Chapter ( 85 )

2K 142 8
                                        

Unicode
                 အခန်း ( ၈၅ )

စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထိုင်းမှိုင်းကာ ခြောက်ကပ်လှသောအသံကြီးတစ်ခု။ ထိုသူ၏အသံထဲမှ  သူမကို သူနဲ့အတူအပါခေါ်သွားလိုသော သူ့၏ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ထားမှုကို Mary ခံစားမိလာသည်။ ထိုအသံများကို ခံစားနိုင်စွမ်းမရှိတော့သော Mary သည် သူမ၏လက်များများဖြင့် နားကိုအုပ်ကာပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။ ထိုအသံတို့မှာ သူမ၏နားထဲတွင်သာမက ဦးခေါင်းကြီးတစ်ခုလုံးအတွင်း၌ပါ ရိုက်ခတ်မြည်ဟီးနေသလိုပင်။

" သွားရအောင် Mary..ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့နော် "

ယုံမှားသံသယမရှိလောက်အောင်ပင် ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးတို့၏လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။

" လာပါ။ လာ ကိုယ်နဲ့အတူလိုက်ခဲ့ "

ချစ်ခြင်းတို့ပြင်းထန်ပြည့်နှက်လွန်းလှသည့် စကားလုံးများ...

" သွားရအောင် Mary ၊ သွားရအောင် "

ဘာကြောင့်ရယ်မသိပင်မဲ့ ဒါရိုက်တာ၏စကားတို့ကို နားထောင်ရင်း ကဗျာနှင့် ရေကန်၏ပုံရိပ်တို့က Mary အတွေးဝယ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများထကာ တုန်လှုပ်သွားပါတော့သည်။ ဒါရိုက်တာက Mary ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သောအခါ အားပြင်းသောလေတစ်ခုက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မွေနှောက်တိုက်ခတ်ကာ ရှိသမျှအားအင်တို့ကို စုပ်ယူသွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ Mary ပစ်လဲကျသွားခဲ့သည်။ ဒါရိုက်တာက Mary အနားကိုချဥ်းကပ်လာရင်း နှုတ်မှလဲ " သွားရအောင် Mary " ဟူ၍ အဆက်မပြတ်ရေရွတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် Mary ကို စိမ်းစိမ်းကြီး စိုက်ကြည့်လာရင်း

" သူတို့က မင်းကို တကယ်ချစ်ကြတယ်လို့ မင်းထင်တာလား? "

Mary က အားနှင့်မာန်နှင့် အပြင်းအထန် ခေါင်းငြိမ့်ပြခဲ့သည်။

ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ် ငါ့အဖေက ငါ့ကိုချစ်တယ်။ Gilbert ရော Aiden ၊ Theodore ၊ Lucas နဲ့ Hestia တို့လည်း အတူတူပဲ။

" မင်း Mary ကို တွေ့ခဲ့တယ်မလား? "

" ...... "

" မင်း သိပါတယ် "

မြို့စားကြီးရဲ့ဒုက္ခအိုး သမီးဆိုးလေးက တစ်ယောက်ထဲပဲ နေချင်လို့ပါ!!!Where stories live. Discover now