My Other Half ~ Fred Weasley

*80*

Zenuwachtig loop ik de volgende ochtend door mijn dorm. Hermione is voor de spiegel haar mascara aan het doen, dus ze ziet mij in de weerspiegeling heen en weer lopen. 

"Eef, calm down," zegt ze geruststellend en ik haal gestrest een hand door mijn haar. Over 5 minuten moeten we naar het ontbijt, en ik ben stiknerveus. Wat nou als Fred me niet meer wilt zien? Of als hij nogsteeds boos is? Ik ben nog wel boos op hem. Denk ik.

"Ik ben klaar," zegt Hermione dan en mijn gedachten worden ruw onderbroken. Hermione trekt me mee naar de deur en kijkt me streng aan. 

"Je gaat gewoon normaal doen en geen ruzie maken met Fred," zegt ze en ik knik. Dat had ik zelf ook al bedacht. Samen lopen we naar de Grote Zaal, waar de rest al zit. 

Zodra ik aankom valt het hele gesprek stil. Zonder iets te zeggen ga ik naast Fleur zitten en pak ik een broodje. Ongemakkelijk start Harry het gesprek weer op, en iedereen begint mee te praten. Ondanks dat het nu niet meer zo stil is, kun je de spanning tussen mij en Fred voelen. 

Als ik klaar ben met eten, kijk ik de tafel rond om te zien wie er nog meer klaar is. Mijn ogen haken in die van Fred en zoals gewoonlijk vliegen de vlinders wild door mijn buik. Bewust druk ik ze weg. Ook als Fred me smekend aankijkt. 

Ik weet eigenlijk niet of ik boos ben. Ik denk het wel. Het is een beetje lastig. Ik ben wel boos omdat Fred vindt dat hij het recht heeft om boos op mij te worden. Hij heeft dat recht niet, want hij vergeet mij gewoon. Dat hij met Angelina heeft gepraat maakt me niet zoveel uit.

Zo rustig mogelijk sta ik op. "Ik ga huiswerk maken," zeg ik zachtjes en ik draai me snel om. Als ik wegloop hoor ik mijn vrienden zachtjes fluisteren. Waarschijnlijk over mij. 

~

"Wacht!"

Geschrokken draai ik me om als ik me iemand na hoor roepen. Als ik zie wie er achter me aan is gekomen, draai ik me snel weer terug om. 

"Fred nee," mompel ik als hij naast me komt lopen.

"Alsjeblieft laat me uitleggen waarom ik je niet vroeg princess," smekend kijkt hij me aan. "Voor princess is het nog iets te vroeg Fred," zucht ik en meteen knikt hij. 

"Ik zal het niet meer zeggen tot ik toestemming heb." Ik schiet in de lach door zijn serieuze toon en Fred grijnst opgelaten. 

"Kun je over een uurtje bij het meer zijn?" Vraagt hij dan hoopvol en ik knik. Ik wil het ook graag goedmaken. Ik bedoel, dit soort ruzietjes maak je toch gewoon naar een dag weer goed?

~

55 minuten later ga ik bij het meer zitten. Ik weet dat ik te vroeg ben, maar ik kon het niet meer uithouden. Nadat ik met Fred had afgesproken ben ik naar mijn dorm gegaan. Ik heb een beetje rondjes gelopen. 10 minuten later kwam Hermione en die heeft me gedwongen om te douchen. En nu zit ik hier. Iets te vroeg.

"Hey," hoor ik Fred achter me en ik voel hoe hij naast me komt zitten. Voorzichtig kijk ik hem aan. Hij glimlacht kleintjes als hij me ziet kijken en ik lach bijna onzichtbaar terug.

"Wat is je verklaring?" Dat klinkt behoorlijk bot, lekker Eef. 

"3 weken voor het feest kwam Draco naar me toe," begint Fred te vertellen en verbaasd kijk ik hem aan. Ik dacht dat hij met een heel vaag excuus zou komen, over dat hij niet durfde ofzo. 

"Hij zei dat hij wist waar Sirius zich bevond. Als ik je zou meevragen dan zou hij het vertellen aan het ministerie. Ik heb je daarom niet gevraagd. Ik mocht het ook niet tegen je zeggen, want dan zou hij hetzelfde doen."

Verward kijk ik hem aan. "Wacht wat-"

"Het is echt waar, geloof me alsjeblieft," Fred kijkt me smekend aan en snel knik ik. Ondanks de hele situatie, geloof ik hem toch meteen. 

"Waarom vertel je het dan nu wel?"

"Omdat Draco vannacht heeft gezegd dat het niet waar was. En dat hij helemaal niet wist waar Sirius was," mompelt Fred en nog verbaasder kijk ik hem aan. 

"Nou dat was dus waarom ik je niet vroeg. Ik wilde het wel. En dat met Angelina was puur vriendschappelijk, het ging over potions,"

Afwezig knik ik. Angelina kan me niet zoveel schelen, dat geloof ik wel. Dat andere geloof ik ook, ik weet alleen niet hoe ik er op moet reageren. Dan schiet me iets te binnen. 

"Ik ben naar Draco gegaan om je jaloers te maken. Hij was de hele reden. Oh my-" Walgend van mezelf sla ik mijn hand voor mijn mond. Nu ben ik degene die wel opzettelijk met iemand anders ging. 

"Hey hey, dat maakt me niks uit. Ik geef je nergens de schuld van princess," zegt Fred geruststellend. Zonder iets te zeggen druk ik mezelf tegen hem aan en Fred slaat zijn armen om me heen.

"Ik ben echt stom. Ik kan niet geloven dat ik echt dacht dat-" Ratel ik in zijn shirt en Fred duwt me snel een stukje achteruit zodat hij me aan kan kijken. 

"Ik ben niet boos. We zijn weer vriendje en vriendinnetje zonder ruzie," zegt Fred op een kinderachtige toon en ik schiet in de lach. 

Dan geeft Fred me voorzichtig een kus, en daar ga ik maar al te graag in mee. Ondanks dat het nog geen eens 24 uur was, heb ik hem gemist.

~

"Ik heb het koud, kunnen we naar binnen? Ik moet Draco ook nog in elkaar slaan," mompel ik en ik maak mezelf los uit Freds armen. Snel klemt hij zijn armen om me heen om me tegen te houden. 

"Je gaat Draco niet in elkaar slaan," zegt hij streng en hij geeft me een korte kus. "Wel," mompel ik eigenwijs en ik wurm mezelf los. Lachend ren ik weg. 

"Anders gaat de date van vanavond niet door!" Roept  Fred me na en meteen maak ik een scherpe boch. Snel ren ik weer terug.

"Welke date?"

"De date van vanavond. Om half 9 pik ik je op. En je moet je gala jurk aan." Zegt Fred snel en verbaasd kijk ik hem aan. 

"Mijn gala jurk?"

Fred knikt vrolijk en ik kijk hem vragend aan. Het enige antwoord dat ik op mijn onuitgesproken vraag krijg, is een kus. 

"Wacht maar af princess."