Haar naam is Sophia

| Deel 117

"Ik regel dat wel als ik terug ben."

Met een zucht hing ik op en keek ik naar Eve. "Zullen we?" Vroeg ik. Ze knikte en liep voor mij uit het vliegtuig in. Eenmaal gesetteld in onze stoelen keek Eve me nogal vragend aan. "Wat is er?" Vroeg ik. "Waarom heb je haar weer in huis gehaald?" Vroeg ze. "Wie?"

Ze zuchte en ik kreeg een frons op mijn voorhoofd. "Aha, Naciri." Zei ik. "Meneer Ziane, we gaan zo vertrekken." Zei een stewardes die langs ons heen liep. Ik glimlachte naar haar en keek weer naar Eve. "Omdat ze bij mijn speelgoedcollectie hoort. Ze is alleen een speeltje." Eve moest lachen. "Ze is wel meer dan dat. Ze is je vrouw. Althans nog steeds." Zei ze. "Is het een ramp dat ik die rot papieren ben vergeten in te leveren bij mijn advocaat?" Vroeg ik lichtelijk geïrriteerd. Eve keek me serieus aan. "Jij bent juist altijd secuur met jouw administratie." Zei ze. Ik moest lachen en begreep niet waar Eve naartoe wilde gaan met al deze vragen.

"Ik heb even onderzoek gedaan naar wat je vroeg. Sophia Naciri was een voorbeeldige studente. Hoge cijfers ook. Is gestopt met school door onbekende redenen. Twee jaar geleden heeft ze haar opleiding afgemaakt en is cum laude geslaagd." Zei Eve.

"Dus ze is wel een slimme meid." Zei ik. Eve haalde haar schouders op. "Ze heeft een klant binnen een kwartier naar binnen gehaald Eve. Een fucking kwartier." Zei ik. "Het is overduidelijk een slimme vrouw. Maar wat wil je met dit onderzoek?" Vroeg ze. "Ik weet het niet..". Zei ik.

Maar dat wist ik wel.

Ik was nog steeds in shock om gisteravond. Het is niet dat ik moeite had met klanten binnen halen maar ik wilde zelf zien wat ze in huis had en Sophia heeft me versteld doen staan. Totdat ze over onzin begon te praten in de keuken. Sophia weet op de één of andere manier altijd de sfeer te verpesten. "Dus? Hoe is ze?". Vroeg Eve ineens.

"Wat bedoel je?" Vroeg ik. "Ze is je escort toch?" Ik keek op en moest lachen. "Je wil weten hoe mijn seksleven met Naciri is?" Vroeg ik verbaast. Haar mondhoeken krulde op. "Wel, nooit gedacht dat ik dit zou zeggen maar ze is... fenomenaal." Antwoorde ik. Eve moest hard lachen en schudde haar hoofd. "Jij smeerlap...". Zei ze terwijl ze een pindazakje naar me toe gooide. "Jij stelt een vraag en ik geef je een antwoord." Zei ik.

"Zo fenomenaal dat je daardoor de scheidingspapieren niet hebt ingeleverd?" Vroeg Eve ineens. Ik keek haar aan en schudde mijn hoofd. "Laat dat onderwerp nu eens vallen Eve." Zei ik terwijl ik naar achteren leunde en mijn ogen dicht deed.

Na een paar uur arriveerde we in Toronto, Canada. Mijn zusje Nadia was bevallen van een dochtertje en wilde de hele familie bij elkaar hebben. Heel vaak lukte het mij door drukte niet om mijn zussen te bezoeken maar dit keer moest ik wel. Het is alweer een tijd geleden dat ik ze gezien had. Eve was nooit in Canada geweest en aangezien ze de komende dagen niks in haar agenda had staan vroeg ik haar mee. Mijn moeder was een paar dagen geleden al vertrokken om wat eerder bij mijn zusjes te zijn en haar kleinkinderen.

"Oom Badr...!"

Ik keek naar mijn neefje die meteen met open armen naar me toe kwam rennen. Ik tilde hem op en gaf hem een kus op zijn wang. "Waar is je zusje?" Vroeg ik. Ik voelde ineens iets aan mijn been en zag Rihanna staan. "Wil je ook opgetild worden?" Zei ik terwijl ze haar armen naar mijn uit stak. Ze glimlachte en ik pakte haar op. Mohammed trok meteen aan haar staartje waarop ze hem een pets op zijn schouder gaf. "Ik was als eerst!" Snauwde hij. "Ik heb genoeg ruimte voor jullie allebei boefje." Ik moest lachen en liep naar binnen.

"Badr lieverd..". Mijn moeder kwam met open armen naar me toe lopen en ik gaf haar een knuffel. Ze keek achter mij en kreeg een frons op haar voorhoofd. "Weldi.. waar is...Sophia?" Vroeg ze. "In België ma." Antwoorde ik. "Waarom? Is ze ziek?" Vroeg ze. "Ma... niet vandaag." Zei ik terwijl ik haar een kus op haar voorhoofd drukte. "Waar is onze nieuwe aanwinst?". Vroeg ik kijkend om me heen.