Gedwongen liefde

84.

Zjnoen, zjnoen, en nogmaals zjnoen heb ik op dit moment, hoe ga ik dit gesprek eigenlijk overleven? Mijn vader kan amper Nederlands en we hebben het gesprek nog erbij bij Schilders..

She started from the bottom, like for real. Ik bedoel van, eerst was ze slechts onze mentor en nu teamleider op een of andere hbo opleiding. Ik bedoel van dan heb je het toch echt gemaakt? Die switch is te groot, maar misschien heeft ze connecties bij Geert Wilders?

Je weet maar nooit..

"Wewa, je hoeft niks te zeggen ja." Zei ik terwijl ik hem smekend aankeek, hij nam een slok van zijn koffie en keek me raar aan. "Mayemie?" Mompelde hij bijna onverstaanbaar. "Wewa, je weet wel.. Ze gaat je niet verstaan a wewa."

"Toerliek zij mij verstaan." Zei hij alsof ik de gene ben die dom is. Ik slaakte een diepe zucht, ik snap niet waarom mijn moeder niet is meegekomen. Ze weet goed, goed dat mijn vader geen Nederlands kan. En Soufouan ook!

"Familie el Yousri." Klonk er door de wachtkamer, mijn voorhoofd begon echt wreed te transpireren. Ik stond op en keek me vader smekend aan, hij gaf me een knipoog en hield me hand vast.

Samen liepen we richting het kantoor van schilders, bij het lezen van haar naam kreeg ik al zjnoen. Me vader deed de deur open, en daar stond ze dan. Mevrouw schilders, ik ga haar niet eens beschrijven. Racistische psychopaat!

Ik vind het toch wel spannend, wat als ze me opeens herkent in mijn ghimaar. Ik schaam me best wel, het is toch een hele verandering en straks wilt ze niet eens dat ik op haar school zit. Niet dat mijn moeder dat zou accepteren maar..

"Goedemiddag." Zei ze en gaf mijn vader een hand, hij schudde haar hand en nam plaats aan tafel. Nu is het mijn beurt, helaas. Ik gaf haar een hand en probeerde haar blik te ontwijken. Shit.

"Ken ik jou niet ergens van?" Vroeg ze terwijl ze oogcontact zocht. "Zou best kunnen." Antwoordde ik, ik liet haar hand los en nam plaats aan het bureau naast mijn vader aka wewa inouuuu.

"Thee of koffie?" Bood ze aan, me vader draaide zich om, "na3na3?" Vroeg hij, ze keek hem verbaasd aan. "We zijn in Nederland, we praten hier geen nana taal!" Zei ze geïrriteerd, "Ewa heb je na3na3 thee of niet? Meer vroeg ik niet of wel soms?" Zei mijn vader woedend.

Stomverbaasd staarde ik mijn vader aan, are you serious? Kan hij al die tijd gewoon yusu Nederlands praten? Mijn mond viel bijna wijd open, maar net op tijd wist ik mezelf te vermannen.

"H-hij bedoeld munt thee mevrouw." Zei ik terwijl ik hem nog steeds aan staarde, Schilders knikte en liep weg om thee te halen. Ik heb niet eens aan gegeven wat ik wou maar oké.. Saffi.

"Wewa, je kon toch geen Nederlands praten?!" Vroeg ik nog steeds verbaasd. Hij schoot in de lach en wreef over zijn baardje. "Jawel." Ik slaakte een diepe zucht, al die tijd voor de gek gehouden.

Schilders liep het kantoor weer binnen met een kop thee voor mijn vader.
Ik keek toe hoe ze in een diep gesprek belandde terwijl mijn gedachtes raar afdwaalde naar het verleden.

En dat gebeurd dus altijd als ik niks te doen heb, als mijn gedachtes niet bij Firdaous zijn. Zijn ze bij Hakeem, zo niet zijn ze bij Dunya, en als ze bij haar zijn, zijn ze bij Safae en mijn broer..

Ik heb echt zwaar medelijden met mijn broer, we hebben veel moeite gedaan om Dunya weer te vinden maar geen enkel spoor van haar te bekennen.

Het ergste van alles is dat Safae zonder moeder moet opgroeien, Nasr gaat kapot maar een andere vrouw wilt hij absoluut niet. Het is hem voorgesteld dat hij met iemand anders trouwt maar hij wilt er helemaal niks van horen.

Hij zegt dat hij de opvoeding van Safae wel aankan, ik geloof het ook. Maar een kind heeft hoe dan ook 'n moederfiguur nodig. Maar Ghair in Sha Allah.