My Other Half ~ Fred Weasley

*26*

Maandagochtend sta ik om 7 uur op en ik loop naar de commonroom, waar Fred en George staan te wachten. In stilte lopen we met zijn drieën naar de grote deuren van de school, waar professor McGonagall op Fred staat te wachten. 

"Ik dacht dat alleen meneer Weasley zou komen..?" Zegt ze verbaasd als ze ons drieën ziet. "Sorry professor, wij willen ook nog afscheid nemen," zeg ik snel en ik zie dat professor McGonagall en glimlach verbergt. 

Ze loopt voor ons uit naar het perron, waardoor we met zn drieën naast elkaar kunnen lopen. "Je gaat ons wel schrijven he?" Vraag ik voor de honderdste keer en Fred schiet in de lach, "ja zal ik doen Evaatje, geen zorgen."

"Misschien moet je het opnieuw vragen, voor de zekerheid," grinnikt George en ik sla hem op zijn arm. Als we bij het perron zijn gaat McGonagall op een afstandje staan, zodat wij afscheid kunnen nemen. 

George geeft Fred een broederlijke knuffel. "Ik zal goed op Eva passen," grapt hij en Fred schiet in de lach. "Doe maar," grinnikt hij. George klopt hem nog even op zijn arm, "tot over een weekje he?" en dan loopt hij naar McGonagall. 

"Het spijt me dat je nu door mij weg moet," zeg ik zacht. Fred pakt mijn kin zodat ik hem aankijk, "het is niet jou schuld, echt niet. En ik ben je super dankbaar dat ik bij jou vader mag logeren." Hij laat mijn kin weer los en ik kijk hem nog even aan. 

"Eva ik-" Zegt Fred maar dan stopt hij. "Wat?" Vraag ik nieuwsgierig. Fred kijkt me schuldbewust aan. "Ik heb McGonagall vertelt over Draco, maar ze heeft beloofd om het niet door te vertellen."

Zenuwachtig haalt hij zijn hand door zijn haar, bang voor mijn reactie. "Rustig maar, ik ben niet boos." Zeg ik zacht en hij kijkt me al iets relaxter aan. "Maakt niet uit, echt niet. Zolang je het niet aan de rest van de wereld vertelt" Zeg ik. 

Fred knikt meteen. Ik ga op mijn tenen staan op hem een knuffel te geven. "Doei Freddie," zeg ik zacht en ik geef hem snel een kus op zijn wang. Hij kijkt me blozend aan, en draait zich dan snel om naar de Hogwarts Express. 

Als de trein wegrijd voel ik Georges arm om mijn schouder. Ik leun tegen hem aan. "Hij is maar een weekje weg," zegt George troostend en dan lopen we samen terug naar Hogwarts. 

~ 

Het is nu donderdag en op zaterdag gaan we naar huis voor de vakantie. Ik zit samen met George huiswerk te maken in de bieb. We zitten dan wel niet in hetzelfde jaar, maar ik snap best veel van zijn stof en het is gezelliger om het samen te maken. Nu is George al klaar en ik ben ik nog bezig met een werkstuk voor Lockhart. 

"Waarom moet ik nou een werkstuk maken voor Lockhart, over hem." Mopper ik en George schiet in de lach. "Hoeveel moet je nog?" Vraagt hij. 

"Geen idee," antwoord ik chagrijnig. George reikt naar achter en pakt het meetlint. Terwijl hij dat doet ziet hij een stelletje heftig zoenen in een hoekje. "Eef kijk daar," grinnikt hij en hij wijst naar het koppel. 

Ik rol met mijn ogen als ik zie waar hij naar wijst. "Get a room," mompel ik. George kijkt me onderzoekend aan terwijl ik mijn werkstuk meet. "Wanneer gaan jij en Fred nou zoenen?" Vraagt hij en ik wordt knalrood. 

"George!" sis ik boos en ik sla hem op zijn arm. Hij begint keihard te lachen. "Ik neem geen relatie met 1 van mijn beste vrienden, dat kan de hele vriendschap verpesten." Zeg ik en ik kijk hem aan, nogsteeds een beetje rood. 

"Jaja," zegt George plagerig. "Stoppp," zeg ik klagerig en ik kijk hem boos aan. George begint weer te lachen en ik negeer hem. "Ik moet nog 5 centimeter," zeg ik opgelucht als ik mijn werkstuk heb opgemeten.

"Gewoon nog een stukje schrijven over hoe talentvol hij is en je bent klaar," zegt George, duidelijk blij dat we zometeen de bieb uitkunnen. Ik knik en snel maak ik het af. Dan lopen we naar de commonroom. George heeft zo quidditch training en hij gaat alvast omkleden. 

"Eva!" Hoor ik en ik kijk op. "Hey Oliver," zeg ik als ik mijn aanvoerder zie staan. "Kan je mee training geven?" Vraagt hij en hij kijkt me aan. Ik knik, "tuurlijk, maar waarom?"

"Je hebt een goed oog voor tactiek en timing enzo," zegt Oliver en dan loopt hij weg. Ik glimlach even en dan focus ik me weer op wat ik aan het doen was, een brief maken voor Fred. Snel maak ik hem af en geef hem aan Harry, die zometeen toch naar de uilenvleugel gaat. 

De brief: 

Lieve Freddie, 

Hoe gaat het? Ik hoop goed. Hier is het nogal saai en ik loop nogsteeds met die stomme krukken. George mist je volgens mij wel hoor, en ik ook. Gelukkig zien we elkaar over 2 nachten weer. We moeten nog wel bedenken hoe we gaan doen alsof jij ook uit de trein stapt, maar dat zien we nog wel. 

Lockhart is nogsteeds een ijdele lul en Snape nogsteeds een saaie zak. Maarja, sommige dingen veranderen nooit. 

Dadelijk ga ik mee quidditch training geven. Ik zie je snel!

Liefs Eva

Harry pakt de brief van me aan, "Ik zal hem met Nemo (Eva's uil) versturen. Zie je zo bij de training!" Zegt hij en hij loopt weg, in de richting van de uilenvleugel. 

~

Aan het einde van de training is heel het team doodmoe. Ze zijn altijd moe na een training, want Oliver is nogal streng. Nu ik er ook bij was, moesten ze veel harder werken. 

Ik schiet in de lach als George dramatisch op de bank zie vallen. "Jaja, lach maar. Jij hoefde geen 3 rondjes te rennen. Ik zit op een vliegsport, en dan moet ik rennen?!" Klaagt hij en hij kijkt me zielig aan. 

Ik klop hem liefjes op zijn schouder, "dat is goed voor je conditie." Zeg ik lachend en ik zak naast hem neer op de bank. De rest van de avond kletsen we nog wat met het quidditch team, Oliver is zeer tevreden, en dan gaan we naar bed.

~

POV Fred

Ik trek mijn hutkoffer uit de achterbak van de taxi en kijk omhoog naar het huis van Sirius. Gelijk scheurt de taxi weg. "Jezus," mompel ik en ik loop naar de voordeur. Als ik aanklop, gaat de deur vanzelf open en verbaasd loop ik naar binnen. 

Sirius staat achter de deur, en zwaait even met zijn toverstok zodat de deur achter me dichtklapt. "Sorry, voor de veiligheid." Zeg hij. Ik knik begrijpend, het miniserie denkt nogsteeds dat Sirius een moordenaar is, dus hij is heel voorzichtig.

Dan geeft Sirius me een vaderlijke knuffel en hij zet mijn hutkoffer onderaan de trap. "Ik hoorde dat je Eva had geholpen," zegt hij lachend en ik grijns. 

"Malfoy is een zak, ik kon moeilijk niks doen naar wat hij had gedaan." Zeg ik en ik haal mijn hand door mijn haar. Sirius schiet in de lach, "ik begrijp je volledig jongen, en nog bedankt ervoor."