My Other Half ~ Fred Weasley

*88*

POV Eva

Samen met Cedric loop ik terug de gang door naar mijn coupe. Terwijl ik met een half oor naar het verhaal van Cedric luister, zie ik Draco de coupe waar mijn vrienden zitten ingaan. Snel steek ik mijn hand op zodat Cedric zijn mond houdt.

"Ced wacht," mompel ik terwijl ik iets sneller ga lopen. Als Draco Fred weer uitdaagt gaan er gegarandeerd dingen mis. Cedric komt op een holletje achter me aan. 

"Wat is er?" Bezorgd kijkt hij me aan en ik haal gestrest een hand door mijn haar. 

"Draco ging mijn coupe binnen," leg ik snel uit en vanbinnen vervloek ik de trein omdat ie zo lang is. En de snoepheks omdat ze helemaal aan het einde ging staan. Zo kom ik nooit op tijd. 

Als ik er bijna ben kijk ik Cedric schuin aan. "Kun je alsjeblieft blijven want ik weet n-"

"Is goed,"

Ik glimlach flauwtjes terwijl ik de laatste meters naar mijn coupe afleg. Als ik er bijna ben, nog 10 meter, schiet de deur open en duwt Fred Draco voor zich uit het gangpad op. George stapt vrijwel meteen achter hem aan. Aan Freds houding kan ik zien dat Draco weer eens over de grens is gegaan, en ik voel woede opborrelen naar Draco toe. 

Voordat ik kan zien wat er nou echt gebeurt, ligt Fred al op de grond en kijkt Draco hem triomfantelijk aan. "Black gaat niet voor jongens die meteen omvallen, Weasley," Draco spuugt de woorden uit en ik sprint naar voren. Ik voel dat Cedric me nog probeert tegen te houden, maar ik glip langs hem heen. 

Met volle snelheid duw ik Draco tegen de muur en boos kijk ik hem aan. Draco glimlacht flirterig en ik moet moeite doen om zijn hoofd niet van zijn nek af te trekken. 

"Laat hem met rust," duidelijk articulerend spreek ik de woorden uit en ik duw Draco iets harder tegen het raam op. Hij is groter, dus ik weet niet of hij zich geïntimideerd voelt, maar dat kan me ook niks schelen. 

"Ach Eva, je weet dat wij perfect zijn voor elkaar. Je past beter bij mij dan die Weasley."

Pats

Het voelt best wel goed op Draco in zijn gezicht te slaan. Ik glimlach schamper terwijl ik mijn hand uitschud. Ik sloeg best wel hard. Draco kijkt me verbaasd aan om mijn felle reactie, maar stapt dan snel achteruit. Dat is genoeg voor mij om van hem weg te draaien en naast Fred neer te knielen. 

Zijn enkel ligt in een gekke hoek en bezorgd ga ik naast hem zitten. "Gaat het?" 

Met mijn handen voel ik of er botten gebroken zijn, iets wat je ook duidelijk kan zien, maar voor de zekerheid. Fred glimlacht kleintjes en met een pijn vertrokken gezicht. 

"Goeie klap princess," ondanks dat hij pijn heeft aan zijn been klinkt er trots door in zijn stem. Ik grinnik. "Dat heb ik altijd al willen doen."

"Uhmm Eva," 

Cedric wiebelt op zijn benen heen en weer. Hij is in de coupe gaan staan omdat we anders een blokkade zouden vormen. Vragend kijk ik op. Nog voordat Cedric antwoord kan geven, hoor ik Draco's arrogante stem al door de coupe. 

"That's right, I'm back,"

Boos kijk ik achterom. Draco staat in de deuropening, met Goyle en Crabbe achter zich. Ik zucht zichtbaar geïrriteerd en wend me dan tot Draco.

"Wat wil je?"

Het antwoord van Draco is heel simpel, maar toch schrik ik er van. En zo te zien ben ik niet de enige. 

"Jou,"

Zodra Draco de woorden uitspreekt stapt George op hem af om hem een klap te geven. Cedric volgt een halve seconde later. Fred ligt een beetje onhandig op de grond, dus hij kan niet opstaan. Ietwat teleurgesteld kijkt hij naar het gevecht. Als ik zie dat George en Cedric aan het verliezen zijn, Crabbe en Goyle zijn niet normaal sterk, dan spring ik op. 

Snel pakt Fred mijn hand. "Voorzichtig zijn princess," fluistert hij in mijn oor en hij kijkt me bezorgd aan. "Zal ik doen," fluister ik terug en snel sta ik op. In twee stappen sta ik al op de gang, waar Goyle Cedric tegen de muur drukt en George Crabbe in zijn gezicht slaat. Gelukkig zijn we dus niet heel erg aan het verliezen, maar gaan we best gelijk op.

"Kappen nu!"

Mijn stem klinkt hard boven de geluiden die de jongens produceren uit. Verbaasd kijken ze me allemaal aan. Zodra ik weet dat George en Cedric 'veilig' zijn, stap ik op Draco af. Alweer. 

"Laat me met rust," sis ik boos en ik kijk recht in zijn ogen. Dan gebeurt er iets dat ik totaal niet verwachtte. 

Vol passie drukt Draco zijn lippen op de mijne en verstijfd blijf ik staan. Na 1 seconde besef ik wat er gebeurt en gelijk geef ik Draco een duw naar achteren. 

"Kom op princess, mag ik je princess noemen?" Slijmerig kijkt Draco me aan en boos kijk ik terug. Als Draco weer een stap in mijn richting zet en me nog een keer probeert te kussen, hoor ik Fred achter me boos schreeuwen. Snel stap ik weg terwijl ik mijn stok uit mijn zak pak. Draco doet gelijk hetzelfde. 

"Cedric en George, naar binnen," zeg ik streng en ik hoor de jongens verontwaardigde geluiden maken, maar wel luisteren. Ik wil niet dat ze in de gang gaan staan als Draco vervloekingen naar mijn hoofd slingert.

"Ready princess?"

"Levicorpus!"

Doordat ik zo onverwacht begin met het gevecht, heeft Draco geen tijd om te reageren. Aan een been wordt hij de lucht in gehesen en bungelend hangt hij in de trein. "Liberacorpus," mompelt Draco en hij valt in een hoopje weer op de vloer. 

"Denk je dat je zo makkelijk kunt winnen princess?"

"Noem me niet zo,"

Draco lacht schamper. "Oké dan, EXPULSO!"

Ik schrik me helemaal dood als Draco naast me een raampje opblaast. "Reparo," zeg ik snel zodat het raampje uit zichzelf weer heelt. 

"OPPUGNO!" Met mijn staf wijs ik naar Draco en er vliegen allemaal vogels uit. Draco probeert alle vogeltjes uit de lucht te slaan, maar de beesten zijn sneller dan hem en pikken op iedere mogelijke plek. Dat geeft mij even de tijd om naar het raam van de coupe te kijken, waar al mijn vrienden achter staan. 

George heeft een bloedneus, en Cedric lijkt oké te zijn. Ze steken allebei blij hun duimen op. Ginny en Hermione kijken vooral nieuwsgierig en Harry en Ron heel trots. Fred kijkt ook trots, maar er schemert ook bezorgdheid rond zijn gezicht. Hij blaast me een kusje toe als hij me ziet kijken en ik glimlach. 

Het moment wordt ruw verstoord zodra Draco alle vogeltjes heeft weg gekregen. Ik wil er niet aan denken op welke manier. 

"SECTUMSEMPRA!"

"PROTEGO!"

Op een of andere bizarre manier ben ik op tijd met mijn schild. Verbaasd kijkt Draco me aan en ik kijk hem trots aan. "Draco dit is onnodig," zeg ik, op een bepaalde manier aardig, om zijn aandacht te krijgen.

Draco schudt zijn hoofd en begint weer met een spreuk. "Taranta-"

"SILENCIO!"

Triomfantelijk kijk ik Draco aan als hij niet meer verder kan praten. Dan betekent automatisch dat het gevecht ook afgelopen is, want we zijn nog niet gevorderd genoeg om het non-verbaal te doen. 

"Ga terug naar je coupe en laat me met rust," zeg ik streng en Draco draait zich pissig om. Boos beent hij de gang door naar zijn coupe en opgelucht trek ik de deur van die van mij open. Ik weet ook wel dat ik sterk genoeg was om het van hem te winnen, maar toch vond ik het doodeng. 

Terwijl ik alle feliciterende woorden negeer, zak ik naast Fred neer. "Het spijt me van die kus, ik wist n-"

"Maakt niet uit, ik vergeef het je," fluistert Fred en ik geef hem snel een kus op zijn wang. "Ik hou van je," fluister ik in zijn oor en Fred glimlach. "Ik ook van jou,"

-----------------------------------------

Boe.

Ja man vet eng I know.

IK HAD EEN 6,8 VOOR NASK WATTEFUK OEOEOEOEO.

Heel leuk dit. Verder heb ik nog geen punten terug en zometeen heb ik Engels en dan ben ik klaar whoohoooo.

Ik heb wel een beetje stress want mn hoofdstukken zijn bijna op. Nu moet ik aankomend weekend bijschrijven. 😃👍🏻