My Other Half ~ Fred Weasley

*3*

Aan het einde van de avond loop ik naar mijn kamer. "Eva kunnen we praten?" Zegt mijn vader als ik bijna de keuken uit ben en ik draai me onschuldig om. "Waarover?" Vraag ik. Ik zorg dat ik niet laat zien hoe ik me voel. 

"Ik wil gewoon dat je weet dat ik het allemaal niet expres doe. Ik kan je gewoon niet verliezen" 

Ik zucht, gaat hij dit nou echt doen?

"Oké je doet het niet expres, je houd me niet expres thuis. Je doet het uit egoïsme omdat jij het niet kan. Ik kan het best aan! Ik zit hier te zitten omdat jij het niet kan. Je hoeft niet mee naar Hogwarts, alleen ik ga hè?!" Ik schreeuw bijna en iedereen kijkt mijn kant op, maar voor nu maakt dat me niks uit.

"Ik wordt gek in dit huis. Als ik naar Hogwarts ga wordt ik misschien vermoord, maar als ik thuis ben moord ik mezelf uit zo ziek wordt ik hiervan!" Sirius krimpt ineen. 

Opeens voel ik een hand op mijn schouder. "Eva doe dit nou niet," fluistert een stem zachtjes en hij trekt me mee naar boven. Fred doet de deur zachtjes achter ons dicht. "Dit is het stomste dat je nu kunt doen, boos worden" zegt hij. Ja, want vrolijk zijn helpt. Ik zeg niks. 

Er verschijnt een flauwe glimlach op Freds gezicht. "Oké dan, zal ik Fred halen zodat we nog kunnen kletsen?" Ik kijk hem raar aan en zeg: "jij bent Fred." 

"Wow je houd ons echt uit elkaar," lacht hij, "anyways ik ga George even halen dan." 

"Niet nodig" klinkt het vanuit de deuropening. George loopt naar binnen en valt dramatisch op mijn bed. Ik moet lachen. "Oké wat gaan we nu doen?" Vraagt hij. Ik zucht. Fred trekt een wenkbrauw op. "Dat klonk sneu." 

Ik schiet in de lach. 

"Wat valt er te lachen?" Hoor ik iemand zeggen. Het is Ginny. Achter haar komen Harry, Ron en Hermione ook binnen. "Gezellige boel hier," zegt Harry. Ginny gaat naast me op bed zitten en geeft me een knuffel. Ik moet hier echt aan wennen. 

"Gaat het?" vraagt Hermione aan me. "Opzich wel, ik vind het gewoon stom." Iedereen knikt begrijpend. "Kunnen jullie tweedejaars boeken voor me kopen op Diagon Alley? En dan naar mij opsturen?" Vraag ik. "Wat ga je met tweedejaars boeken doen?" Vraagt Hermione nieuwsgierig. 

"Het mezelf leren natuurlijk! Ik kan moeilijk heel mijn leven hier blijven zitten."

"Kan je dan ook al alle stof van het eerste jaar?" Vraagt George verbaasd vanuit mijn bed. "Ja," antwoord ik simpelweg, "ik kan bijna alles, alleen potions lukt niet altijd." 

"Ik kan je morgen wel helpen," stelt Hermione voor en ik glimlach dankbaar naar haar. "Is goed."

"Jongens waar zijn jullie?" Klinkt het vanaf de gang. Zo te horen is het mevrouw Weasley. "Hier!" Zeggen Ginny en ik in koor terug. Molly komt binnen, "oh jullie zijn hier allemaal?" zegt ze verbaasd. "Ja je zou het niet denken, maar ook wij kunnen aardig zijn en vrienden maken," reageert George droog. 

Zijn moeder kijkt hem geïrriteerd aan. "Jullie moeten naar jullie eigen kamer, het is al bijna 12 uur." Zuchtend staat iedereen op. "Oké Eva, we spreken je morgen nog wel," zegt Harry en de hele groep loopt mijn kamer weer uit. 

Ik ben nogsteeds boos op mijn vader. Misschien moet ik Remus vragen om het op te lossen, hij staat vast aan mijn kant. Met die gedachte val ik in slaap. 

~

De volgende ochtend wordt ik rond 12 uur wakker en ik loop in mijn joggingbroek en trui naar beneden. Daar zie ik meneer en mevrouw Weasley zitten. Oh ja, die zijn hier voor een maand, dat was ik alweer vergeten.

"Eva liefje, ik heb ontbijt voor je gemaakt. Of wil je wachten voor de lunch van over een halfuur?" Zegt mevrouw Weasley knipogend. "Dankjewel mevrouw Weasley, maar ik wacht wel voor de lunch," antwoord ik beleefd en de vrouw glimlacht moederlijk naar me. "Is goed lieverd, en zeg maar Molly hoor."

Ik krijg geen kans om te antwoorden, want Fred en George lopen binnen. "Oh thank God! Het leeft nog!" roept Fred dramatisch. "We waren al bezig met het uitzoeken van je grafkist" zegt George met een onschuldig gezicht en ik steek mijn tong uit.

"Jullie ook goede morgen," grinnik ik en Fred maakt een protesterend geluidje. "Middag" verbetert hij me bloedserieus. Ik steek nog een keer mijn tong uit en loop dan naar de piano. 

Ik begin met pianospelen en ik vergeet dat Fred en George me gevolgd zijn. Na 5 minuten hoor ik: "ik wist niet dat je kon spelen". Ik draai me geïrriteerd om. "Ik kan niet spelen als jullie erdoorheen gaan praten" zeg ik nep-boos. Fred en George lopen lachend weg. Pas als ik word geroepen voor de lunch stop ik. 

"Wie maakte die muziek?" vraagt Ron terwijl hij, Harry en Hermione ook de keuken inlopen. "Eva," antwoorden Fred en George in koor. "Het was echt goed" zegt Hermione. Ik bloos, ik heb nooit goed tegen complimenten gekund. Tijdens de lunch zijn er veel gesprekken. Bij de meeste kan ik niet echt meepraten, maar iedereen probeert me zo goed mogelijk te helpen.

"Eva zullen wij beginnen met potions?" vraagt Hermione lief. "Mag ik meedoen?" Vraagt Ginny, "dan heb ik al een voorsprong voor volgend jaar." Ik lach, "oké laten we gaan dan, boven staan al mijn spullen."

Boven op mijn kamer begint Hermione meteen met uitleggen en het gaat meteen beter. "Je wordt er al best goed in" zegt Hermione lachend. Het is vooral ook heel gezellig met zijn drieën. "ik kan je wel iedere middag een uurtje bijles geven dan ben je goed voorbereid voor Hogwarts" stelt Hermione voor. "Is goed!" zeg ik blij. "Maar denk je dat ik er ooit heen mag dan?" 

"Natuurlijk wel!" roept Ginny. "Mijn ouders zullen hem nog wel overhalen of anders Remus." 

Ik kijk de meiden opgelucht aan. "Dankjewel." 

"Geen zorgen hoor, het komt wel weer goed," troost Hermione me en ik glimlach. Laten we dat maar hopen dan.

POV 3e persoon

"Sirius je kan haar niet voor alles beschermen," zegt Remus terwijl iedereen behalve Eva, Hermione en Ginny in de keuken zitten. "Ik zal wel moeten," zucht Sirius, "ik kan haar niet kwijtraken."

"Waarom heb je zo weinig vertrouwen in haar?" Vraagt George. "Ja, ze kan het best aan en wij zijn er ook," valt Harry hem bij. "Plus, Hogwarts is superveilig!" Roept Ron uit. "Kinderen, ga eens uit de keuken" zegt Molly geïrriteerd, "dit is iets voor de volwassenen." 

"Dat kan wel zo zijn, maar ik hoop dat je beseft hoeveel pijn je Eva hiermee doet." Fred kijk Sirius recht aan totdat Sirius zijn blik afwend. De jongens lopen de keuken uit. 

"Sirius" zegt Remus vermoeid, "dit is niet was Jessica gewild had." 

"Waag het niet om Jes erbij te betrekken," zegt Sirius boos, "mijn besluit staat vast."

POV Eva

Dit is best gezellig, denk ik. Het is fijn om eindelijk vrienden te hebben. Ik hoop dat mijn vader me laat gaan. De gedachte aan mijn vader maakt me meteen boos en verdrietig dus ik besluit om daar maar niet aan te denken. 

"Hoi, wat zijn jullie aan het doen?" Vraagt Harry terwijl hij en de andere jongens naar binnen lopen. "Gewoon een beetje aan het hangen," antwoordt Ginny, terwijl ze rood wordt. Ik knipoog naar haar waardoor ze begint te giechelen. 

"Oh en Eef, we hebben met je vader geprobeerd te praten maar volgens mij hielp het niet." Zegt Fred. "Doe maar geen moeite," reageer ik verdrietig, "hij gaat echt niet toegeven."

"Dan moeten we dit maar de beste maand van het jaar voor je maken," zegt George lachend en ik grijns.