Unicode
အခန်း ( ၁၂၅ )
ယနေ့သည် ဆွေးနွေးပွဲမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ပြန်ဆုံကြမည့်နေ့ ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် တကယ့်တရားခံအစစ်ကိုလည်း ဖော်ထုတ်နိုင်မည့်နေ့လည်း ဖြစ်ပေ၏။
Mary သည် စာအုပ်ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ပိုက်ထားကာ ရထားတံခါး ဖွင့်သည်နှင့် Lausanne ၏ ဥယျာဉ်ဆီသို့ အပြေးသွားရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
Lausanne ကို စာအုပ်ပြကာ သူမတို့ နှစ်ဦးအကြားမှ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုများကို ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်တော့မည်ဟု တွေးမိလိုက်ရုံနှင့် Mary ၏ ခြေလှမ်းတို့မှာ ပေါ့ပါးလာခဲ့သည်။ Mary သည် တံခါးဖွင့်သည်နှင့် ဝှီးခနဲ ပြေးသွားရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေလေသည်။
ထိုသို့ပြုမှုမိသည့်အတွက် Cheroke က သူမကို ဆူတော့မှာပဲဟု ခဏတာမျှ တွေးလိုက်မိပင်မဲ့ ၎င်းမှာ နောက်ပိုင်းကိစ္စသာ။ သို့သော် စပြေးဖို့ ပြင်ရုံရှိသေး ခြေချော်သွားပါတော့သည်။
" အား ငါ လဲကျတော့မယ်! "
အရမ်းနာတော့မှာပဲ....
ထိုသို့ တွေးနေခိုက်၌ပင် သူမ၏ကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ခေါင်းပေါ်မှ ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
“ဒီလို ဖြစ်မယ်လို့ ကိုယ်သိနေတယ် ”
“Demimore?”
“ဘာတွေ အလျင်လိုနေတာလဲကွာ? ဘာလို့ ဒီလို ပြေးနေတာလဲ? ”
နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည့် Demimore ၏ မျက်လုံးနီနီများသည် တည်ငြိမ်လျက် ရှိ၏။ သူက Mary ၏ပခုံးကို ကိုင်၍ မတ်မတ် ရပ်နိုင်အောင် ကူညီပေးလာသည်။
Cheroke က ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမူအရာဖြင့် နောက်မှာ ရပ်နေခဲ့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ Demimore က Mary ကို စောင့်နေရင်း ရထားလုံးတံခါးကို သူမအတွက် ဖွင့်ပေးရန် ပြင်နေခဲ့ပုံရသည်။ Mary က သူမလက်ထဲတွင် ကိုင်ထားခဲ့သော စာအုပ်ကို Demimore အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ အဲ့ဒါက ဒါလား? ”
Demimore က Mary ဆီက စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ကာ စာမျက်နှာများကို အလွယ်တကူ လှန်ကြည့်နေ၏။ ထို့နောက် နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
YOU ARE READING
မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!
RomanceStatus in COO_ Chapter226+side story *credit to author 윤로체 and English translator*
