus op. Ik weet 100% zeker dat dat niet waar is, dat heeft Eva me zelf verteld. Ik ga dat alleen niet aan Draco uitleggen. 

"Weet je zeker dat je haar vertrouwt? Het verraden zit wel in de familie he," zegt Draco en ik kijk hem boos aan. Ik weet dat Sirius James en Lily niet heeft verraden, maar Draco mag dit niet aan Eva linken. Punt 1 het is niet waar en punt 2 het gaat hem niks aan.

"Wát zei je," fluister ik boos, maar wel duidelijk dreigend. "Dat je maar beter op kan passen, voordat die moordenaars-chick je achter laat," fluistert Draco terug en boos duw ik hem tegen de muur. 

"Dat neem je terug," zeg ik boos en Draco lacht snerend. "Je weet dat het waar is," lacht hij en er staat geen spoortje angst in zijn ogen, wat best raar is. Ik beweeg mijn arm naar achteren om hem te slaan. 

Net op het moment dat ik weer naar voren wil bewegen, grijpt iemand me vast en trekt me van Draco weg. 

"Meneer Weasley," Snape kijkt me een beetje geamuseerd aan, en Draco kijkt triomfantelijk. Als ik het niet beter wist zou ik zeggen dat Draco Snape heeft gevraagd om nu langs te komen.

"20 punten aftrek voor Gryffindor," zegt Snape dan en hij duwt me weg. Boos been ik naar de commonroom, dit kan niet waar zijn. Ik kan geen punten aftrek hebben gekregen, ik deed niet eens wat.

Einde Flashback

"Laten we zeggen dat het erop neerkomt dat Draco zei dat jij niet te vertrouwen was, net als Sirius," zeg ik uiteindelijk zacht, als Eva me nogsteeds aankijkt, wachtend op antwoord. 

Eerst verandert haar gezicht naar geschokt, dan naar verdrietig, en dan naar boos. "Ik geloof hem niet," zeg ik nog, maar Eva is al opgesprongen om naar de uitgang van de commonroom te rennen. 

Snel ren ik achter haar aan, ik denk niet dat dit goed komt. 

~

POV Eva

Boos storm ik door de gangen. Het kan me werkelijk niks schelen dat Draco zo over me denkt, maar ik kan er niet tegen dat hij mijn vader erbij betrekt. Of Fred. 

Vooral Fred. 

Dit is niet zijn schuld, en toch gaat Draco hem ermee lastig vallen. Als ik langs een groepje Ravenclaws ren, kijken ze me allemaal verbaasd aan. Zonder me er iets van aan te trekken, ren ik verder naar de kerkers, waar de Slytherin commonroom is.

Als ik bijna bij de trap ben die naar beneden gaat, en zo naar de kerkers leidt, houd iemand me tegen.

"Fred laat mijn pols los," snauw ik boos en ik wurm mezelf los uit zijn greep. Eigenwijs probeert Fred me nog een keer te pakken, maar snel glip ik weg. Zijn benen kunnen dan wel langer zijn, maar ik ben kleiner en daardoor behendiger. 

Zo snel als ik kan ren ik de trap af, terwijl ik half struikel over de treden. Als ik nog maar 5 treden moet rennen, voel ik dat ik wel echt struikel. Ik maak een soort rare sprong, zodat ik in een keer over alle treden heen ga, en daardoor niet nog een keer kan vallen.

Nogal uit evenwicht kom ik neer op de grond, waar mijn enkel half omklapt. Wankelend sta ik op mijn benen, en net als ik weer verder wil rennen naar maar Draco waarschijnlijk is, voel ik twee sterke armen rond om mijn middel.