My Other Half ~ Fred Weasley

*24*

POV Fred

Stilletjes zak ik op de stoel voor het bureau van McGonagall. Ze kijkt me ernstig aan. "Meneer Weasley, wat u gedaan hebt is ernstig. Het in elkaar slaan van een medeleerling is streng verboden."

Ik knik, dat weet ik heel goed. McGonagall kijkt me bezorgd aan. "Wat was uw reden?" Vraagt ze. Ik schud mijn hoofd, ik kan het Eva niet aandoen om het door te vertellen. "Als u het aan mij vertelt zal het tussen ons blijven, het kan uw straf verlichten." Zegt McGonagall vriendelijk.

"Ik heb beloofd dat ik het niet zal vertellen," mompel ik en ik kijk naar mijn handen. Normaal gesproken ben ik nooit zo serieus en stil. "Heeft het iets te maken met Eva Black?" Hoor ik McGonagall vragen en ik kijk op.

"Dat dacht ik al," zegt McGonagall aardig, na het zien van mijn blik. "Ik neem aan dat meneer Malfoy iets met haar gedaan heeft en u boos werd."

Verbaasd kijk ik haar aan, "Hoe weet u dat?" McGonagall grinnikt even, "ik ben al lang docent meneer Weasley" Dan kijkt ze me weer serieus aan, "Hoe erg was het, wat meneer Malfoy heeft gedaan?"

"Erg," mompel ik en ik vertel het verhaal toch maar. Ik hoop dat Eva het me vergeeft, maar McGonagall beloofd dat ze het niet zal vertellen.

"Dan moeten we het nu hebben over uw straf," zegt professor McGonagall streng en ik slik. "U wordt een week geschorst, dus u kunt na de kerstvakantie terugkomen. De Hogwarts Express vertrekt maandag, zondag mag u gewoon op school verblijven. U kunt ook meedoen met de quidditch wedstrijd. Ik moet u wel vragen om uit de buurt van meneer Malfoy te blijven."

Ik knik langzaam, uit de buurt van Draco blijven kan ik wel. Maar waar moet ik heen? Ma zal me vermoorden. "Omdat u in het 4e jaar zit, gaan wij uw ouders niet inlichten. We vertrouwen erop dat je dat zelf doet."

Ik knik opgelucht, dat is al iets minder erg. Ik ga wel gewoon op Diagon Alley zwerven voor een weekje, en dan doe ik alsof ik samen met George uit de trein kom.

"U kunt nu gaan inpakken," zegt professor McGonagall formeel. Ik knik en sta op. Als ik bijna bij de deur ben hoor ik McGonagall nog wat zeggen, "Eva Black is in de ziekenzaal." Ik knik en loop snel in de richting van Eva.

POV Eva

George knielt naast me neer en bekijkt mijn enkel. Ik kijk alleen maar naar boven, waar Fred samen met McGonagall is verdwenen. "Hey Eef, focus." George zwaait voor mijn gezicht.

Ik zucht en bijt op mijn lip. Wat als Fred van school wordt gestuurd? George lijkt mijn gedachten te kunnen lezen. "Ze sturen hem echt niet van school hoor," zegt hij zacht en hij trekt me overeind. Gelijk zak ik opnieuw door mijn enkel heen.

"AU!" Roep ik gelijk uit en ik pak George's arm. George kijkt me even aan, en ik zie dat hij probeert om niet te lachen. "Hey! Niet grappig! Je weet dat ik me nooit aanstel." Ik kijk hem boos aan.

"Dat is waar," zegt George en ik steun op hem terwijl ik naar de ziekenzaal hinkel.

~

"Ben je nu alweer terug?" Madam Pomfrey kijkt me verbaasd aan. Ik knik zwijgend en hinkel naar een ziekenhuis bed. Meteen begint Madam Pomfrey mijn enkel te onderzoeken.

"Hij is gekneusd," zegt ze na een tijdje. "Dat is niet erg toch?" Vraagt George opgelucht. Madam Pomfrey knikt. "Er is alleen 1 probleem, ik kan het niet met magie genezen. Ik kan de spier ernaast raken en dan loopt het iets minder goed af."

Geschrokken kijk ik haar aan, "wat gaat u dan nu doen?" George knijpt even in mijn schouder. "Ik heb hier een paar krukken, daar moet je twee weken mee lopen. Daarna ben je weer genezen." Zegt Madam Pomfrey en ze geeft me 2 krukken.

Ik pak ze aan, krukken zijn niet eens zo heel erg. Dat is alleen even onhandig met trappen, maar het moet lukken.

George helpt me overeind en dan lopen we samen de ziekenzaal uit.

~

Buiten de ziekenzaal loop ik tegen iemand aan. Snel kijk ik op. "Fred!" Roep ik uit en ik spring in zijn armen. "Is alles oké? Je hoeft toch niet van school? Het spijt me zo! Ik wilde niet dat je in de problemen kwam! Heb je pijn? Wat ga-" Ratel ik totdat Fred me onderbreekt.

"Ik leg het wel uit, maar niet hier." Mompelt hij en George knikt, "we gaan naar onze dorm." Snel lopen ze allebei weg. Door hun lange benen en mijn krukken houd ik ze voor geen meter bij.

"Uhm jongens, ik ben niet zo snel." Zeg ik als ze al een paar meter voor me lopen. Meteen draaien ze zich om, precies tegelijk. Fred pakt me op en gooit me over mijn schouder, terwijl George mijn krukken pakt. Ik schiet in de lach.

Als we in de dorm van Fred en George zijn zet Fred me weer op de grond. "Ik kon ook best zelf lopen hoor," giechel ik. Fred trekt zijn wenkbrauw op en George schiet in de lach.

"Wat was er nou gebeurd?" Vraag ik aan Fred als we uitgelachen zijn. Beschaamd kijkt hij naar zijn voeten. "Nou uhmm, nadat Draco je duwde werd ik nogal boos. En toen heb ik hem in elkaar geslagen. Ik had niet echt door wat ik deed, zo boos was ik. En het spijt me als je nu boos op me bent."

Zenuwachtig haalt hij zijn hand door zijn haar. "Ik ga naar de wc," zegt George snel en hij loopt weg. Ik stap in de richting van Fred, maar hij stapt meteen weg. "Waarom stap je weg?" Vraag ik verbaasd en ik stap dichterbij.

Deze keer stapt hij niet weg en hij kijkt me aan. "Ben je niet boos?" Vraagt hij onzeker. Ik glimlach flauwtjes, "niet echt. Ik zie toch dat je spijt hebt en ik weet dat je echt niet zomaar iemand in elkaar gaat slaan. Ik wil gewoon niet dat je in de problemen komt door mij."

Fred schud snel zijn hoofd, "dit is niet jou schuld Eef, ik deed het." Fred kijkt me lief aan. Ik bijt op mijn lip. Net op het moment waarvan ik dacht dat hij me zou kussen komt George binnen.

Snel stap ik achteruit, mijn krukken vergetend. Ik val achterover op de grond. Verbaasd kijkt George me aan, "wat doe jij nou?" Ik schiet in de lach.

"Maar Eef, hoe gaat het met jou dan?" Vraagt Fred bezorgd als hij ziet hoe onhandig ik weer overeind ga staan. "Mijn enkel is gekneusd, maar hij kan niet met magie genezen worden omdat er iets was met spieren ofzo. Dus nu heb ik 2 weken krukken." Leg ik uit.

Fred kijkt me medelevend aan. Ik glimlach even en ga dan op Georges bed zitten. George ploft naast me neer, "Wat wordt je straf eigenlijk?" Vraagt hij nieuwsgierig aan Fred. Meteen kijkt hij ongemakkelijk voor zich uit. George kijkt me even verbaasd aan. "Fred?" Vraag ik streng.

"Ik wordt een week geschorst, en ik ga maandag met de Hogwarts Express mee." Mompelt hij. George en ik kijken hem geschokt aan. "Ma gaat je vermoorden," mompelt George.

Meteen schud Fred zijn hoofd, "ze lichten ouders niet meer in als je in je 4e jaar zit. Ik ga gewoon een weekje door Diagon Alley lopen en dan doe ik alsof ik uit de trein kom."

"Wat nee! Je mag vast wel bij mijn vader logeren. Die heeft genoeg kamers!" Roep ik snel. Fred kijkt me een beetje verbaasd aan. "Eef, ik denk ook niet dat Sirius het leuk vind om te horen dat ik Malfoy bijna bewusteloos heb geslagen."

Ik schud mijn hoofd terwijl ik briefpapier pak en Freds inkt en veer. "Ik denk dat hij bijzonder trots op je is en blij is dat je voor me op bent gekomen." Snel schrijf ik een briefje voor mijn vader.

Lieve papa,

Vandaag waren er weer wat problemen met Malfoy. Hij deed stom en toen werd ik boos. Daarna duwde hij me van de trap. (Ik ben oké, geen zorgen.)

Maar toen ik geduwd was, werd Fred heel boos en hij heeft met Draco gevochten. Hij heeft gewonnen, maar daardoor wordt hij een week geschorst. Molly zal hem vermoorden als hij aan komt zetten, dus kan hij een week bij jou logeren? Ik weet dat jij niet boos op hem bent omdat hij voor me is opgekomen. Als wij uit de trein komen kan hij doen alsof hij bij ons hoort.

Ik hoop dat het mag, hij komt maandag.

Liefs Eva

Trots laat ik het briefje aan de jongens zien. "Ik verdien jou niet," mompelt Fred en hij geeft me een knuffel. Ik grinnik, "je weet ook wel dat dat niet waar is." Zeg ik in zijn shirt.