My Other Half ~ Fred Weasley

*130*

"Het spijt me maar, het is over tussen ons."

Mijn woorden lijken te echoën over het balkon van de Astronomietoren en Fred kijkt me geschrokken aan, alsof hij niet verwachtte dat ik het echt zou doen. Het is alsof ik zijn hart recht voor me kan zien breken. Ik bijt nog harder op mijn lip om niet te gaan huilen. 

"Ben je serieus?" Brengt Fred uiteindelijk beverig uit en er schitteren tranen in zijn ogen. "Het spijt me," fluister ik, terwijl er tranen over mijn wangen beginnen te stromen. 

"Maar- Ik hou van je," zegt Fred zacht, alsof dat alles oplost. Ik glimlach flauwtjes. "Ik hou ook van jou."

"Waarom doe je dit dan?" 

"Soms hou je zoveel van iemand dat je doet wat het beste voor hem is, en niet wat je zelf wilt," antwoord ik zachtjes en ik draai me om om terug te lopen naar de commonroom van Slytherin. 

"Dit is niet het beste!" Roept Fred me nog achterna, maar ik ben de hoek al om. Zo snel als ik kan loop ik naar de commonroom, om daar zo snel mogelijk in mijn kamer te verdwijnen. Gelukkig zijn geen van de andere meiden er, dus ik laat mijn tranen de vrije loop gaan. 

Huilend krul ik mezelf op in mijn en verstop ik mijn hoofd tussen mijn armen. Dit is het beste voor hem. Als ik hier zit, en ik mag niet uitleggen waarom, geen contact met hem hebben en Umbridge voor me bepaalt wat ik moet doen, dan is het beter voor Fred om zonder mij verder te gaan. 

Hij komt wel over me heen, en dan zal hij iemand anders ontmoeten die hem wel kan geven wat ik niet kan. Het is beter zo. 

Echt.

~

"Jij ziet er ook stralend uit zeg," zegt Blaise als ik de commonroom inloop en ik bijt op mijn lip. Ik weet ook wel dat ik er niet geweldig uitzie, ik heb de hele nacht gehuild om Fred. Over 3 weken zouden we ons one-year-anniversary hebben. Draco werpt me een bezorgde blik toe en ik pers er een glimlachje uit. 

"Eerste nacht," reageer ik op Blaise en ik kieper mijn boekentas om. "Dit neem ik mee, hadden we nog huiswerk ofzo?"

"We moesten een opstel maken voor herbology en voor potions," antwoordt Draco en opgelucht gooi ik mijn boeken weer terug in mijn tas. "Die heb ik al af," zeg ik en ik gebaar met mijn hand naar de uitgang van de commonroom. "Gaan we zo ontbijten?"

Draco knikt en staat in een beweging op van de bank. Overdreven opgewekt loop ik achter hem aan, in de hoop dat niemand ziet dat ik een kwartier geleden nog huilend in mijn bed lag. In de Grote Zaal loop ik zo snel mogelijk naar de Slytherintafel en ik kijk bewust niet naar de plekken waar mijn vrienden normaal gesproken zitten. 

Ik zeg niet heel veel tijdens het ontbijt, ik probeer vooral te zorgen dat ik niet begin te huilen. Gelukkig ben ik wel slim genoeg geweest om met mijn rug naar mijn oude vriendengroep te gaan zitten, zodat ik niet naar ze hoef te kijken. 

Blaise stoot me zachtjes aan en ik schrik op uit mijn gedachten. "We gaan naar charms," zegt hij en ik glimlach vluchtig voordat ik op sta van de bank. Snel ga ik naast Draco lopen als we langs de Gryffindortafel komen. Ik voel de blikken van mijn oude vrienden in mijn rug prikken. Dankbaar voor de bocht loop ik met Draco, Blaise en Goyle naar het charmslokaal. Goyle loopt als een hondje achter Draco aan, maar hij heeft geen vervelende opmerking gemaakt dus opzich vind ik het niet heel erg dat hij er ook is. 

Bij de deur van het lokaal tikt Draco me aan. "Die Weasley kijkt naar ons," fluistert hij en verbaasd kijk ik achterom. Onhandig steekt George zijn hand op als groet en ik gebaar snel naar Draco dat ik er zo aankom. Haastig loop ik op George af. 

"Ik-"

"Hou je mond, ik kom niet vragen waarom je bij Slytherin zit," onderbreekt George me en ik trek mijn wenkbrauwen op. "Wat is er dan?"

"Heb je het uitgemaakt met Fred?"

Ik rol met mijn ogen. "My God, George. Ben je daarom hier?" Afwachtend kijkt George me aan en ik zucht. "Ja, dat heb ik gedaan," antwoord ik en hij snuift verontwaardigd. "Dat is dom," mompelt hij en ik haal geïrriteerd een hand door mijn haar. 

"Waarom dat nou weer?"

"Fred en jij zijn voor elkaar gemaakt."

"Blijkbaar niet."

"Eva, kom op zeg."

"Het spijt me," mompel ik als George me bozig aankijkt en zijn blik verzacht weer. "Ik snap gewoon niet waarom je ineens naar Slytherin gaat en iedereen laat vallen," zegt hij zacht en ik bijt op mijn lip. "Denk er gewoon over na, oké?" Aardig kijkt George me aan en ik zucht. 

"Het is echt beter als ik geen contact met jullie heb. Het spijt me." 

Met die woorden loop ik snel naar het charmslokaal, waar professor Flitwick al op zijn stapel boeken staat om de les te beginnen. Zo stil mogelijk zak ik naast Draco neer en nieuwsgierig kijkt hij me aan. "Wat wilde hij?"

"Niks," mompel ik als antwoord en ik trek een stuk perkament uit mijn tas om aantekeningen te maken. Nu dat ik in Slytherin zit, heb ik geen hulp meer bij het huiswerk en ik ben vastbesloten om het nogsteeds vol te houden. Dat is ook de reden dat ik de hele les lang aantekeningen maak, terwijl mijn klasgenoten glazig voor zich uitstaren. 

~

"Potions is mijn favoriete vak," verteld Draco me en ik kijk hem lichtelijk verbaasd aan. "Ik dacht dat dat DADA was?" Draco grijst. "Dat wás het, nu Umbridge ons laat lezen is dat het echt niet meer."

Ik knik begrijpend. Handig wurm ik mezelf tussen twee ketels door en plof ik neer aan een tafeltje. Blaise, Draco en Pansy komen bij me zitten. Sinds herbology doet Pansy redelijk normaal tegen me, dus dat is fijn. 

Afwachtend kijk ik naar professor Snape, puur om te zorgen dat ik niet de blik van Hermione, Harry of Ron vang. Zodra iedereen zit, begint Snape met zijn uitleg. Ik snap er meer van dan wat ik van mezelf verwachtte, dus ik ben redelijk tevreden met mijn potion. Die van Draco is 10 keer beter, maar dat is altijd al zo geweest.

Blaise kijkt me opgelucht aan als we onze flacons op het bureau van Snape hebben gedumpt. "Dat ging wel goed," mompelt hij en ik glimlach kort. Draco heeft me verteld dat potions niet Blaise' sterkste kant is. Buiten op de gang bots ik vol tegen Hermione op. 

"Shit, sorry ik-"

"Wat moet je Granger?" Arrogant stapt Draco naar voren en verbaasd kijk ik hem aan. Hij gedraagt zich niet zo als hij met mij en Blaise in de commonroom is. Hermione heft haar kin op. 

"Ik wil even met Eva praten," zegt ze zelfverzekerd en Draco trekt zijn mond al open om tegen haar in te gaan. Snel leg ik mijn hand op zijn arm. "Het is goed," fluister ik en ik loop snel achter Hermione aan.

"Ik kom je niet vragen waarom je in hemelsnaam bij Slytherin zit, want Ginny, Fred en George zeggen dat je het zelf wilt. Ik wilde vragen of je nog naar de bijeenkomst van Harry's groepje komt," zegt ze met een heldere stem en ik kijk haar verontschuldigend aan. 

"Ik denk het niet, maar ik zal het aan niemand vertellen."

Hermione glimlacht kleintjes. "Dan zal ik je ook bij dit maar op je woord moeten geloven."

Het enige dat ik daaruit kan opmaken, is dat ze me niet echt vertrouwt nadat ik ben overgelopen. Die gedachte laat een steek achter in mijn buik, en met een nep glimlachje knik ik kort voordat ik wegloop.