မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!

Chapter ( 112 )

Unicode

                       အခန်း ( ၁၁၂ )

ဟူး...မောလိုက်တာ..ငါ့မျက်နှာတောင် အကြောကပ်နေပြီလားမသိဘူး..

စေ့စပ်ပွဲတွင် Mary သည် လာသမျှ ဧည့်သည်တိုင်းကို ပြုံးပြပြီး စကားစမြည်ပြောဆိုရုံမျှသာ လုပ်ခဲ့ရသည့်တိုင် လူများစွာနှင့် အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်လည်ပြောဆိုဆက်ဆံရသည်ဖြစ်၍ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရှိသမျှအားတွေ အကုန်လုံး ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ Mary ထိုသူများကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း အဆုံးအထိ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ပခုံးတွေမှာလည်း အထူးပင်လေးလံနေသည့်အတွက် Mary လက်ကိုမြှောက်ရင်း အညောင်းဆန့်နေခဲ့သည်။

Conler အိမ်တော်သို့ မပြန်မီ Demimore က Mary ကို လိုက်ပို့ပေးရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ Demimore ဘေးတွင် Princess Lausanne က လှပစွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

"Mary မင်း ဒီနေ့ အရမ်းလှနေတာပဲ!"

" အရှင်မင်းသမီးလည်း ဒီနေ့ နတ်သမီးလေးလိုပဲ လှနေတာပါနော်!"

ဤသည်မှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ Lausanne ၏ ငွေရောင်ဝတ်စုံလေးမှာ နတ်သမီးများတွင်ရှိသော မှော်အမှုန့်လေးများ ပတ်ဖြန်းထားသကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှလာသည့် ရတနာများဖြင့် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်သည်။ Lausanne ၏ ဆံပင်အရောင်နှင့်လည်း အလွန်အမင်း လိုက်ဖက်နေသောကြောင့် နတ်သမီးဆိုတာက တကယ်ရှိတာပါ့လားဟုတောင် Mary တွေးမိသွားခဲ့ရသည်။

Lausanne သည် က သူမ၏ ဝတ်စုံကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် Mary လက်ကို တရင်းတနှီး ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလာသည်။

" Demimore နဲ့ Mary ကို အရမ်းချစ်စရာကောင်းတဲ့စုံတွဲလေးပဲဆိုပြီး လူတိုင်းက မှတ်ချက်ပေးနေကြတာ...မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းလိုက်ဖက်တာပဲ "

မဟုတ်ပါဘူးနော်!

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ထိုအတွေးက Mary စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုလောက်အောင်ပင် ထိုသူများသည်