မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!

Chapter ( 67 )

Unicode
                အခန်း ( ၆၇)

အချိန်အတော်ကြာပြီးသည့်နောက်မှ Mary သည် Rex နှင့် လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးချမ်းချမ်း သောက်နေခဲ့ပါသည်။ မြှားပစ်စလေ့ကျင့်ကတည်းက Rex ကို အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဒီနေ့ သူနှင့်အတူရှိဖို့ Mary ကတိပေးထားခဲ့သည်။

ဟိုဆံပင်အနက်ရောင်နဲ့ ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ကတော့ သူတို့ဘာသာသူတို့ ကစားကြလိမ့်မယ်။

Rex နှင့်အတူ ကုန်ဆုံးရတဲ့အချိန်တိုင်းသည် စကားပြောစရာမလိုဘဲ သက်တောင့်သက်သာရှိလှသည်။ သူမဟာ အေးရာအေးကြောင်းနေတတ်သော Rex နှင့် ပိုတူလာသည်ဟု ခံစားလာရသည်။

ဟုတ်တယ်။ ဒီလို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းအခြေအနေလေး....အထက်တန်းလွှာတွေရဲ့ဘဝဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပါလား။ ငါ အခုတလောမှာ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းကြီးကို နေထိုင်နေခဲ့မိတာပဲ။

" သခင်မလေး Mary! "

" ဘာဖြစ်လို့လဲ? "

ရုတ်တရက် Carol သည် Mary ၏နာမည်ကို အော်ရင်း ပြေးလာခဲ့သည်။ သူမသည် အလောတကြီး ပြေးလာခဲ့၍ အသက်ရှုမဝဖြစ်နေပုံရ၏။

" သခင်မလေးအတွက် လက်ဆောင်တွေ ရောက်နေတယ်! "

" လက်ဆောင်? "

" သခင်မလေး မြန်မြန် "

Mary သည် Rex နှင့်အတူ သွားခဲ့သည်။ ဟောခန်းမထဲတွင် အတော်လေး စျေးကြီးမည့်ပုံရသည့် ‌သေတ္တာနှစ်လုံး ရှိနေခဲ့သည်။

ဒါက ဘာတွေလဲ?

" တစ်ခုက Count Stein က ပို့လိုက်တာ။ တစ်ခုက.... "

Mary က သေတ္တာကို မဖွင့်ခဲ့ဘဲ ခေါင်းလေးစောင်းငဲ့ပြီး ထိုသေတ္တာတွေကို ကြည့်သာကြည့်နေခဲ့တော့ Carol က လက်ဆောင်ပို့ပေးတဲ့သူ၏နာမည်ကို ပြောပြလာသည်။

အိုး ငါ Count  Stein ကို လက်ဆောင်ပို့ပေးစရာမလိုဘူးလို့ ပြောခဲ့တာတောင် သူက ပို့ပေးနေတုန်းပဲ။

သူမကြောင့်သာ တောထဲမှာ demon တွေရှိနေတာကို သိခဲ့ရပြီး demon ကို တားဆီးတဲ့ မန်နာကျောက်တုံးတွေကို ထားနိုင်ခဲ့တယ်လို့ပြောရင်း သူမကို ထပ်ခါတစ်လဲလဲ ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။ နောင်တရကြောင်း ဖော်ပြလာခဲ့ကာ ၎င်းကို ထပ်မလုပ်တော့ကြောင်းလဲ ကတိပေးလာခဲ့သည်။ အခုလဲ ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားသော လက်ဆောင်က ရောက်ရှိလာပြန်သည်။