အခန်း (၆၇၂) : လျန်ယင်ရှန်း၏ လျို့ဝှက်ချက်
မိုဝူကျိက တိုက်ပွဲကို တမင်သီးသန့် ရှောင်ထွက်မသွားပေ။ သူက ဆက်လက်၍ သူ့ခရီးသာ သွားလိုက်တော့သည်။ မိုဝူကျိ ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ခြောက်ယောက်သား မိုဝူကျိဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မိုဝူကျိက မဟာယီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှန်း သိသောအခါ အများစုက သူ့အား အာရုံမစိုက်ကြတော့ပေ။ တစ်ဖက်မှ အင်မော်တယ်ဘုရင်က အော်ပြောလိုက်သည်
“ ဟဲကျန်း အဲကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက် … ”
အင်မော်တယ်ဘုရင်က ထိုစကားများ ပြောလိုက်သောအခါ တစ်ခုခု လွဲမှားသွားကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ မည်သို့သော မဟာယီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ဖြတ်သွားရဲမည်နည်း။
သူက ဘာကိုမှ ပြန်မပြောနိုင်ခင် မဟာကျီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက သူ့မှော်ရတနာကို မိုဝူကျိဆီ ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်လွှတ်လိုက်လေပြီ။
မိုဝူကျိက မဟာကျီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလေးအနက်ပင် မထားဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်သာ ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ထိုလက်သီးချက်က မဟာကျီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအတွက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ထို့အစား မဟာလော့ရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရှေ့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
မိုဝူကျိက တိုက်ပွဲများစွာ နွဲခဲ့ရသူ ဖြစ်၍ မိန်းမငယ်လေးကို ကောင်းကောင်း အနိုင်ပိုင်းထားနိုင်သည့် မဟာကျီရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်ပစ်ခြင်းက မျှခြေကို ချိုးဖောက်ပစ်ဖို့ရာ အဓိက အချက် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိ၏။ ထို့အစား မဟာလော့ရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းက မျှခြေကို ပျက်ပြားသွားစေသည်။
“ ဘုန်း ” ပြင်းထန်သော အင်မော်တယ် သဘာဝစွမ်းအားလှိုင်းကြီးက ကျရောက်လာ၏။ မဟာလော့ရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ပင် မိုဝူကျိ လက်သီးချက် နောက်ကွယ်မှ အင်အားကို ခံစားမိကြသည်။
မဟာလော့ရှန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ထိုလက်သီးချက် စက်ကွင်း၌ သူ ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်ရာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။