မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!

Chapter ( 133 )

Unicode

                      အခန်း ( ၁၃၃ )

သူ၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့သော ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် Mary ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်မှားစေ၏။

သူမ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း သူ့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ မယိမ်းမယိုင်သောအကြည့်များမှာ မချိုးဖျက်နိုင်သော တားဆီးမှုတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေသဖြင့် Mary က မျက်တောင်များကို အောက်သို့ မလွဲသာဘဲ ခတ်လိုက်မိ၏။

"ဘာလို့ ပြန်မဖြေတာလဲ? ငါတို့ မနေ့က တွေ့ခဲ့ကြတယ်လေ"

ထိုအမျိုးသားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာရင်း အဖြေတစ်ခုအတွက် တောင်းဆိုလာသောအခါ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။ သူမ သူ့ထံမှ ထွက်ပြေးလိုသော်ငြား ချည်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသောကြောင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

Mary က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟန်ဆောင်ကာ အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။

"Rex နဲ့ Knights တွေက?"

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ သူတို့ကို ခဏလောက် အိပ်ပျော်သွားအောင် လုပ်ထားတာ"

သူ၏ စကားကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသော်လည်း သူ့ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ Rex အသက်ရှူနေသေးသလား ချက်ချင်း သိလိုသော်လည်း ထိုလူသည် သူမထံမှ အကြည့်ကို ဖယ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ငါ့ကိုမယုံဘူး မဟုတ်လား? "

"ရှင်သာ ကျွန်မ နေရာမှာဆို ယုံမှာလား? "

"ငါတို့က အတူတူပဲလား? အဲဒါ မဆိုးဘူးပဲ "

Mary ပြောဆိုဆက်ဆံခဲ့ရသူများထဲတွင် ထိုသူမှာ ပြောရလက်ပေါက်အကပ်ဆုံးသူ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူမ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း သေသူကဲ့သို့ အိပ်ပျော်နေသော Rex ကို ထားခဲ့၍မရပေ။ ရုပ်အလောင်းပမာ မှေးစက်နေသော Rex ကို ငေးကြည့်ရင်း သူမ အစောပိုင်းက မက်ခဲ့သည့် အိပ်မက်ကို ပြန်တွေးမိသည်။ မိုက်မဲစွာပင် Mary သူ့ကို မေးလိုက်မိ၏။