Przyjaciel mojego brata || ZAKOŃCZONE

109

- Kylie! Wstaaawaaaj

- Spierdalaj.

Obróciłam się na drugi bok.

- Za dwadzieścia minut mamy być! Więc wstawaj!

- Że co?!

Zerwałam się i pobiegłam do toalety.

- Żartowałem.

Luke objął mnie w pasie i zaczął się śmiać.

- Ja cię kiedyś zajebie... Ja pierdole no.

- Oczywiście.

Obrócił mnie w swoją stronę i przyparł do umywalki. Spojrzałam w jego śliczne oczy. One są takie niebieskie, takie idealne. Złączył nasze usta w pocałunku. Oddałam pocałunek i położyłam dłonie na jego policzkach. On mnie posadził na umywalce, mam nadzieję że się nie zarwie. Położył dłonie na moich biodrach i zaczął robić jakieś ślaczki.

- No słodko słodko, ale mamy śniadanie jak coś.

Michael się zaśmiał i poszedł.

- Michael! Musiałeś?!

- Tak!

Zaśmiał się i chyba poszedł na dół, albo do jakiegoś pokoju.

- Dobra chodź na śniadanie.

Luke westchnął i zdjął mnie z umywalki. Właściwie to nie zamknęliśmy drzwi i dlatego Mike wszedł...

- Ty idź, ja muszę przebrać.

- O to ja chętnie popatrzę.

Wyszczerzył się.

- Serio Luke? Po prostu idź.

- Dlaczego nie mogę popatrzeć?

- Bo nie.

Zaśmiałam się i poszłam do pokoju. Dobrze że jest klucz to zamknęłam drzwi. Założyłam spodenki i stanik, zostanę w tej bluzce, polubiłam ją. Zeszłam na dół.

- Mówiłem, że ci nie odda.

Powiedział Luke.

- Luke jak ci zajebie to polecisz aż na Marsa.

- Jasne jasne kotku.

Zaśmiał się i mnie przytulił.

- Możesz sobie ją zatrzymać, mam jeszcze jedną taką.

Zaśmiał się Michael, a ja usiadłam do stołu.

- Boże ta bluzka jest genialna.

- Wiem, dlatego kupiłem dwie.

- Hejka dzieciaki.

Do... Nie wiem jadalnio kuchni wszedł tata Mika.

- No hej.

- Dzień dobry.

- Możesz mi mówić na ty, bo wydaje mi się że często będziesz tu przychodzić.

Zaśmiał się.

- No.. Luke mnie wyciąga z domu.

- No to jest upierdliwe dziecko.

- Ej! Ja tu jestem.

Oburzył się Luke.

- No tak trochę.

Zaśmiałam się.

- Kylie no!

- A gdzie jest mama?