My Other Half ~ Fred Weasley

*75*

"Jullie hebben iets!?" Hermione kijkt Fred en mij ongelovig aan. Fred opent zijn mond al om tegen haar in te gaan, maar ik ben hem voor.

"Sshh, we hebben niet voor niks niets gezegd!" Fluister ik en Fred kijkt me verbaasd aan. Ik gebaar snel dat ik het zo uitleg. Op dit moment heeft Hermione prioriteit. Als je hard praat, kunnen de mensen in de commonroom je namelijk gewoon horen. 

"Jullie hebben iets?" Herhaalt Hermione op een iets zachtere toon. Twijfelend kijk ik haar aan, maar dan bedenk ik dat ze het antwoord toch al weet.

"Ja,"

Fred kijkt me vragend aan. "Ik vroeg aan haar een lippenbalsem, en George komt met de mijne aanzetten," leg ik snel uit en hij knikt begrijpend. 

"Dit is zo leuk!" Hermione kijkt ons enthousiast aan. "Hoo, wacht. We hebben het niet gezegd omdat jullie je er anders mee zouden gaan bemoeien. Word nou niet te excited," zegt Fred snel en gelukkig knikt Hermione. 

"Ik zeg niks," belooft ze en opgelucht kijk ik haar aan. "Maar voor hoelang?" Vraagt ze dan en Fred kijkt even naar mij om te checken of ik er oké mee ben als we Hermione alles vertellen. 

"8 dagen," zegt hij dan en Hermione's wenkbrauwen vliegen omhoog. "Zo lang al?!"

"Sshh!"

"Oja sorry," mompelt Hermione en ik schiet in de lach. "Nou ja, dat dus," zeg ik dan en Hermione grinnikt. 

"Lag jij onder Eva's bed vandaag?" Vraagt ze dan opeens. Fred begint ongemakkelijk te hoesten en Hermione grijnst. "Ik heb mijn antwoord al."

"Gaan we terug?" Fred kijkt ons vragend aan. Vragend kijk ik naar Hermione. "Ik zeg niks," glimlacht ze en ik kijk haar dankbaar aan. Net voordat ze de deur open wilt trekken, geef ik Fred snel een kus. 

Fred grijnst even en drukt dan een kus op mijn lippen. 

"Dat wilde ik nou ook weer niet zien," moppert Hermione en ik schiet in de lach. Met zijn drieën lopen we terug naar de commonroom.

~

"Eef!" Schreeuwt George door de Grote Zaal en vragend draai ik me om. Het is nu weer een aantal dagen later. Het is zondag, voor degene die de tijd niet bij hebben gehouden. Ik vergeet altijd welke dag het is, maar toevallig weet ik het vandaag wel.

"Wat!" Gil ik terug. Ondertussen kijkt de hele zaal mee, maar dat kan me niks schelen. 

"Waar is Fred!" Roept George naar me en overdreven haal ik mijn schouders op. Naast me zie ik dat de leerlingen van Hufflepuff moeite doen om hun lach in te houden. 

"Geen idee!" Gil ik dan maar terug, als George mijn gebaar niet lijkt te begrijpen. 

"Hier ben ik!" Schreeuwt Fred dan opeens vanuit de deuropening van de Grote Zaal. George begint meteen op hem af te lopen, en dat doe ik dan ook maar. In mijn ooghoek zie ik dat Dumbledore me lachend nakijkt.

"Wat een dramaqueens zijn jullie ook," lacht Fred als George en ik tegelijk bij hem aankomen. "George begon," zeg ik snel en George kijkt me verontwaardigd aan. Uiteindelijk haalt hij grijnzend zijn schouders op.

"Dat is eigenlijk wel waar,"

"Weet ik,"

"Tsss,"

"Ennn stop het gekibbel," zegt Fred dan en met zijn drieën lopen we naar buiten. 

"Zullen we de stikbommen in McGonagalls kantoortje leggen. En dan dat als de deur open gaat, die dingen afgaan?" George kijkt ons enthousiast aan, en meteen knik ik. Ik heb wel zin om weer een grap uit te halen met de jongens. 

"We doen het vanavond," besluit Fred en lachend knik ik. Dit wordt vast leuk.

~

"Als het goed is werkt het zo," fluistert Fred en ik knik. Het is al best wel donker in de gang. Dit is een van de enige pranks die we gewoon op een legaal tijdstip doen. Meestal doen we het midden in de nacht.

Met zijn tweeën wachten we op George, die als het goed is aan de andere kant van de deur staat. De deur wordt als hij dicht wordt gedaan, geactiveerd. Net op het moment dat Fred en ik aan de kant willen stappen, zodat George de deur kan sluiten, horen we iemand aankomen. 

Snel trekt Fred me weg van de deur, een hoekje in. Onze regel is dat we proberen om zo min mogelijk mensen straf te laten krijgen. Sorry George, maar je staat er alleen voor. 

"Meneer Weasley? Wat doet u hier?" McGonagalls strenge stem klinkt door de gang. "Gewoon lopen," horen we George antwoorden, en snel schopt hij de deur dicht. "Uhmm, oké. Ik moest nog met u praten over uw cijfers voor Transfiguration." Zegt McGonagall dan en we horen haar de deur opentrekken. 

Een groen gas verspreidt zich door de gang, en snel spreekt Fred een bezwering uit, die ons zal beschermen. Hij doet het alleen net te laat, waardoor ik wel al het groene spul in mijn kleding krijg. 

"Gatver," mompel ik en Fred schiet in de lach. Ver weg horen we McGonagalls boze stem, en snel trekt Fred me mee naar zijn dorm.

"Ga jij maar douchen," zegt hij en hij duwt me de badkamer in. Grinnikend ga ik onder de douche staan, en mijn spieren ontspannen onmiddellijk als ze in contact komen met het warme water.

Ver weg hoor ik Fred rommelen in zijn kamer, en glimlachend denk ik terug aan al onze leuke momenten samen. 

Natuurlijk de eerste date, in de tearoom in Hogsmeade. Dan de tweede, het wandelen onder de sterren. En niet te vergeten ook de derde, waar ik op het begin zelfs met mijn vader heb gepraat. 

Over mijn vader gesproken, ik weet eigenlijk niet echt hoe het nu met hem gaat. Toen ik hem sprak zei hij iets over een schuilhuis, maar ik weet niet of dat uiteindelijk is doorgegaan. Ik neem mezelf voor om hem zometeen een brief te sturen. Dan komt Nemo ook nog eens buiten. Volgens mij gaat mijn uil wel jagen, maar op dit moment is het niet echt een bepaald nuttig beest. Ik gebruik hem echt bijna nooit, maargoed. Hij is wel cute. 

Zuchtend draai ik de knop naar rechts, waardoor de douche uitgaat. In de badkamer kastjes zoek ik naar mijn spullen. Lang geleden hebben Fred en George bedacht dat het handig was als ik hier ook wat kleding had, zodat ik gewoon hier kon douchen, mocht dat nodig zijn. 

Het enige dat ik vind is een joggingpak en ondergoed. Als ik aangekleed ben, trek ik grijnzend de rits van het vest open, waardoor je mijn bh ziet. Freds reactie wordt vast leuk. Grinnikend loop ik de badkamer uit. 

"Babe heb jij-"