မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!

Chapter ( 87 )

Unicode

                   အခန်း( ၈၇ )

Mary  အိပ်ပျော်သွားမှာကို ကြောက်နေမိသည်။ အိမ်မက်ဆိုးတွေမက်သည့်အကြိမ်အရေအတွက်မှာလည်း သိသိသာသာကို တိုးလာလေသည်။ အိမ်မက်ထဲတွင် သူမဟာ ရေကန်ထဲမှာရှိနေခဲ့ပြီး မမြင်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုက သူမ၏ခေါင်းကို အတင်းအကြပ်ချုပ်ကာ လော်ရယ်ပန်းကုံးကို ဝတ်ဆင်စေခဲ့သည်။ လော်ရပ်ပန်းကုံးကြီးက သူမ၏ခေါင်းကို ဆွဲညစ်နေသလို တင်းကြပ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် ဒါရိုက်တာက မီးလောင်နေသောအနေအထားဖြင့်ပေါ်လာကာ သူမကိုကြည့်ပြီး ပူတယ်လို့ အော်ဟစ်နေခဲ့၏။

နောက်တော့ သူမဟာ Nicor သို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ပြန်သည်။ Nicor သည် အလွန်အေးစက်နေခဲ့သည်။ ရာသီဥတု ဘယ်လောက်ပဲပူပူ ထိုမျှအေးစက်လှသောနေရာကြီးတွင်တော့ Mary မနေချင်ခဲ့ပေ။ အသည်းထိအောင် အေးစက်လှသောခံစားချက်ကြောင့် Mary မျက်ရည်တွေစကျလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လက်ဖြူဖြူကြီးတစ်ခုက သူမ၏ခေါင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လော်ရယ်ပန်းကုံးကြီးကို မြင်လိုက်ရလေသည်.....

" မမ! မမ! 

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ကိုယ်ကို လှုပ်ခါယမ်းနေခဲ့သည်။

" Rex... "

Rex ကြောင့် Mary နိုးလာခဲ့သည်။ Rex ၏ မျက်လုံးပြာလဲ့လဲ့လေးများကို မမြင်ရသည်မှာ အတော်ကို ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ Rex ၏အမူအယာမှ သူမ့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအပြည့်နှင့်။

Mary က တတ်နိုင်သလောက်ပြုံးပြပြီး Rex ကို စိတ်အေးသွားစေဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။

" Rex က ဘယ်လိုလုပ် ဒီကိုရောက်နေတာလဲ? "

" သား မမကို စိတ်ပူလို့... မမ သက်သာရဲ့လား? "

" သက်သာပါတယ် "

" မမ အိပ်ပျော်နေတုန်းက ခေါင်းကိုက်တယ်ဆိုပြီး ပြောနေတာ။ မမ ခေါင်းအရမ်းကိုက်နေရင် သား ဆေးသွားယူပေးရမလားဟင်? "

" ဟင့်အင်း။ အဆင်ပြေပါတယ်။ Rex ဒီအပေါ်ကို လာမလား? "

ခေါင်းနည်းနည်းတော့ကိုက်နေပင်မဲ့ ဆေးသောက်ဖို့မလိုဘူးဟု Mary ခံစားရသည်။ ပြီးတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ စိတ်မပူစေချင်ပေ။