My Other Half ~ Fred Weasley

*115*

In de gang houdt iemand me tegen. "Eef! Eva!" 

Ik draai me half om. "Hey Harry," mompel ik en ik kijk de jongen voor mijn neus kort aan. Dan draai ik me weer om om verder te lopen. Haastig komt Harry naast me lopen. 

"Goed gedaan," zegt hij dan en ik glimlach kleintjes. "Jij ook."

Dan komen we aan bij het kantoortje van McGonagall. Resoluut klop ik op de deur en een seconde daarna duw ik hem open. 

Ietwat verbaasd kijkt McGonagall ons aan. "Black en Potter, waar heb ik het bezoek aan te danken?" Zonder iets te zeggen overhandig ik haar het roze briefje. McGonagalls frons wordt steeds dieper naarmate ze het briefje leest. Nijdig kijkt ze ons aan. 

"En? Klopt het?"

Kort kijk ik Harry aan. "Klopt wat?" Vraagt Harry namens ons allebei. McGonagall legt geïrriteerd het briefje op tafel. 

"Hebben jullie tegen professor Umbridge geschreeuwd?"

"Ja," antwoorden Harry en ik tegelijk. 

"Hebben jullie haar een leugenaar genoemd?"

"Ja." Alweer tegelijk. We lijken Fred en George wel.

"Hebben jullie gezegd dat Jeweetwel is teruggekeerd?"

"Ja." Ik kijk Harry kort aan en zie een lichte glimlach rondom zijn lippen. Hij vindt het ook grappig dat we alles tegelijk zeggen. 

"Neem een koekje."

Verbaasd kijken Harry en ik McGonagall aan. Ze wijst naar de koekjestrommel op haar bureau. "En ga zitten." In de war zak ik neer op een stoel. Ik had verwacht dat McGonagall boos zou worden of misschien teleurgesteld in Gryffindor. Niet dat we koekjes zouden krijgen. 

Ernstig kijkt ze ons aan. 

"Je moet op je tellen passen Potter," zegt ze serieus. Haar stem is niet zo kortaf en resoluut als normaal, eerder zacht en bezorgd. Ik hang achterover, ik word toch niet bij het gesprek betrokken. Waarschijnlijk ben ik zometeen aan de beurt. Nieuwsgierig volg ik het gesprek met mijn ogen en oren. 

"Als je je misdraagt bij de lessen van Umbridge, kun je meer krijgen dan alleen puntenaftrek en strafwerk."

Harry slikt een hap van zijn koekje door. "Hoe bedoelt-"

"Gebruik je verstand, Potter," snauwt McGonagall. Nu is haar stem precies weer zoals ik hem gewend ben. "Je weet waar ze vandaan komt, dan weet je ook aan wie ze verslag uitbrengt."

"Ze zegt dat jullie iedere avond moeten nablijven voor een week lang. Jullie beginnen morgen."

Snel ga ik voorover hangen zodat ik mee kan doen met het gesprek. "Iedere avond?!" Geschokt kijk ik McGonagall aan. Ze knikt streng. 

"Maar professor, kunt u niet-" probeert Harry en McGonagall kijkt hem boos aan.

"Nee, dat kan ik niet," antwoordt ze kortaf. 

"Maar-" probeer ik nog.

"Ze is jullie docent en heeft het volledige recht om jullie straf te geven. Ik vind haar reden ook niet goed, maar jullie zullen toch maar moeten luisteren."

Harry kijkt haar verontwaardigd aan. "We spraken de waarheid!"

"Allemachtig Potter, het gaat niet om de waarheid. Het gaat erom dat je je koest moet houden voor het ministerie!" McGonagall prest haar lippen op elkaar, waardoor je alleen nog maar een dunne streep ziet.

"Let gewoon op je tellen," zegt ze uiteindelijk en dan wijst ze naar de deur. "De bel is al gegaan." 

Harry staat snel op en ik schuif ook mijn stoel naar achteren. "Black, blijf even zitten," zegt McGonagall nog voordat ik op kon staan en Harry kijkt vragend om. Ik zwaai ongemakkelijk. "Ik zie je wel in de commonroom zometeen."