My Other Half ~ Fred Weasley

*66*

"Freddie?" Ik buig soepel over de bank heen waar Fred en George zitten te kaarten. "Ja?" Reageert Fred zonder zijn ogen van het spel af te halen.

"Hoe laat spreken we morgen af, en waar?" Vraag ik onschuldig. George's hoofd schiet meteen omhoog en hij kijkt mij grijnzend aan, terwijl hij met zijn wenkbrauwen wiebelt.

Lachend rol ik met mijn ogen en dan kijk ik weer naar Fred. Het is nu woensdagavond, half 11 ongeveer. George en ik zijn net weer terug van ons strafwerk.

Fred had ergens anders strafwerk, dus George ging naar zijn eigen strafwerk toe. Voor de verandering.

Eigenlijk krijgen we met zijn drieën best wel veel strafwerk. Ik moet iedere week wel ergens nablijven. Het kan me niet zo veel schelen als ze mijn vader een uil sturen, want dat doen ze als je teveel strafwerk krijgt. Mijn vader kan het volgens mij niks schelen, hij deed het vroeger ook.

"We gaan na jullie strafwerk en ik speel weer George," zegt Fred als antwoord op mijn vraag. "We moeten om half 10 alweer in de commonroom zijn, dan hebben we maar een halfuurtje," zeg ik en ik probeer de teleurstelling in mijn stem te verbergen.

Fred grijnst als hij mijn teleurgestelde stem hoort, blijkbaar was het verbergen daarvan dus niet zo goed gelukt. "Zolang de professors ons niet zien, hebben we alle tijd," zegt hij en hij knipoogt.

Ik grinnik eventjes en dan knik ik. Daarna loop ik weer terug naar Harry, Hermione en Ron. "So what did he sayyyy," zegt Ron en hij wiebelt met zijn wenkbrauwen. Volgens mij vindt hij het helemaal leuk dat ik op date ga met Fred.

"Donderdag gaan we weer op date," grinnik ik en Harry geeft me een high-five. Ze zouden er toch wel achter komen, dus het is niet nodig om de date te verzwijgen.

~

"Oké waar gaan we heen?" Vraag ik nieuwsgierig als ik samen met Fred het lokaal van McGonagall uitloop.

"Zeg ik niet," grinnikt Fred en hij duwt me in de richting van de grote eikenhouten deuren. "Je zou bijna denken dat we naar buiten gaan," lach ik en Fred knipoogt overdreven.

Buiten is het best wel donker, en je kunt de sterren heel goed zien. "Kijk," zeg ik ademloos als ik naar de sterrenhemel wijs. Er vliegt een vallende ster voorbij.

"Nu moet je wensen," zegt Fred en ik knijp mijn ogen dicht in de hoop dat mijn wens uit zal komen.

Ik wens dat Fred en ik ooit samen zullen zijn.

"Wat heb jij gewenst?" Vraag ik nieuwsgierig als ik naast Fred door de tuin begin te wandelen. "Dat mag ik niet zeggen," lacht Fred.

Ik had er geen idee van dat hij dezelfde wens heeft gedaan.

~

We lopen nu al een halfuurtje door de tuin, en het is echt heel gezellig. Zo onder de sterren is het ook heel romantisch, maar ik heb zelf gezegd dat ik niet wilde overhaasten. Dus ondanks dat het de perfecte plek is voor onze eerste kus, gaan we dat niet doen. Fred weet dat ook, en hij wacht heel geduldig tot ik aangeef dat ik er klaar voor ben.

"Je ziet er leuk uit," zegt Fred dan opeens en ik kijk verbaasd op. "Ik weet dat je dat normaal zegt op het begin, maar ik zeg het nu," stamelt hij en ik schiet in de lach.

"Dankje," antwoord ik dan en ik glimlach naar hem.

Dit is de outfit ^

"Hoe gaat het eigenlijk met Charlie en Bill?" Vraag ik dan nieuwsgierig. Ik heb de 2 broers van Fred bij het WK quidditch ontmoet, maar na die vakantie heb ik ze niet echt meer gesproken.

"Goed!" Zegt Fred vrolijk en hij begint een heel enthousiast verhaal te vertellen over de draken waar Charlie mee werkt.

~

"Hoe gaat het met Sirius?" Vraagt Fred dan geïnteresseerd als hij klaar is met zijn verhaal. Ik bijt een beetje verdrietig op mijn lip.

"Ik heb hem al meer dan een jaar niet meer gezien. Natuurlijk sturen we wel brieven, maar niet meer zoveel omdat het best gevaarlijk is," zeg ik verdrietig. Ik mis mijn vader best wel heel erg.

Fred slaat snel zijn arm om me heen een ik leun lichtjes tegen hem aan. "Je kunt hem vast wel weer een keer zien," zegt hij troostend en ik knik, dat klopt ook wel weer.

Dan horen we opeens dat er iemand aan komt lopen. "Meneer Weasley en mevrouw Black." Dumbledore kijkt ons verbaasd, en ook geamuseerd aan.

"Professor," stamelt Fred en snel haalt hij zijn arm van mijn schouder af. "Wat doen jullie hier, als je een beetje jeugdig plezier wilt hebben doe je dat op een kamer," zegt Dumbledore en ik word knalrood.

"Nee, nee, nee, dat is niet waarom we hier zijn," stotter ik en Dumbledore grinnikt. "Voor de volgende keer dan, dat doe je op een kamer en niet in de bosjes," grinnikt hij en ik voel dat ik nog roder word.

Fred daarentegen lijkt niet zo heel erg beschaamd, en hij geeft Dumbledore vrolijk een knipoog. "We zullen eraan denken," grijnst hij en beschaamd sla ik hem op zijn schouder. "Fred!"

Dumbledore grinnikt weer, en dan kijkt hij ons ernstig aan. "Jullie mogen hier alleen niet zijn," zegt hij streng en tegelijk knikken we.

"We gaan wel weer terug naar het kasteel," stamel ik en ik trek Fred mee naar de ingang.

"Dat was gezellig," lacht Fred als Dumbledore buiten gehoorsafstand is. Blozend sla ik hem weer zachtjes op zijn schouder en Fred grijnst.

"We gaan wel weer naar binnen," zegt hij dan en hij pakt snel mijn hand om me heel plechtig naar binnen te leiden. Giechelend stap ik door de deuropening en Fred stapt achter me aan.

"Het is donker," murmel ik terwijl ik naast me naar Freds hand grijp. "Zou je denken?" Krijg ik al reactie en ik schiet in de lach.

"Stil, we willen niet nog een keertje gezien worden," fluistert Fred en met moeite probeer ik zachter te lachen. Snel trekt Fred me aan mijn hand de donkere gang door, naar de Gryffindor commonroom.

"We zijn er," zegt hij opgelucht als we samen door het portretgat stappen. Op de klok zie ik dat het al half 11 is, en er zitten ook nog maar een paar leerlingen in de commonroom. Waaronder George, die geconcentreerd over een stapel formulieren gebogen zit.

"Wat doet hij nou?" Vraag ik verbaasd als ik George zie werken. Normaal gesproken doet hij nooit zoveel in de avond.

"Waarschijnlijk iets voor de winkel," antwoordt Fred en dan lopen we samen op George af. Als ik achter hem sta buig ik langs zijn gezicht en blaas ik in zijn oor, waardoor hij heel erg schrikt.

Lachend kijken Fred en ik hem aan, en hij kijkt bozig terug. "Als jullie niet oppassen zoek ik nieuwe vrienden," mompelt hij en daardoor beginnen we nog harder te lachen.

De rest van de avond hangen we een beetje met zijn drieën in de commonroom, terwijl we vrolijk praten over het Tournament. Uiteindelijk gaan we rond middernacht naar onze kamers.