Haar naam is Sophia

| Deel 77

"Hij heeft wat gedaan?"

Mijn vader keek naar Tarik die tegenover ons zat. Vandaag leerde mijn vader mij alles wat de zakenwereld betrof. Wie zijn contactpersonen waren, wie onze advocaten waren. Wie ik moest bellen bij calamiteiten etcetera. Ik moest alle ballen hoog houden en dat waren er nogal wat.

Tarik kwam met nogal bijzonder nieuws. Een beveiliger was Badr gevolgd toen hij een paar dagen terug hier was geweest. Die eerste bewuste dag ging het al mis. Badr was gezien bij het bedrijf waar Laila werkt. Dat voorspelde niets goed dus. Het was dat Laila ziek thuis was waardoor ze niet op werk kon zijn. Mijn vader stond op en wreef over zijn handen. "Die klootzak durft." Zei hij woedend. "Ik had hem diezelfde dag toen hij hier was moeten omleggen Omar." Zei Tarik. Mijn vader knikte en stak zijn handen in zijn broekzakken. "Als hij het zo wil spelen.. stuur iemand in Nederland naar zijn moeder. Blijkbaar moet mijn boodschap bij die oen duidelijker binnen komen." Tarik stond meteen op en ik wist even nu niet wat ik hoorde. "Nee!"

Mijn vader en Tarik keken mij beide aan. "Sophia,.. dit is een zaak tussen mij en Tarik. Badr gaat te ver." Zei hij.

"Maar vader...".

Hij keek me streng aan en ik hield op met praten. Tarik verliet de werkkamer van mijn vader en even later vetrok ik ook. Ik ging direct naar de kamer van Tarik aangezien ik hem die kant op zag lopen. Zachtjes klopte ik op de deur en deze werd meteen open gedaan. Hij keek me nors aan aan en zei geen woord. Ik liep naar binnen en probeerde de opdracht die mijn vader hem gaf uit zijn hoofd te praten. "Laat alsjeblieft zijn moeder met rust, alsjeblieft." Zei ik smekend. Tarik keek me vragend aan en schudde zijn hoofd. "Ga mijn kamer uit." Zei hij terwijl hij de deur open hieldt. Ik schudde mijn hoofd en bleef staan. Tarik raakte hierdoor geïrriteerd en knalde toen de deur maar dicht. "Wat is er met jou! Waarom zit je me zo dwars!" Zei hij op kwade toon.

"Laat het me uitleggen alsjeblieft...". Zei ik. "Er valt niks uit te leggen. Ik heb de opdracht gekregen om die ouwe doos om te laten leggen, verdwijn uit mijn kamer en bemoei je er niet mee!" Siste hij.

"Tarik, alsjeblieft... als het zijn moeder niet was geweest, was Liyam er niet! Zij heeft ervoor gezorgd dat wat Badr me aan wilde doen niet doorging! Ze kreeg er zelfs een hartaanval door en zorgde goed voor mij." Smeekte ik. Ik liep naar hem toe en keek hem smekend aan. "Het is zijn oma. Het is de oma van Liyam beseffen jullie dat wel?" Zei ik.

Tarik keek me nijdig aan en zette een paar stappen naar mij toe. "Vier dagen geleden heeft Ziane een contract ondertekend dat hij niks meer te maken wil hebben met Liyam. Inclusief zijn familie. Het is één pot nat. Dus die zogenaamde oma is je zoon toch al kwijt." Zei hij.

"Hoor je wat je precies zegt? Je wil iemand om laten brengen die net zo kapot is van deze hele situatie als dat ik ben. Denk je dat zij dit wilde? Zij heeft de keuzes voor Badr niet gemaakt, hij deed het allemaal zelf!" Zei ik zwaar geïrriteerd. "Hou je sentimentele onzin bij je prinses. Ik voer alleen de opdrachten uit. En nu wegwezen." Zei hij op dreigende toon. Ik keek hem van top tot teen aan en schudde mijn hoofd. "En ik maar denken dat Badr vreselijk slecht kon zijn ... maar jij spant de kroon." Beet ik hem toe.

Tarik keek me furieus aan en pakte mijn arm vast. "Vergelijk mij nooit met hem. Begrepen?" Zei hij op kwade toon. "Laat me los!" Zei ik terwijl ik mijn arm weg trok. "Het is nogal logisch dat die arme vrouw op die ene foto niet in je leven is. Niemand houdt het uit met jou!".

En toen barste de bom.

Hij keek me aan en ik werd letterlijk bang van zijn blik. "Mijn fucking kamer uit NU!!!!!!". Zei hij hard. "Wegwezen voordat ik je wat doe!". Zei hij keihard. Ik schrok nogal van zijn uitbarsting die totaal nieuw voor mij was en liep langzaam naar de deur. Achter mij hoorde ik Tarik tegen iets aan trappen wat hard op de grond terrecht kwam. Het maakte zoveel kabaal dat Stefan en zelfs mijn vader poolshoogte kwamen nemen. Ik trof ze namelijk beide mijn kant op lopen. "Sophia, wat is hier aan de hand??" Vroeg hij. Ik kreeg bijna tranen in mijn ogen en schudde mijn hoofd. "Niks vader,..". Zei ik. Mijn vader keek naar Stefan die blijkbaar bij Tarik poolshoogte moest nemen. Dat was niet meer nodig want Tarik liep zijn kamer uit, keek mij duivels aan en liep de hal uit. "Stefan, ga eens kijken of alles ok is met die jongen." Stefan knikte en liep meteen weg.