Haar naam is Sophia

| Deel 96

Ik schraapte mijn keel en keek naar Tarik. Mijn vader leek iets door te hebben en het zweet brak me letterlijk uit.

"Sophia?"

"Ja vader?" Antwoorde ik. "Er zijn heel wat bijzondere situaties voorgevallen sinds mijn afwezigheid. Maar allereerst, is diegene die verantwoordelijk is voor het doorspelen van de locatie bekend?" Vroeg hij.

"We weten dat het de advocate was van Badr. Tot op heden hebben we haar niet gevonden." Mijn vader fronste met zijn wenkbrauwen en keek toen naar Tarik. "Jullie geloven die... idioot?". Vroeg mijn vader. Tarik hief zijn schouders op en keek mij heen. "Hij klonk nogal paniekerig. Volgens Sophia was dat gedrag niks voor hem." Antwoorde Tarik.

Mijn vader humde wat. "Ze moet gevonden worden. Tarik jij rekent af met haar. Maar eerst wil ik weten wat ze zoal weet over mij." Tarik knikte en mijn vader ging verder. "Sophia, ik ben teleurgesteld in een aantal dingen." Ging hij verder. Ik keek op en werd een beetje rood. "Drank?"

Ik keek vluchtig naar Tarik en beet op mijn onderlip. "Het spijt me, dat zal niet meer gebeuren." Antwoorde ik. "En dat is je verdomme geraden ook kind. Je zou beter moeten weten vind je niet?". Zei hij nogal teleurgesteld. Ik knikte langzaam.. "Knikken is voor mij geen voldoende antwoord."

"Ja vader." Zei ik dus maar vlug. "En dan hebben we Amal. Het is een triest verhaal. Maar waar ik me eerder zorgen om maak ben jij Sophia." Zei hij. Ik keek hem verbaast aan. "Je reactie op haar dood. Je hebt iemand laten vermoorden én iemand heeft zijn handen...". Tarik moest zijn lach inhouden maar keek weer dood serieus voor zich uit. Mijn vader ging weer verder. "Goed, je weet wel wat ik bedoel. Dit is niks voor jou. Zo lossen we geen problemen op." Zei hij.

"Is dat zo vader? Vroeg ik nogal verbaast. "Ja, als Tarik het zou doen had ik er niet wakker van gelegen maar jij... Sophia.. geweld staat je niet. Het is niks voor jou." Zei hij.

"Nee. Dat klopt. Geweld staat me niet en ik heb altijd een bloedhekel aan geweld gehad omdat ik er zelf in ben op gegroeid." Zei ik. Mijn vader keek me ernstig aan. "Maar jij hebt Amal niet gezien. Jij hebt haar hand niet vast gehouden toen ze haar laatste adem uit had geblazen. Het maakte me woedend dat ze gestorven is door een wanhopige actie. Ze had het niet hoeven doen als die klootzak niet aan haar had gezeten. Ik wilde hem diep in de ogen kijken en ik heb de opdracht gegeven en ik zou het zo weer opnieuw doen...". Antwoorde ik. "Sophia! Dat je ermee zit a la. Maar je gaat niet met...".

"Genoeg vader! Ik ben dit zat! Als je hiernaartoe bent gekomen om mij op mijn flikker te geven dan had je net zo goed in Marokko mogen blijven!". Zei ik terwijl ik de kamer uitbeende. "Sophia!" Mijn vader riep mij maar ik gaf er geen gehoor aan. Totdat ik een sterke hand om mijn arm voelde. "Ben je gek geworden! Dat is je vader!" Zei Tarik. "Kan me niet schelen." Antwoorde ik geïrriteerd. "Als het een mislukte drugsdeal was dan had iedereen dood op de grond gelegen volgens mijn vader, maar wat Amal overkomen is moet ineens 'op een andere manier' opgelost worden?" Snauwde ik.

"Dus daar gaat het om..". Zei Tarik. "Heb ik geen gelijk?" Vroeg ik. Tarik schudde zijn hoofd. "Sophia, geloof me het doet me meer pijn als bij jou om wat er met Amal is gebeurt maar je vader heeft een punt. Je kan niet zomaar in je eentje beslissen over zulke zaken." Zei hij. "Plus, hij maakt zich oprecht zorgen om jou." Vervolgde hij. Hij trok me mee naar de werkkamer van mijn vader.

Mijn vader keek me boos aan en ik liet mijn hoofd een beetje hangen. "Sorry vader, ik meende er niks van. En ik zal voortaan eerst overleggen eer ik iemand...". Ik haperde en mijn vader stak zijn hand op om mij het zwijgen op te leggen. "Goed.. dat was dat. Buiten dit alles ben ik tevreden over je werk Sophia." Zei hij. Ik knikte langzaam en mompelde een onverstaanbare 'dank je wel'.

"Neem beide even plaats." Zei mijn vader. Tarik en ik keken elkaar aan en gingen meteen zitten. "Ik heb niet bepaald stil gezeten in Marokko en Malta en ben achter een aantal dingen gekomen via wat connecties." Begon mijn vader. "De Columbianen zitten achter Badr aan." Tarik keek op van verbazing, ik leek er echter niks van te snappen.